Με γραφή προσεκτική, πυκνή και συχνά θεατρική, η συγγραφέας φωτίζει μικρές καθημερινές στιγμές και τις μετατρέπει σε υπαρξιακές αναμετρήσεις.
Ο τίτλος λειτουργεί ως ερώτημα και ως κατηγορία, απευθυνόμενος τόσο στους ήρωες όσο και στον ίδιο τον αναγνώστη.
Η πραγματικότητα εισχωρεί στα διηγήματα άλλοτε ευθέως και άλλοτε μέσα από την αλληγορία και το παράδοξο.
Η Μήττα δεν καταγγέλλει με κραυγές.Αφήνει τις λεπτομέρειες να μιλήσουν και να ενοχλήσουν.
Έτσι, τα διαφορετικά κείμενα αποκτούν μια υπόγεια ενότητα και συγκροτούν μια ενιαία ματιά πάνω στον άνθρωπο και την κοινωνία.
Και στο τέλος μένει να αιωρείται, επίμονο και αναπόφευκτο, το ερώτημα: εσύ πού ήσουν;

.jpg)
.jpg)
.jpg)




































