Ο «οιονεί γάμος» του Γάλλου, αλγερινής καταγωγής, λογοτέχνη Αλμπέρ Καμύ και της Γαλλίδας, ισπανικής καταγωγής, ηθοποιού, Μαρία Καζαρές ήταν μια «σύμπραξη ίσων» λένε όσοι ξέρουν -ωστόσο, ο Καμύ ήταν ήδη παντρεμένος. Το πρωί της 6ης Ιουνίου 1944, οι Σύμμαχοι αποβιβάστηκαν στις παραλίες της Νορμανδίας. Την ίδια νύχτα, ο Αλμπέρ Καμύ και η Μαρία Καζαρές προσγειώθηκαν στο κρεβάτι μαζί. Αν και το τελευταίο γεγονός δεν είχε καμία σημασία για τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στις γαλλικές ακτές, ο Καμύ και η Καζαρές δεν θα ήταν ποτέ ξανά οι ίδιοι.
Ούτε θα είναι ποτέ ίδιοι στα μάτια όσων διαβάζουν την αλληλογραφία τους – 865 επιστολές (σε περισσότερες από 1.000 σελίδες) που εκτείνονται από το καλοκαίρι του 1944 έως τον χειμώνα του 1960.
Μέχρι το καλοκαίρι της απελευθέρωσης της Γαλλίας, ο Καμύ ήταν γνωστό όνομα στη Γαλλία. Δύο χρόνια νωρίτερα, ο εικοσάχρονος αλγερινής καταγωγής συγγραφέας είχε γαλουχήσει τη γαλλική λογοτεχνική σκηνή με τη δημοσίευση του μυθιστορήματός του L’Étranger (Ο Ξένος).
De la résistance à la révolution (Από την αντίσταση στην επανάσταση)
Το 1943 εντάχθηκε στην αντιστασιακή εφημερίδα Combat και γρήγορα έγινε αρχισυντάκτης της. Πιστός στο σύνθημα της εφημερίδας – De la résistance à la révolution (Από την αντίσταση στην επανάσταση) – ο Καμύ ανακοίνωσε, με φλογερή γλώσσα, ότι η αντίσταση ήταν απλώς ένα πρώτο βήμα. Ο στόχος δεν ήταν μόνο η απελευθέρωση, αλλά και η επανεφεύρεση του έθνους.
Οι άνδρες και οι γυναίκες που είχαν πολεμήσει για την απελευθέρωση της Γαλλίας, δήλωσε στις 24 Αυγούστου, «δεν θα συμφωνήσουν στην επιστροφή των δυνάμεων της παραίτησης και της αδικίας με οποιαδήποτε μορφή».
Αυτή η επιβεβαίωση έτυχε να απηχεί μια γραμμή που είχε γράψει μόλις λίγες εβδομάδες πριν: «Αρνήθηκα την παραίτηση σε όλη μου τη ζωή, επιλέγοντας αυτό που μου φαίνεται απαραίτητο και επιμένοντας σ’ αυτό». Το ακροατήριο του Καμύ γι’ αυτή την προσωπική δήλωση δεν ήταν όμως οι αναγνώστες της εφημερίδας Combat, αλλά η ερωμένη του Μαρία Καζαρές.
Είχε γίνει κι εκείνη ένα οικείο όνομα στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου (1936-1939), ο πατέρας της, πρωθυπουργός της καταδικασμένης Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, την είχε στείλει στη Γαλλία.
Η συνέχεια εδώ: ΙΝ