23.8.26

Τσιμάρας Τζανάτος

"Εμπιστεύομαι. Από πριν - εμπιστεύομαι.
Όχι μετά, όπως όλοι, όπως θεωρείται λογικό.
Πάντα εμπιστευόμουν το άγνωστο.
 Ως γνωστό.
Μετά ερχόταν και με επαλήθευε. 
Μερικές φορές όχι.
Παρέμενε άγνωστο, ξένο. 
Συχνά και εχθρικό.
Αλλά με μια διαφορά: με εμπιστευόταν εκείνο μετά..
Ως το πιο κοντινό του.
Εμπιστεύομαι. 
Ακόμα..
Δεν έχω άλλο τρόπο να ελπίζω..."