Το «Μέτρημα» είναι μια στάση στη διαδρομή είκοσι χρόνων δημιουργίας, γεμάτη τραγούδια, πρόσωπα, στιγμές και συγκινήσεις. Μια διαδρομή που συνεχίζει να εξελίσσεται, καθώς τα τραγούδια αλλάζουν μαζί με εκείνους που τα έγραψαν και εκείνους που τα αγάπησαν. Με την εμπειρία του χρόνου, αλλά και τη διάθεση για το καινούργιο, το «Μέτρημα» κοιτάζει πίσω με ευγνωμοσύνη και μπροστά με περιέργεια, αφήνοντας χώρο για όσα ακόμη μπορούν να γεννηθούν.
Η Νατάσσα Μποφίλιου, με την ευκαιρία της συναυλίας της στο αρχαίο θέατρο του Δίου, την Τετάρτη 12 Αυγούστου 2026, στα πλαίσια των εκδηλώσεων του 55ου Φεστιβάλ Ολύμπου παραχώρησε συνέντευξη για όλους εσάς.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Το «Μέτρημα» σηματοδοτεί το τέλος ενός μεγάλου κύκλου και την αρχή ενός νέου. Πώς βιώνεις προσωπικά αυτή τη μετάβαση και τι σημαίνει για σένα αυτό το νέο ξεκίνημα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το «Μέτρημα» είναι για μας ένας συγκινητικός απολογισμός. Όχι με την έννοια της νοσταλγίας, περισσότερο μοιάζει σαν να κοιτάζεις πίσω, να βλέπεις όσα έζησες, όσα άντεξες, όσα κατάφερες, τους ανθρώπους που συνάντησες - και να συνειδητοποιείς ότι όλα αυτά σε έχουν φέρει ακριβώς εδώ σήμερα.
Νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη για αυτά τα είκοσι χρόνια, αλλά ταυτόχρονα έχω πολύ μεγάλη επιθυμία και για όσα είναι μπροστά. Αισθάνομαι ότι ολοκληρώνεται ένας κύκλος, για να μπορέσουμε να μπούμε στον επόμενο πιο κατασταλαγμένοι, με την επιβεβαίωση του χρόνου, πιο ώριμοι, και, γιατί όχι, ακόμη πιο τολμηροί!
ΕΡ. Με τον Θέμη Καραμουρατίδη και τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο συμπληρώνετε είκοσι χρόνια κοινής δημιουργικής πορείας. Ποιο θεωρείς ότι είναι το στοιχείο που κρατά αυτή τη συνεργασία τόσο ζωντανή και δημιουργική;
ΑΠ. Νομίζω ότι πρώτα απ’ όλα είναι η βαθιά αγάπη και η εμπιστοσύνη που έχουμε ο ένας για τον άλλον. Μεγαλώσαμε μαζί, μεγαλώσαμε πραγματικά μαζί, μέσα στα τραγούδια, τις επιτυχίες αλλά και τις αποτυχίες μας, τις δυσκολίες, τις αλλαγές και τις εκπλήξεις της ζωής μας. Μάθαμε να διαφωνούμε χωρίς να διχαζόμαστε, να προκαλούμε ο ένας τον άλλον, αλλά πάντα με έναν βαθύ θαυμασμό και ποτέ να μη βολευόμαστε σε αυτό που ήδη ξέρουμε ότι μπορούμε να κάνουμε.
Νομίζω ότι αυτό μας κράτησε ζωντανούς δημιουργικά για 20 και πλέον χρόνια. Δεν θεωρούμε ποτέ τη σχέση μας δεδομένη και δεν παύουμε ποτέ να προσπαθούμε να γοητεύουμε ο ένας τον άλλο, ψάχνοντας μαζί το επόμενο βήμα.
ΕΡ.Η παράσταση παρουσιάζεται ως ένα «ζωντανό μέτρημα» τραγουδιών, λέξεων και στιγμών. Υπάρχει κάποιο τραγούδι από το ρεπερτόριό σας που σήμερα αποκτά για σένα εντελώς διαφορετικό νόημα;
ΑΠ. Σχεδόν όλα τα τραγούδια αλλάζουν μαζί μας. Ανάλογα με την παράσταση, την προσωπική μας αλλά και την κοινωνική συνθήκη. Αυτό είναι και το μαγικό με τα τραγούδια. Τα φτιάχνεις σε μια στιγμή της ζωής σου και μετά επιστρέφεις σε αυτά ένας άλλος άνθρωπος. Υπάρχουν στίχοι που όταν τους πρωτοείπα μου χτύπαγαν κάτι εντελώς διαφορετικό και σήμερα έχουν άλλο βάρος μέσα μου.
Ίσως τελικά αυτό είναι και το πιο συγκινητικό μέτρημα. Η διαπίστωση ότι τα τραγούδια δεν έμειναν ακίνητα, αλλά συνέχισαν να μεγαλώνουν μαζί μας και μαζί με τους ανθρώπους που τα αγάπησαν.
ΕΡ. Αναφέρετε ότι το κοινό θα πάρει μια πρώτη γεύση από όσα έρχονται. Τι μπορείς να μας αποκαλύψεις για το νέο καλλιτεχνικό κεφάλαιο που ετοιμάζετε, χωρίς να χαλάσεις την έκπληξη σε όσους θα είναι στη συναυλία σας;
ΑΠ. Δεν θέλουμε να επαναλάβουμε όσα κάναμε μέχρι σήμερα, ούτε όμως να αρνηθούμε αυτό που είμαστε. Θέλουμε να μείνουμε στον πυρήνα μας, αλλά με τον ενθουσιασμό του νέου και της στιγμής. Θέλουμε να είναι όλα αλλιώς, με σκοπό να μας γυρίσουν στη ρίζα μας.
Μας ενδιαφέρει πολύ αυτή η στιγμή, πώς θα πάρουμε δηλαδή όλη την εμπειρία των είκοσι χρόνων και θα τη χρησιμοποιήσουμε όχι για να αισθανθούμε ασφαλείς, αλλά για να ρισκάρουμε ξανά.
Στο "Μέτρημα" και με το "Όλα τέλεια" αφήνουμε μερικές χαραμάδες ανοιχτές που φωτίζουν αυτόν τον "κόσμο".
Τα υπόλοιπα, όταν έρθει η ώρα.
ΕΡ. Μετά από τόσα χρόνια στη σκηνή, τι είναι αυτό που εξακολουθεί να σε συγκινεί περισσότερο κάθε φορά που συναντάς το κοινό σου σε μια συναυλία;
ΑΠ. Η στιγμή που καταλαβαίνω ότι αυτό που φτιάξαμε με την ψυχή, την αγάπη και την ορμή μας, αψηφώντας κάθε πρόβλεψη, έγινε τελικά κομμάτι της ζωής τόσων ανθρώπων! Φέτος, το νιώθω περισσότερο από ποτέ.
Ίσως γιατί τα 20 χρόνια αντοχής του ρεπερτορίου μας έγιναν μια σφιχτή αγκαλιά.
Ακούς ένα ολόκληρο θέατρο να τραγουδά έναν στίχο και βλέπεις ότι ο καθένας τον έχει συνδέσει με τη δική του ιστορία, την μεγάλη αγάπη του, την απώλεια του, τη δύσκολη στιγμή του και παραμένει εκεί μαζί σου. Στην ίδια διαδρομή.
Αξεπέραστο συναίσθημα. Ευλογία.
Επιμέλεια:
Θεοχάρης Μπικηρόπουλος
