Για να αντιληφθεί κανείς τη μεγάλη διορατικότητα των πρώτων οικιστών του συνοικισμού αρκεί να θυμηθεί την κατάσταση της πόλης όπως την αφηγείται γλαφυρότατα ο Σάββας Κανταρτζής: «Η Κατερίνη, τα χρόνια εκείνα, μέχρι που προβιβάστηκε σε Δήμο (1929), βρισκόταν περίπου σε πρωτόγονη κατάσταση. Δεν είχε ούτε ηλεκτρικό φως, ούτε νερό, ούτε φυσικά και δρόμους.
Τη νύχτα, η πόλη ολόκληρη, βυθιζόταν στο σκοτάδι και η κυκλοφορία των πολιτών, όταν δεν είχε φεγγάρι, γινόταν με ηλεκτρικούς φακούς της τσέπης.
Τα σπίτια χρησιμοποιούσαν λάμπες με πετρέλαιο, τα καταστήματα και εργαστήρια λάμπες ή ασετυλίνη, ενώ τα καφενεία, τα εστιατόρια και τα λιγοστά κέντρα στην αγορά και στις συνοικίες λουξ»
(Σάββας Κανταρτζής, Απομνημονεύματα, τ. Ε’, σ. 807).
Οι χώροι αυτοί, οι οποίοι διατηρούνται μέχρι σήμερα, αυξάνουν την βιωσιμότητα και την αειφορία της συγκεκριμένης περιοχής της Κατερίνης και βελτιώνουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Κι αυτό γιατί η Κατερίνη λόγω του άναρχου τρόπου δόμησης δεν διαθέτει υψηλή αναλογία πρασίνου σε σχέση με τον πληθυσμό της.
Σε μελέτη του 2015 αναφέρεται πως «ο μεγαλύτερος σε έκταση κοινόχρηστος χώρος πρασίνου αλλά και σε ποσότητα δένδρων είναι το Δημοτικό πάρκο Κατερίνης με εμβαδό 51.819,71 τ.μ. και ακολουθεί το πάρκο Ευαγγελικών με εμβαδό 6.760,29 τ.μ. και 187 δένδρα από 8 είδη (ποσοστό 6,5%).
Η ανάπτυξη του φυλλώματος των δένδρων καθώς και η σύνθεση της βλάστησης με διαφορετικά είδη δένδρων, μεγέθη, μορφές και χρώματα συμβάλει στην αύξηση της βιοποικιλότητας του οικοσυστήματος, στην ανθεκτικότητά του από τις διάφορες προσβολές καθώς και στην αισθητική αναβάθμιση της περιοχής».
Η ανανεωμένη σήμερα βιβλιοθήκη της ευαγγελικής κοινότητας, επί της οδού Νικομηδείας, έχει πλουσιότατο παρελθόν.
Οι χώροι αυτοί, οι οποίοι διατηρούνται μέχρι σήμερα, αυξάνουν την βιωσιμότητα και την αειφορία της συγκεκριμένης περιοχής της Κατερίνης και βελτιώνουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Κι αυτό γιατί η Κατερίνη λόγω του άναρχου τρόπου δόμησης δεν διαθέτει υψηλή αναλογία πρασίνου σε σχέση με τον πληθυσμό της.
Σε μελέτη του 2015 αναφέρεται πως «ο μεγαλύτερος σε έκταση κοινόχρηστος χώρος πρασίνου αλλά και σε ποσότητα δένδρων είναι το Δημοτικό πάρκο Κατερίνης με εμβαδό 51.819,71 τ.μ. και ακολουθεί το πάρκο Ευαγγελικών με εμβαδό 6.760,29 τ.μ. και 187 δένδρα από 8 είδη (ποσοστό 6,5%).
Η ανάπτυξη του φυλλώματος των δένδρων καθώς και η σύνθεση της βλάστησης με διαφορετικά είδη δένδρων, μεγέθη, μορφές και χρώματα συμβάλει στην αύξηση της βιοποικιλότητας του οικοσυστήματος, στην ανθεκτικότητά του από τις διάφορες προσβολές καθώς και στην αισθητική αναβάθμιση της περιοχής».
Η ανανεωμένη σήμερα βιβλιοθήκη της ευαγγελικής κοινότητας, επί της οδού Νικομηδείας, έχει πλουσιότατο παρελθόν.
