Με αφετηρία την παιδική της, ανάγκη για έκφραση και οδηγό τη βαθιά πίστη στη δύναμη της εικόνας, έχει διαμορφώσει μια προσωπική εικαστική γλώσσα, όπου το ανθρώπινο βλέμμα, η φύση, η ποίηση και ο συμβολισμός συνυπάρχουν αρμονικά.
Οι πίνακές της δεν επιδιώκουν να εντυπωσιάσουν αισθητικά, αλλά να γεννήσουν σκέψεις, να αφυπνίσουν μνήμες και να προκαλέσουν έναν αθόρυβο διάλογο με τον θεατή.
Ζώντας στους πρόποδες του Ολύμπου, στο πανέμορφο Λιτόχωρο με τη θεική αύρα, αντλεί έμπνευση από τη διαρκώς μεταβαλλόμενη ομορφιά του τοπίου, από τις ιστορίες των ανθρώπων και από τη βαθύτερη ανάγκη της δημιουργίας.
Ζώντας στους πρόποδες του Ολύμπου, στο πανέμορφο Λιτόχωρο με τη θεική αύρα, αντλεί έμπνευση από τη διαρκώς μεταβαλλόμενη ομορφιά του τοπίου, από τις ιστορίες των ανθρώπων και από τη βαθύτερη ανάγκη της δημιουργίας.
Παράλληλα, η ενασχόλησή της με την ποίηση, η πολιτιστική της δράση και η διδασκαλία της ζωγραφικής αποκαλύπτουν μια προσωπικότητα που αντιλαμβάνεται την τέχνη όχι ως ατομική κατάκτηση, αλλά ως πράξη προσφοράς και σύνδεσης.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η DoriaKinga ανοίγει το εργαστήρι και τον εσωτερικό της κόσμο, μιλώντας για την πορεία της, τις εμπνεύσεις, τις προκλήσεις, τα έργα που τη σημάδεψαν και τα όνειρα που συνεχίζουν να δίνουν χρώμα στη δημιουργική της διαδρομή. Μια συζήτηση που φωτίζει όχι μόνο την καλλιτέχνιδα, αλλά και τον άνθρωπο πίσω από τον καμβά.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η DoriaKinga ανοίγει το εργαστήρι και τον εσωτερικό της κόσμο, μιλώντας για την πορεία της, τις εμπνεύσεις, τις προκλήσεις, τα έργα που τη σημάδεψαν και τα όνειρα που συνεχίζουν να δίνουν χρώμα στη δημιουργική της διαδρομή. Μια συζήτηση που φωτίζει όχι μόνο την καλλιτέχνιδα, αλλά και τον άνθρωπο πίσω από τον καμβά.
Επιμέλεια:
OlymposVoice Team.
1. Πότε ανακαλύψατε την αγάπη σας για τη ζωγραφική και πώς ξεκίνησε το ταξίδι σας στον χώρο της τέχνης;
Η αγάπη μου για τη ζωγραφική γεννήθηκε πολύ νωρίς, στην παιδική μου ηλικία. Δεν υπήρξε μία συγκεκριμένη στιγμή “ανακάλυψης”, αλλά μια φυσική ανάγκη να εκφράζω αυτό που ένιωθα μέσα μου μέσα από εικόνες.
Στο σχολείο συμμετείχα σε ένα διετές πρόγραμμα με θέμα την ψυχολογία των παιδιών μέσα από τη ζωγραφική, όπου είχα την ευκαιρία να δουλέψω πρακτικά με παιδιά σε ορφανοτροφεία στην Κρακοβία. Αυτή η εμπειρία με σημάδεψε βαθιά, γιατί είδα πόσο δυνατά μπορεί να μιλήσει η εικόνα εκεί που οι λέξεις δεν αρκούν.
Από τότε η τέχνη έγινε σταδιακά τρόπος ζωής. Δεν την αντιμετώπισα ποτέ ως “χόμπι”, αλλά ως εσωτερική ανάγκη και συνεχή πορεία εξέλιξης που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. 
