30.8.26

Ένα ξεχωριστό mural στη μνήμη του Μάνου Ελευθερίου σε δημοτικό σχολείο της Πιερίας.

Μια ξεχωριστή τοιχογραφία κοσμεί πλέον το Δημοτικό Σχολείο Βροντούς Πιερίας, με τον εικαστικό Γιάννη Μπουζούκη να αφιερώνει το έργο του στον σπουδαίο ποιητή και στιχουργό Μάνο Ελευθερίου. 
Με αφορμή το έργο του, οι στίχοι του μεταφέρονται στον τοίχο του σχολείου, δημιουργώντας ένα εικαστικό ταξίδι ανάμεσα στις λέξεις, τη μνήμη και τον χρόνο. 
Ποιος είναι ο Γιάννης Μπουζούκης 
 Ο Γιάννης Μπουζούκης, γνωστός ως BZKS, έχει συνδέσει μεγάλο μέρος της καλλιτεχνικής του διαδρομής με την τέχνη του δρόμου και τα πορτρέτα σημαντικών προσωπικοτήτων. Γεννημένος το 1986 στη Βροντού Πιερίας, ήρθε σε επαφή με το γκράφιτι από τα εφηβικά του χρόνια, μέσα από την άνθηση της hip-hop κουλτούρας στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’90, ενώ από το 2009 ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη. 
Μία από τις πιο πρόσφατες χαρακτηριστικές δουλειές του ήταν η τριπλή τοιχογραφία που δημιούργησε στο Καπάνι, αφιερωμένη στον Μανόλη Αναγνωστάκη, για λογαριασμό της Parallaxi σε συνεργασία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης.  


Το έργο φιλοτεχνήθηκε στα στόρια δύο καταστημάτων και χωρίστηκε σε τρεις ενότητες, με αναφορές στη ζωή, την ποίηση και τη σχέση του Αναγνωστάκη με τη Θεσσαλονίκη. Το πορτρέτο του ποιητή, το «Σκάκι», η Άνω Πόλη, το Γεντί Κουλέ και η παραλία της Θεσσαλονίκης συνθέτουν ένα εικαστικό αφήγημα που μεταφέρει την ποίηση στον δημόσιο χώρο. Η επιλογή του Αναγνωστάκη είχε και προσωπική σημασία για τον ίδιο τον Μπουζούκη, καθώς, όπως έχει εξηγήσει, γνώρισε ουσιαστικά το έργο του ως μαθητής της Γ’ Λυκείου, ενώ είχε έρθει νωρίτερα σε επαφή με το ποίημα «Το σκάκι» μέσα από τη μουσική της τηλεοπτικής σειράς «Λόγω Τιμής». 
Η νέα τοιχογραφία στη Βροντού, αυτή τη φορά αφιερωμένη στον Μάνο Ελευθερίου, συνεχίζει με έναν διαφορετικό τρόπο αυτή τη συνάντηση της street art με την ελληνική ποίηση και τη μεταφέρει στον τόπο όπου γεννήθηκε ο ίδιος ο καλλιτέχνης.

Ο Μάνος Ελευθερίου υπήρξε μια από τις πιο ξεχωριστές και πολυσχιδείς μορφές των ελληνικών γραμμάτων. Ποιητής, στιχουργός, πεζογράφος, αλλά και επιμελητής εκδόσεων, εικονογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός, άφησε πίσω του ένα έργο που εκτείνεται σε περισσότερες από έξι δεκαετίες. Έφυγε από τη ζωή το 2018, σε ηλικία 80 ετών, έχοντας γράψει στίχους για εκατοντάδες τραγούδια και συνεργαστεί με κορυφαίους συνθέτες και ερμηνευτές του ελληνικού τραγουδιού. Η ζωή και η διαδρομή του ξεκινούν από την Ερμούπολη της Σύρου, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Στην αυτοβιογραφική αφήγηση «Μαλαματένια λόγια», που βασίστηκε σε συνομιλίες του με τους Σπύρο Αραβανή και Ηρακλή Οικονόμου, ο ίδιος μιλά για τα παιδικά του χρόνια, τα πρώτα του βήματα στην ποίηση και το τραγούδι, τις γνωριμίες του με σημαντικούς ανθρώπους του πολιτισμού, αλλά και τις εμπειρίες του από τη δικτατορία και τη Μεταπολίτευση. 

Στο έργο του συναντώνται μερικοί από τους σημαντικότερους δημιουργούς του ελληνικού τραγουδιού, από τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι μέχρι τον Δήμο Μούτση, τον Σταύρο Κουγιουμτζή και τον Γιάννη Μαρκόπουλο, ενώ οι στίχοι του τραγουδήθηκαν από ερμηνευτές όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Στέλιος Καζαντζίδης, η Βίκυ Μοσχολιού και η Σωτηρία Μπέλλου. Παράλληλα, η ποίηση και η πεζογραφία παρέμειναν σταθερά στο επίκεντρο της δημιουργίας του, με τις επιρροές του να φτάνουν από τον Σεφέρη, τον Καβάφη και τον Ρίτσο μέχρι τον Ντοστογιέφσκι και τον Τόμας Μαν. 

Ανάμεσα στα τραγούδια που φέρουν τη σφραγίδα του βρίσκονται και τα «Τα λόγια και τα χρόνια», «Το τρένο φεύγει στις οχτώ», «Παραπονεμένα λόγια» και «Οι ελεύθεροι κι ωραίοι» — στίχοι που συνεχίζουν να ταξιδεύουν από γενιά σε γενιά και σήμερα μεταφέρονται, μέσα από την τοιχογραφία του Γιάννη Μπουζούκη, από το χαρτί και τη μουσική στον δημόσιο χώρο. 
Η σχετική ανάρτηση ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ Μια τοιχογραφία αφιερωμένη στον Μάνο Ελευθερίου (1938–2018), μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής ποίησης, πεζογραφίας και στιχουργικής. Το έργο δανείζεται τον τίτλο του από «Τα λόγια και τα χρόνια» και ενσωματώνει τον στίχο: «κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ’ αηδόνια» Οι λέξεις μετατρέπονται σε εικόνες — χάρτινες βάρκες, ένα χάρτινο αεροπλάνο, δέντρα, μονοπάτια και μικρά κομμάτια ενός τοπίου — και ταξιδεύουν πάνω στον τοίχο και μέσα στον χρόνο.
 Ένας φόρος τιμής στο έργο του και στη δύναμη των λέξεων να επιβιώνουν από εκείνον που τις έγραψε. 5,5 × 3,5 μ. 
 Δημοτικό Σχολείο Βροντούς Πιερίας | 2026.


 Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://parallaximag.gr