που συχνά πείθω τον εαυτό μου
ότι είμαι αισθηματίας,
αλλά αναγνωρίζω, μετρώντας τον,
ότι όλο αυτό είναι σκέψη
που εγώ δεν ένοιωσα τελικά.
Έχουμε, όσοι ζούμε,
μια ζωή που είναι ζωντανή
και μιαν άλλην που σκεπτόμαστε
και η μόνη όπου ζούμε
είναι εκείνη που είναι μοιρασμένη
ανάμεσα στη βέβαιη
και την περιπλανώμενη.
Στην οποία περισσότερο από πραγματική
η περιπλανώμενη το όνομα αρμόζει
κανείς δε θα το ξέρει να το εξηγήσει
και ζούμε κατά τρόπο
που η ζωή που κάποιος έχει
είναι εκείνη που έχει να σκέπτεται.
Φερνάντο Πεσσόα
Από το βιβλίο
ΤΟ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟ ΚΟΥΒΑΡΙ
Μετάφραση:
Γιάννης Σουλιώτης