19.8.20

Γιάννης Ρίτσος - «Έχεις ακόμη να κλάψεις πολύ»

Τώρα το δέντρο σε κοιτάει κατάματα μέσα απ’ τα φύλλα του
Η ρίζα σου δείχνει όλο το δρόμο της
Εσύ κοιτάς ίσα στα μάτια τον κόσμο


δεν έχεις τίποτα να κρύψεις.
Τα χέρια σου είναι καθαρά, πλυμένα με το χοντρό σαπούνι του ήλιου
τα χέρια σου τ’ αφήνεις στο συντροφικό τραπέζι ξέσκεπα
τα εμπιστεύεσαι στα χέρια των συντρόφων σου.
Η κίνησή τους είναι απλή, γεμάτη ακρίβεια.
Κι όταν ακόμη βγάζεις μια τρίχα απ’ το σακάκι του φίλου σου,
είναι σαν να βγάζεις ένα φύλλο απ’ το ημερολόγιο
επιταχύνοντας το ρυθμό του κόσμου.
Μ’ όλο που το ξέρεις
πως έχεις ακόμη να κλάψεις πολύ
ώσπου να μάθεις τον κόσμο να γελάει.