αναπάντητα ερωτήματα:
η ύπαρξη του Θεού,
η μετά θάνατον ζωή.
Δε μπορώ να αποδείξω ούτε την ύπαρξη ούτε την ανυπαρξία τους
γι' αυτό τα σέβομαι και σωπαίνω.
Συνηθίζω να λέω: ''Δόξα τω Θεώ'',
να κάνω το σταυρό μου,
να εύχομαι -
ό,τι διατηρώ από την παράδοση,
χωρίς κι αυτό να το ελέγχω.
Το τέλος δε με ανησυχεί.
Γεννήθηκα,
μεγάλωσα,
πρέπει να πεθάνω.
Αν μου έλεγες να μείνω αθάνατη θα
το έβλεπα σαν παράδοξο φαινόμενο.
Να μείνω αθάνατη να κάνω τί;