17.10.26

Οι όμορφες εκπλήξεις του Λευτέρη Κηπόπουλου-5 φωτο


"Γκορτσιά( Pyrus spinosa): Τα γκόρτσια, τα άγρια αχλάδια, αν και στυφά όταν ωριμάσουν τρώγονται ευχάριστα. Για μας τους παλιούς, ήταν το φρούτο των παιδικών μας χρόνων! Μας έκανε τη χάρη κι ο πράσινος δρυοκολάπτης!"

Αυτή η  ανάρτηση του Λευτέρη "Τέλη" Κηπόπουλου, με τις όμορφες φωτογραφίες, μας γύρισε χρόνια πίσω... Όταν βγαίναμε στη φύση με τα ξαδέρφια του χωριού και τους φίλους... Τα τζιρνίκια, τα βατόμουρα, τα γκόρτσια, φρούτα που βρίσκαμε μετά το παιχνίδι, σαν ανταμοιβή...Η γκορτσιά, γνωστή και ως αγριαχλαδιά, είναι ένα από τα δέντρα της ελληνικής υπαίθρου που συνδέονται με τις αναμνήσεις, τις γεύσεις και τις μυρωδιές μιας άλλης εποχής. Για τους παλιότερους, τα μικρά άγρια αχλάδια της δεν ήταν απλώς ένας καρπός. Ήταν το φρούτο του φθινοπώρου, που το έβρισκαν στα χωράφια, στα μονοπάτια, στις άκρες των δρόμων και στις πλαγιές των λόφων. Η γκορτσιά έχει κάτι ξεχωριστό: μεγαλώνει εκεί όπου άλλα δέντρα δυσκολεύονται, αντέχει στην ξηρασία και προσφέρει τροφή και καταφύγιο σε πολλά είδη της άγριας ζωής. Τα γκόρτσια είναι μικροί καρποί, συνήθως διαμέτρου περίπου 2–3 εκατοστών. Όταν είναι άγουρα, έχουν σκληρή σάρκα και έντονη στυφή γεύση. Όσο ωριμάζουν, μαλακώνουν, αποκτούν κιτρινοκάστανο χρώμα και γίνονται πιο ευχάριστα στη γεύση. 
Σαν μικρά αχλάδια!