22.2.21

Η ΑΓΟΝΗ ΓΗ- Τ.Σ. ΕΛΙΟΤ

Γιε του ανθρώπου,
Να πεις ή να μαντέψεις, 
δεν μπορείς, γιατί γνωρίζεις μόνο
Μια στοίβα σπασμένες εικόνες,
 όπου χτυπάει ο ήλιος,
Και δε σου δίνει σκέπη το πεθαμένο δέντρο, 
κι ο γρύλος ανακούφιση,
Κι η στεγνή πέτρα ήχο νερού. 
Μόνο
Έχει σκιά στον κόκκινο τούτο βράχο,
(Έλα κάτω απ’ τον ίσκιο του κόκκινου βράχου),
Και θα σου δείξω κάτι διαφορετικό
Κι από τον ίσκιο σου το πρωί που δρασκελάει ξοπίσω σου
Κι από τον ίσκιο σου το βράδυ που ορθώνεται να σ’ ανταμώσει
Μέσα σε μια φούχτα σκόνη θα σου δείξω το φόβο.