Ήδη από το 1953 εμπλουτίστηκε από το Βιβλικό Ίδρυμα Κατερίνης με πολλά βιβλία ενώ η προσέλευση των αναγνωστών όλους τους μήνες—με εξαίρεση τους μήνες του καλοκαιριού λόγω των αγροτικών εργασιών—ήταν αθρόα και η όλη κίνησή της ζωηρότατη.
Οι μαθητές του Βιβλικού Ιδρύματος, του Γυμνασίου και των Δημοτικών Σχολείων, όπως και οι σπουδαστές των Πανεπιστημίων, είχαν στη διάθεσή τους τα συγγράμματα, τα λεξικά, και τα πάσης φύσεως βοηθητικά βιβλία της βιβλιοθήκης όπως και την πλήρη άνεση για να μελετούν και να προετοιμάζονται για τα μαθήματά τους.
Η βιβλιοθήκη από το 1954 μετατράπηκε και σε δανειστική, έγινε αληθινό πνευματικό κέντρου του Συνοικισμού και προσήλκυε μεγάλο ενδιαφέρον και μεταξύ της νεολαίας της πόλης.
Οι μαθητές του Βιβλικού Ιδρύματος, του Γυμνασίου και των Δημοτικών Σχολείων, όπως και οι σπουδαστές των Πανεπιστημίων, είχαν στη διάθεσή τους τα συγγράμματα, τα λεξικά, και τα πάσης φύσεως βοηθητικά βιβλία της βιβλιοθήκης όπως και την πλήρη άνεση για να μελετούν και να προετοιμάζονται για τα μαθήματά τους.
Η βιβλιοθήκη από το 1954 μετατράπηκε και σε δανειστική, έγινε αληθινό πνευματικό κέντρου του Συνοικισμού και προσήλκυε μεγάλο ενδιαφέρον και μεταξύ της νεολαίας της πόλης.
Ενδεικτική είναι και η μαρτυρία του Ορθόδοξου, πανεπιστημιακού φιλολόγου και ιστορικού της Πιερίας Νίκου Δ. Βαρμάζη (1936):
«Μαθητής της Δ΄ τάξης του Γυμνασίου ‘τόλμησα’ για πρώτη φορά να μπω στο αναγνωστήριο των Ευαγγελικών, να δανεισθώ βιβλίο και να το διαβάσω.
Η βιβλιοθήκη του Γυμνασίου Πιερίας δεν είχε παρά μόνο τα ποιήματα του Βαλαωρίτη και τους ‘Εμπόρους των εθνών’ του Παπαδιαμάντη, ενώ η βιβλιοθήκη των Ευαγγελικών είχε πολλά και ενδιαφέροντα βιβλία. Το επόμενο τόλμημά μου ήταν να παρακολουθήσω και τη λειτουργία της εκκλησίας, για να ικανοποιήσω την περιέργειά μου σχετικά με το αρμόνιο και τους ύμνους που έψελνε το εκκλησίασμα. Στο τόλμημα αυτό με παρέσυρε ο φίλος μου ο Στάθης Αμανατίδης και για ένα διάστημα ζούσα ανήσυχος και φοβόμουν δεν ξέρω ποιες συνέπειες για το τολμηρό διάβημά μου. Ομολογώ πάντως ότι τελικά βγήκα αλώβητος».
Η βιβλιοθήκη του Γυμνασίου Πιερίας δεν είχε παρά μόνο τα ποιήματα του Βαλαωρίτη και τους ‘Εμπόρους των εθνών’ του Παπαδιαμάντη, ενώ η βιβλιοθήκη των Ευαγγελικών είχε πολλά και ενδιαφέροντα βιβλία. Το επόμενο τόλμημά μου ήταν να παρακολουθήσω και τη λειτουργία της εκκλησίας, για να ικανοποιήσω την περιέργειά μου σχετικά με το αρμόνιο και τους ύμνους που έψελνε το εκκλησίασμα. Στο τόλμημα αυτό με παρέσυρε ο φίλος μου ο Στάθης Αμανατίδης και για ένα διάστημα ζούσα ανήσυχος και φοβόμουν δεν ξέρω ποιες συνέπειες για το τολμηρό διάβημά μου. Ομολογώ πάντως ότι τελικά βγήκα αλώβητος».
Μικροϊστορικά του Αντώνη Κάλφα
ΠΗΓΗ https://olympiobima.gr