2. Ποιοι καλλιτέχνες ή ποια καλλιτεχνικά ρεύματα έχουν επηρεάσει περισσότερο τη δουλειά σας;
Η δουλειά μου δεν διαμορφώθηκε από έναν συγκεκριμένο καλλιτέχνη ή ένα μόνο ρεύμα. Περισσότερο επηρεάζομαι από την ίδια την ανθρώπινη εμπειρία και από τον τρόπο που η τέχνη προσπαθεί να αποκαλύψει την ουσία του ανθρώπου
Με ενδιαφέρει η τέχνη που δεν μένει στην επιφάνεια, αλλά ψάχνει το συναίσθημα, τη σιωπή και την ύπαρξη πίσω από την εικόνα. Για αυτό και με αγγίζει η εκφραστική, συμβολική και πιο βιωματική ζωγραφική, όπου το έργο δεν περιγράφει απλώς την πραγματικότητα, αλλά φωτίζει κάτι βαθύτερο μέσα στον άνθρωπο.
4. Τι σημαίνει για εσάς η ζωγραφική ως μέσο έκφρασης και επικοινωνίας με το κοινό;
Η ζωγραφική για μένα δεν είναι απλώς ένα καλλιτεχνικό μέσο, αλλά ένας τρόπος επικοινωνίας που ξεπερνά τις λέξεις. Είναι η γλώσσα με την οποία μπορώ να πω πράγματα που δεν χωρούν σε λόγια.
Μέσα από την εικόνα προσπαθώ να μεταφέρω συναίσθημα, σιωπή, ένταση ή βαθύτερη γαλήνη. Για μένα μεγαλύτερη σημασία έχει αυτό που νιώθει ο θεατής μπροστά στο έργο.
Θεωρώ ότι κάθε πίνακας ολοκληρώνεται πραγματικά τη στιγμή που συναντά τον άνθρωπο που τον κοιτάζει. Εκεί αρχίζει ένας σιωπηλός διάλογος ανάμεσα στο έργο και στην προσωπική εμπειρία του καθενός.
5. Ποια θεωρείτε ότι είναι η σημαντικότερη στιγμή ή το μεγαλύτερο επίτευγμα στην καλλιτεχνική σας πορεία μέχρι σήμερα;
Αν πρέπει να επιλέξω μία καθοριστική στιγμή, αυτή είναι αναμφίβολα η πρώτη μου ατομική έκθεση. Ήταν η στιγμή που η προσωπική μου, μοναχική δημιουργική πορεία μετατράπηκε ξαφνικά σε έναν δημόσιο, ανοιχτό διάλογο με τον κόσμο. Εκείνη η έκθεση ήταν η γέννησή μου ως DoriaKinga στα μάτια του κοινού .
Από τότε ακολούθησαν πολλές σημαντικές εμπειρίες και διεθνείς συμμετοχές που με διαμόρφωσαν.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο επίτευγμα για μένα παραμένει κάτι πιο αθόρυβο αλλά ουσιαστικό: η συνέπεια να συνεχίζω να εξελίσσομαι και να δημιουργώ κάθε μέρα. Η διαρκής πορεία είναι ίσως το μεγαλύτερο έργο από όλα. 
6. Ποια είναι η βασική ιδέα ή το μήνυμα που θέλετε να μεταφέρετε στις εκθέσεις που συμμετέχετε;
Το βασικό μήνυμα είναι η σύνδεση και η αποκάλυψη. Στις εκθέσεις, ο προσωπικός μου κόσμος εκτίθεται και συναντά τον κόσμο των άλλων, αποδεικνύοντας ότι, παρά τις διαφορές μας, οι άνθρωποι μοιραζόμαστε τις ίδιες βαθιές αλήθειες.
Θέλω να αναδείξω ότι η ευαισθησία δεν είναι αδυναμία, αλλά δύναμη. Δεν επιδιώκω να δώσω έτοιμες απαντήσεις. Επιδιώκω η τέχνη μου να αφήνει στον θεατή την ελευθερία να ανακαλύπτει το δικό του νόημα. Εύχομαι οι εκθέσεις μου να λειτουργούν ως ένας χώρος ελευθερίας όπου ο καθένας μπορεί να αναγνωρίσει μια κρυμμένη πλευρά του εαυτού του και να νιώσει ότι δεν είναι μόνος.
7. Τι σας εμπνέει;
Η έμπνευση για μένα δεν είναι κάτι που περιμένω παθητικά. Είναι ο τρόπος που φιλτράρω τον κόσμο.
Μεγάλη πηγή ενέργειας είναι η φύση, αλλά όχι ως μια ωραία καρτ-ποστάλ. Με εμπνέει ως «κατάσταση»: η άγρια ένταση της, η απόλυτη γαλήνη της, το μεσογειακό φως και οι σκιές της.
