21.2.19

Τα λόγια του Γιώργου Σεφέρη για την Ελλάδα, όταν παρέλαβε το Νόμπελ Λογοτεχνίας

Το 1963 ο μεγάλος μας ποιητής Γιώργος Σεφέρης τιμήθηκε από τη Σουηδική Ακαδημία με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ανάμεσα
στους υποψηφίους συγγραφείς για Νόμπελ ήταν πολύ ισχυρά ονόματα, όπως ο Πάμπλο Νερούδα, ο Βλαντιμί Ναμπόκοφ, η Νέλι Σακς, ο Σαρλ Ντε Γκωλ και ο Σάμιουελ Μπέκετ.
Ο ποιητής μας μεταξύ άλλων επέλεξε να μιλήσει για την πατρίδα του, με τον πάντοτε αγαπημένο τρόπο, που της άρμοζε:



“Διαλέγοντας έναν Έλληνα ποιητή για το βραβείο Νομπέλ, νομίζω πως η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να εκδηλώσει την αλληλεγγύη της με τη ζωντανή πνευματική Ελλάδα. Εννοώ: αυτή την Ελλάδα για την οποία τόσες γενεές αγωνίστηκαν, προσπαθώντας να κρατήσουν ό,τι ζωντανό από τη μακριά παράδοση της. Νομίζω, ακόμη, ότι η Σουηδική Ακαδημία θέλησε να δείξει πως η σημερινή ανθρωπότητα χρειάζεται και την ποίηση – κάθε λαού – και το ελληνικό πνεύμα. Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα και το φως του ήλιου. Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή. Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται… Άλλο χαρακτηριστικό αυτής της παράδοσης είναι η αγάπη της για την ανθρωπιά. Κανόνας της είναι η δικαιοσύνη… Πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν αν η πνοή λιγόστευε; Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.”

Πηγές: tempo24.news, gnomikologikon.gr