Μια ξεχωριστή βραδιά λόγου, ποίησης, μουσικής και συγκίνησης πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου, στο Συνεδριακό - Πνευματικό Κέντρο Κατερίνης «Εκάβη», με αφορμή την παρουσίαση του νέου βιβλίου της Θεοφανίας Ζέττα Τσεντικίδου, «Στοχασμοί υπό… ποίηση II – Αυτογνωσίας και Ετερογνωσίας Αναγνώσματα».
Ήταν μια βραδιά γεμάτη ελληνικές λέξεις, ηχηρές και πολύχρωμες, όμορφες ομιλίες, ποιητικό λόγο και μουσικές που έδωσαν ξεχωριστή πνοή στην παρουσίαση.
Οι σκέψεις, οι στίχοι και οι αναφορές στο βιβλίο δημιούργησαν ένα ιδιαίτερο κλίμα, μετατρέποντας την εκδήλωση σε μια ουσιαστική συνάντηση ανθρώπων, ιδεών και συναισθημάτων.
Για το έργο μίλησαν ο Ιωάννης Παπαγεωργίου, η Πολυτίμη Σταματοπούλου – Παπακώστα και η Πηνελόπη Τζιώκα, ενώ η ίδια η συγγραφέας μοιράστηκε με το κοινό σκέψεις και στιγμές από τη δημιουργική της διαδρομή.
Τη βραδιά πλαισίωσε μουσικά η μικτή χορωδία του Λυκείου των Ελληνίδων Κατερίνης, υπό τη διεύθυνση της Έφης Δήμου, με τη συνοδεία στο πιάνο του Γιάννη Γαργαετίδη. Οι μελωδίες αγκάλιασαν τον λόγο και χάρισαν στην εκδήλωση στιγμές ιδιαίτερης ευαισθησίας και αρμονίας.
Μέσα από τις ομιλίες, την ποίηση και τη μουσική, το βιβλίο ανέδειξε τον δικό του κόσμο: έναν κόσμο αυτογνωσίας και ετερογνωσίας, αναζήτησης και αγάπης, όπου η λέξη γίνεται δρόμος και ο στοχασμός γίνεται γέφυρα προς τον άνθρωπο.
Η όμορφη αυτή βραδιά άφησε το δικό της αποτύπωμα, επιβεβαιώνοντας πως η λογοτεχνία, όταν συναντά τη μουσική και τους ανθρώπους, μπορεί να δημιουργήσει έναν χώρο ζωντανό, φωτεινό και βαθιά ανθρώπινο.
Για το έργο μίλησαν ο Ιωάννης Παπαγεωργίου, η Πολυτίμη Σταματοπούλου – Παπακώστα και η Πηνελόπη Τζιώκα, ενώ η ίδια η συγγραφέας μοιράστηκε με το κοινό σκέψεις και στιγμές από τη δημιουργική της διαδρομή.
Τη βραδιά πλαισίωσε μουσικά η μικτή χορωδία του Λυκείου των Ελληνίδων Κατερίνης, υπό τη διεύθυνση της Έφης Δήμου, με τη συνοδεία στο πιάνο του Γιάννη Γαργαετίδη. Οι μελωδίες αγκάλιασαν τον λόγο και χάρισαν στην εκδήλωση στιγμές ιδιαίτερης ευαισθησίας και αρμονίας.
Μέσα από τις ομιλίες, την ποίηση και τη μουσική, το βιβλίο ανέδειξε τον δικό του κόσμο: έναν κόσμο αυτογνωσίας και ετερογνωσίας, αναζήτησης και αγάπης, όπου η λέξη γίνεται δρόμος και ο στοχασμός γίνεται γέφυρα προς τον άνθρωπο.
Η όμορφη αυτή βραδιά άφησε το δικό της αποτύπωμα, επιβεβαιώνοντας πως η λογοτεχνία, όταν συναντά τη μουσική και τους ανθρώπους, μπορεί να δημιουργήσει έναν χώρο ζωντανό, φωτεινό και βαθιά ανθρώπινο.