Με εμπνέουν επίσης οι άνθρωποι, οι ιστορίες τους, οι εκφράσεις τους και όσα κρύβονται πίσω από ένα βλέμμα ή μια σιωπή.
Επίσης, η ποίηση είναι η κρυφή σπίθα της ζωγραφικής μου. 
8. Σας εμπνέει ο Όλυμπος;
Ναι, ο Όλυμπος είναι μια ζωντανή παρουσία στην καθημερινότητά μου, όχι απλώς ένα όμορφο φόντο. Είναι ένας επιβλητικός, σιωπηλός γίγαντας που σε αναγκάζει να νιώσεις το δέος.
Αυτό που με μαγεύει στον Όλυμπο είναι η διαρκής αλλαγή του: η μυστηριώδης ατμόσφαιρα όταν κρύβεται στα σύννεφα και η απόλυτη, σχεδόν ιερή καθαρότητα όταν λούζεται στο φως. Αυτή η ενέργεια με άγγιξε τόσο βαθιά, που με οδήγησε να αποτυπώσω αυτή την ομορφιά και με έναν απόλυτα ρεαλιστικό τρόπο σε δύο ξεχωριστά έργα μου, προσπαθώντας να κλέψω λίγη από την αυθεντική του μαγεία.
Για μένα, ο Όλυμπος είναι ένας προσωπικός χώρος στοχασμού. Σου θυμίζει τη μικρότητά σου, αλλά ταυτόχρονα σου δίνει τα φτερά για να δημιουργήσεις κάτι διαχρονικό.
9. Υπάρχει κάποιο έργο που ξεχωρίζετε από τα έργα σας και γιατί;
Είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεχωρίσω ένα μόνο έργο, αλλά υπάρχει ένας πίνακας που κατέχει μια σχεδόν μυστικιστική θέση στην πορεία μου: η προσωπογραφία του Ιησού με το ακάνθινο στεφάνι.
Αυτό το έργο δεν τελειώνει ποτέ. Κάθε χρόνο, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, νιώθω την εσωτερική ανάγκη να επιστρέψω σε αυτόν τον καμβά. Με μικρές, σχεδόν ανεπαίσθητες πινελιές, το ξαναδουλεύω. Και κάθε χρόνο βλέπω ότι αλλάζει - αλλάζει ο πόνος στα μάτια Του, η ένταση του μαρτυρίου στο πρόσωπό Του, η ίδια η έκφραση της θυσίας.
Για μένα, αυτός ο πίνακας είναι ο καθρέφτης της δικής μου πνευματικής και καλλιτεχνικής ωρίμανσης. Είναι μια ζωντανή διαδικασία που αποδεικνύει ότι η τέχνη δεν είναι ποτέ στατική, αλλά εξελίσσεται μαζί με την ψυχή μας.
Οι προκλήσεις διαφέρουν κάθε φορά, αλλά ο κοινός πυρήνας είναι ένας: πώς η τέχνη θα παραμείνει ελεύθερη και αυθεντική, χωρίς να εγκλωβιστεί σε πρακτικούς συμβιβασμούς.
Σε προσωπικό επίπεδο, η μεγαλύτερη μάχη δίνεται με τον χρόνο. Το να απομονώσεις το μυαλό σου από τον θόρυβο και τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας για να μπεις καθαρός στο εργαστήριο, απαιτεί τεράστια ψυχική αντοχή. Το ζητούμενο είναι να μένεις πιστός στο όραμά σου, ακόμη κι όταν οι συνθήκες γύρω σου είναι αντίξοες.
Σε συλλογικό επίπεδο, με τον σύλλογο, η πρόκληση αλλάζει φύση: είναι η ενορχήστρωση διαφορετικών καλλιτεχνικών χαρακτήρων. Και πιστέψτε με, το να συντονίζεις πολλούς καλλιτέχνες μαζί είναι μερικές φορές πιο δύσκολο από το να αναμειγνύεις λάδι με νερό! Το ζητούμενο είναι πώς θα δημιουργήσουμε μια κοινή δράση με ενιαίο όραμα και ποιότητα, χωρίς όμως να ισοπεδωθεί η μοναδική, προσωπική ταυτότητα του κάθε δημιουργού.
