Μπορεί σήμερα η πόλη να μην διαθέτει ούτε ένα "μπουζουκτσίδικο", κάποτε όμως τον χάρτη της νυχτερινής ζωής κοσμούσαν θρυλικά ονόματα. Στη δεκαετία του ’50 μεσουρανούσε το «Μουλέν Ρούζ» και ο «Πράσινος Κήπος» και λίγο αργότερα τα υπόγεια «Βυθός» και «Χρυσόμαλλο Δέρας» αλλά και το «Τζάκι» στη Γ. Ολυμπίου. Στις δεκαετίες όμως του ΄70 και του ΄80 το φαινόμενο εκτοξεύθηκε και η πόλη γέμισε από χώρους που άλλοτε αποκαλούνταν "μπουζουκτσίδικα" και άλλοτε "σκυλάδικα". Οι παλιότεροι θυμούνται της «Αναμνήσεις» του Πολυχρονιάδη (Μπαχάμ), την «Ρομάντικα» του Κοσμίδη, την «Μπαρμπαρέλα» του Κουτουζίδη, την «Εκάβη» του Συμεωνίδη, τον «Σκορπιό» του Σφήκα, το «Ρομέο» του Σαρηγιαννίδη, τη «Νεράϊδα» του Σπανού, τη «Φαντασία» κοντά στο γήπεδο και την «Καζαμπλάνκα» στην Παραλία. Στα θρυλικά αυτά «μαγαζιά» τραγούδησαν θρυλικά ονόματα όπως οι Ζαζόπουλος, Παπαδόπουλος, Καραθάνος, Σφήκας, Καλέσης, Γύμπασης, Σπανού και έπαιξαν θρυλικοί μουσικοί όπως οι Τακάκης Χωλόπουλος, Χρήστος Κατσίνας, Βασίλης ο "Μπάνκς", Λάκης ο "Κινέζος", Μπάμπης Φωτιάδης και άλλοι. Αλλά αυτή η ιστορία είναι πολύ μεγάλη και μόλις πρόσφατα αρχίσαμε να την καταγράφουμε.