Παρά τις δυσκολίες, αυτές οι προκλήσεις είναι το «καύσιμο» για να γίνεσαι πιο ξεκάθαρη, πιο συνειδητή και πιο ουσιαστική στη δουλειά σου.
11. Τι θέλετε να νιώθουν ή να σκέφτονται οι επισκέπτες όταν βλέπουν έργα σας;
Η ομορφιά ενός έργου είναι μόνο η αρχή. Εκείνο που αναζητώ είναι ο θεατής να σταθεί μπροστά στο έργο και να νιώσει ότι το βλέμμα του πίνακα τον κοιτάζει κατάματα, ξεγυμνώνοντας τις δικές του κρυμμένες αλήθειες.
Αν ένας πίνακας καταφέρει να του ξυπνήσει μια ξεχασμένη ανάμνηση, να του προκαλέσει έναν κόμπο στον λαιμό ή μια ξαφνική ανακούφιση, τότε το έργο έχει εκπληρώσει την αποστολή του.
Θέλω η τέχνη μου να λειτουργεί σαν καθρέφτης: να μπαίνεις στην έκθεση με τον θόρυβο του κόσμου και να βγαίνεις έχοντας βρει ένα κομμάτι του εαυτού σου ελεύθερος να το ερμηνεύσεις όπως νιώθει η ψυχή σου. 
12. Μπορώ να πω ότι έχετε προσωπικό στυλ, μπορεί να αναγνωρίσει κάποιος τα έργα σας από τα μοτίβα που χρησιμοποιείτε. Το επιδιώξατε ή είναι απλά το χαρακτηριστικό σας;
Το προσωπικό στυλ δεν είναι μια στρατηγική που σχεδιάζεις στο χαρτί· είναι το καλλιτεχνικό σου DNA που βγαίνει στην επιφάνεια, θέλεις δεν θέλεις.
Αυτά που ονομάζουμε «μοτίβα» στη δουλειά μου, δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία ή μια επαναλαμβανόμενη μανιέρα για να είμαι αναγνωρίσιμη. Με αναγνωρίζουν συχνά από τον τρόπο που χρησιμοποιώ το χρώμα, τις γραμμές και τις συνθέσεις μου – είναι οι δικές μου εμμονές. Αυτό το στυλ με βρήκε μόνο του, μέσα από ώρες μοναξιάς στο εργαστήριο, λερωμένα χέρια και αμέτρητους καμβάδες.
Με λίγα λόγια: λιγότερη φιλοσοφία και περισσότερη δουλειά. Εξάλλου, η αυθεντικότητα ενός καλλιτέχνη φαίνεται όταν οι πινελιές στο έργο του είναι εξίσου αυθόρμητες με τις κηλίδες χρώματος στα ρούχα του.
Χαίρομαι που ο θεατής αναγνωρίζει πλέον την υπογραφή μου χωρίς να δει το όνομά μου κάτω από τον πίνακα. Ωστόσο, αυτή η ταυτότητα παραμένει ζωντανή. Το στυλ μου είναι ένας ανοιχτός δρόμος, όχι ένα κλουβί όπου θα κλειστώ για να νιώθω ασφαλής. 
15. Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Υπάρχουν διάφορα σχέδια στα σκαριά, αλλά επειδή είμαι λίγο προληπτική, δεν θα ήθελα ακόμα να αποκαλύψω όλες τις λεπτομέρειες. Εξάλλου, ποιος καλλιτέχνης θα ρίσκαρε να θυμώσει τις Μούσες αποκαλύπτοντας τα μυστικά του πριν την ώρα τους;
Μπορώ όμως να μοιραστώ μαζί σας ένα πολύ ξεχωριστό project που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και συνδυάζει, για άλλη μια φορά, τη ζωγραφική με τον λόγο. Πρόκειται για μια παιδική ιστορία που είχα γράψει παλαιότερα: 11 αυτόνομες αφηγήσεις που εκτυλίσσονται σε ένα μαγικό δάσος, με ήρωες δύο παιδιά.
Το μαγικό σε αυτό το εγχείρημα είναι ότι δεν είμαι μόνη μου. Έχουμε δημιουργήσει μια δυναμική ομάδα γυναικών με διαφορετικές εικαστικές προσεγγίσεις, όπου η καθεμία έχει αναλάβει να εικονογραφήσει και να ζωντανέψει εικαστικά μία από τις ιστορίες. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ένα συλλογικό, πολυφωνικό βιβλίο, όπου διαφορετικές καλλιτεχνικές ματιές ενώνονται κάτω από το ίδιο παραμύθι. Ανυπομονώ να το κρατήσω στα χέρια μου και να το μοιραστώ με τους μικρούς και μεγάλους αναγνώστες.
Πιστεύω ότι κάθε νέο έργο είναι μια νέα αρχή. Θέλω να συνεχίσω να δημιουργώ, να συνεργάζομαι με ανθρώπους που αγαπούν την τέχνη και να αφήνω κάθε φορά ένα μικρό, αληθινό αποτύπωμα μέσα από τη δουλειά μου.
.jfif)
Doria Kinga (Dorota Kinga Paszyńska) Βιογραφικό Σημείωμα
Η Dorota Kinga Paszyńska (Doria Kinga) είναι εικαστικός, ζωγράφος και ποιήτρια. Γεννήθηκε στην Κρακοβία και εδώ και χρόνια ζει και δημιουργεί στους πρόποδες του Ολύμπου. Από το 2015 συμμετέχει συστηματικά σε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ακολουθώντας μια συνεχή και δυναμική δημιουργική πορεία. Αγαπά ιδιαίτερα τα ταξίδια, καθώς η γνωριμία με νέους τόπους, ανθρώπους και πολιτισμούς αποτελεί ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για το έργο της. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει με επιτυχία τα έργα της σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Τουρκία, Κόσοβο, Γαλλία, Αυστρία, Ισπανία), ενώ συμμετέχει και σε διαδικτυακές διεθνείς εκθέσεις.
Στα έργα της κυριαρχούν ο άνθρωπος, το βλέμμα, η φύση και η αναζήτηση του εσωτερικού κόσμου. Πειραματίζεται διαρκώς με διαφορετικές τεχνικές και υλικά, δημιουργώντας προσωπικές συνθέσεις που χαρακτηρίζονται από εκφραστικότητα, έντονο συναίσθημα και ιδιαίτερη εικαστική ταυτότητα.
Η Doria Kinga συνδυάζει την καλλιτεχνική δημιουργία με τη θεραπευτική προσέγγιση του ανθρώπου. Για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια εργάζεται ως διπλωματούχος θεραπεύτρια (Shiatsu, ρεφλεξολογία και θεραπευτικό μασάζ), μια εμπειρία που επηρεάζει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τόσο τον άνθρωπο όσο και την τέχνη.
Ως ενεργό μέλος πολιτιστικών συλλόγων, εμψυχώτρια και δασκάλα ζωγραφικής, μοιράζεται τη γνώση και την αγάπη της για την τέχνη με παιδιά και ενήλικες. Το έργο της περιλαμβάνει εικονογραφήσεις για εξώφυλλα βιβλίων, ποιητικές συλλογές και παιδικά παραμύθια, ενώ το 2018 εξέδωσε την προσωπική της ποιητική συλλογή «Quo vadis ψυχή μου», στην οποία η ποίηση συνομιλεί με τη ζωγραφική της.
Ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι της δραστηριότητάς της είναι ο τουρισμός. Οργανώνει και φιλοξενεί ομάδες επισκεπτών από την Πολωνία, δίνοντάς τους την ευκαιρία να γνωρίσουν την αυθεντική ομορφιά της Ελλάδας, τον πολιτισμό και τη φιλοξενία της. Παράλληλα, δημιουργεί χειροποίητα φυσικά καλλυντικά και προϊόντα περιποίησης από προϊόντα της μέλισσας, συνδυάζοντας την αγάπη της για τη φύση με τη δημιουργικότητα.
Είναι ιδιαίτερα φιλόζωη, με ξεχωριστή αγάπη για τους σκύλους και τα άλογα, ενώ αγαπά τη ζωή σε αρμονία με τη φύση, μια φιλοσοφία που διαπερνά τόσο την καθημερινότητά της όσο και το σύνολο της δημιουργικής της έκφρασης.
Σε κάθε πτυχή της πολυσχιδούς δημιουργικής και επαγγελματικής της πορείας παραμένει πιστή στη σημαντικότερη αξία της: την αυθεντικότητα.
OlymposVoice Team.
Η αγάπη μου για τη ζωγραφική γεννήθηκε πολύ νωρίς, στην παιδική μου ηλικία. Δεν υπήρξε μία συγκεκριμένη στιγμή “ανακάλυψης”, αλλά μια φυσική ανάγκη να εκφράζω αυτό που ένιωθα μέσα μου μέσα από εικόνες.
Στο σχολείο συμμετείχα σε ένα διετές πρόγραμμα με θέμα την ψυχολογία των παιδιών μέσα από τη ζωγραφική, όπου είχα την ευκαιρία να δουλέψω πρακτικά με παιδιά σε ορφανοτροφεία στην Κρακοβία. Αυτή η εμπειρία με σημάδεψε βαθιά, γιατί είδα πόσο δυνατά μπορεί να μιλήσει η εικόνα εκεί που οι λέξεις δεν αρκούν.
Από τότε η τέχνη έγινε σταδιακά τρόπος ζωής. Δεν την αντιμετώπισα ποτέ ως “χόμπι”, αλλά ως εσωτερική ανάγκη και συνεχή πορεία εξέλιξης που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
2. Ποιοι καλλιτέχνες ή ποια καλλιτεχνικά ρεύματα έχουν επηρεάσει περισσότερο τη δουλειά σας;
Η δουλειά μου δεν διαμορφώθηκε από έναν συγκεκριμένο καλλιτέχνη ή ένα μόνο ρεύμα. Περισσότερο επηρεάζομαι από την ίδια την ανθρώπινη εμπειρία και από τον τρόπο που η τέχνη προσπαθεί να αποκαλύψει την ουσία του ανθρώπου
Με ενδιαφέρει η τέχνη που δεν μένει στην επιφάνεια, αλλά ψάχνει το συναίσθημα, τη σιωπή και την ύπαρξη πίσω από την εικόνα. Για αυτό και με αγγίζει η εκφραστική, συμβολική και πιο βιωματική ζωγραφική, όπου το έργο δεν περιγράφει απλώς την πραγματικότητα, αλλά φωτίζει κάτι βαθύτερο μέσα στον άνθρωπο.
3. Πώς έχει εξελιχθεί το προσωπικό σας ύφος από τα πρώτα σας έργα μέχρι σήμερα;
Στην αρχή; Απόλυτο χάος και καθαρό πάθος! Ζωγράφιζα τα πάντα, παντού και πάνω στα πάντα. Με ενδιέφερε κυρίως η ανάγκη της έκφρασης, όχι το αποτέλεσμα ή η «ταυτότητα» του έργου.
Με τον χρόνο το ύφος μου έγινε πιο προσωπικό και πιο στοχευμένο. Άρχισα να καταλαβαίνω καλύτερα τι θέλω να πω και γιατί δημιουργώ.
Στην αρχή; Απόλυτο χάος και καθαρό πάθος! Ζωγράφιζα τα πάντα, παντού και πάνω στα πάντα. Με ενδιέφερε κυρίως η ανάγκη της έκφρασης, όχι το αποτέλεσμα ή η «ταυτότητα» του έργου.
Με τον χρόνο το ύφος μου έγινε πιο προσωπικό και πιο στοχευμένο. Άρχισα να καταλαβαίνω καλύτερα τι θέλω να πω και γιατί δημιουργώ.
Η τεχνική ωρίμασε μέσα από συνεχή δουλειά, εμπειρία και σπουδές σε εργαστήρια με διάφορους καλλιτέχνες, αλλά η ουσία παρέμεινε η ίδια: το συναίσθημα.
Σήμερα το έργο μου έχει πιο καθαρή κατεύθυνση. Περιλαμβάνει πορτρέτα, αφηρημένες συνθέσεις, φύση, χρώμα και γραμμές που οργανώνουν τον χώρο. Εστιάζω στον άνθρωπο, στο βλέμμα και στον ψυχισμό του χωρίς όμως να περιορίζομαι μόνο σε αυτά. Δουλεύω με λάδι, ακρυλικά, ακουαρέλα, κάρβουνο και ξηρό παστέλ και δεν φοβάμαι να πειραματιστώ με διαφορετικά υλικά και τεχνικές, γιατί πιστεύω ότι κάθε θέμα ζητά τον δικό του τρόπο έκφρασης.
Σήμερα το έργο μου έχει πιο καθαρή κατεύθυνση. Περιλαμβάνει πορτρέτα, αφηρημένες συνθέσεις, φύση, χρώμα και γραμμές που οργανώνουν τον χώρο. Εστιάζω στον άνθρωπο, στο βλέμμα και στον ψυχισμό του χωρίς όμως να περιορίζομαι μόνο σε αυτά. Δουλεύω με λάδι, ακρυλικά, ακουαρέλα, κάρβουνο και ξηρό παστέλ και δεν φοβάμαι να πειραματιστώ με διαφορετικά υλικά και τεχνικές, γιατί πιστεύω ότι κάθε θέμα ζητά τον δικό του τρόπο έκφρασης.
4. Τι σημαίνει για εσάς η ζωγραφική ως μέσο έκφρασης και επικοινωνίας με το κοινό;
Η ζωγραφική για μένα δεν είναι απλώς ένα καλλιτεχνικό μέσο, αλλά ένας τρόπος επικοινωνίας που ξεπερνά τις λέξεις. Είναι η γλώσσα με την οποία μπορώ να πω πράγματα που δεν χωρούν σε λόγια.
Μέσα από την εικόνα προσπαθώ να μεταφέρω συναίσθημα, σιωπή, ένταση ή βαθύτερη γαλήνη. Για μένα μεγαλύτερη σημασία έχει αυτό που νιώθει ο θεατής μπροστά στο έργο.
Θεωρώ ότι κάθε πίνακας ολοκληρώνεται πραγματικά τη στιγμή που συναντά τον άνθρωπο που τον κοιτάζει. Εκεί αρχίζει ένας σιωπηλός διάλογος ανάμεσα στο έργο και στην προσωπική εμπειρία του καθενός.
5. Ποια θεωρείτε ότι είναι η σημαντικότερη στιγμή ή το μεγαλύτερο επίτευγμα στην καλλιτεχνική σας πορεία μέχρι σήμερα;
Αν πρέπει να επιλέξω μία καθοριστική στιγμή, αυτή είναι αναμφίβολα η πρώτη μου ατομική έκθεση. Ήταν η στιγμή που η προσωπική μου, μοναχική δημιουργική πορεία μετατράπηκε ξαφνικά σε έναν δημόσιο, ανοιχτό διάλογο με τον κόσμο. Εκείνη η έκθεση ήταν η γέννησή μου ως DoriaKinga στα μάτια του κοινού .
Από τότε ακολούθησαν πολλές σημαντικές εμπειρίες και διεθνείς συμμετοχές που με διαμόρφωσαν.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο επίτευγμα για μένα παραμένει κάτι πιο αθόρυβο αλλά ουσιαστικό: η συνέπεια να συνεχίζω να εξελίσσομαι και να δημιουργώ κάθε μέρα. Η διαρκής πορεία είναι ίσως το μεγαλύτερο έργο από όλα.
6. Ποια είναι η βασική ιδέα ή το μήνυμα που θέλετε να μεταφέρετε στις εκθέσεις που συμμετέχετε;
Το βασικό μήνυμα είναι η σύνδεση και η αποκάλυψη. Στις εκθέσεις, ο προσωπικός μου κόσμος εκτίθεται και συναντά τον κόσμο των άλλων, αποδεικνύοντας ότι, παρά τις διαφορές μας, οι άνθρωποι μοιραζόμαστε τις ίδιες βαθιές αλήθειες.
Θέλω να αναδείξω ότι η ευαισθησία δεν είναι αδυναμία, αλλά δύναμη. Δεν επιδιώκω να δώσω έτοιμες απαντήσεις. Επιδιώκω η τέχνη μου να αφήνει στον θεατή την ελευθερία να ανακαλύπτει το δικό του νόημα. Εύχομαι οι εκθέσεις μου να λειτουργούν ως ένας χώρος ελευθερίας όπου ο καθένας μπορεί να αναγνωρίσει μια κρυμμένη πλευρά του εαυτού του και να νιώσει ότι δεν είναι μόνος.
7. Τι σας εμπνέει;
Η έμπνευση για μένα δεν είναι κάτι που περιμένω παθητικά. Είναι ο τρόπος που φιλτράρω τον κόσμο.
Μεγάλη πηγή ενέργειας είναι η φύση, αλλά όχι ως μια ωραία καρτ-ποστάλ. Με εμπνέει ως «κατάσταση»: η άγρια ένταση της, η απόλυτη γαλήνη της, το μεσογειακό φως και οι σκιές της.
Με εμπνέουν επίσης οι άνθρωποι, οι ιστορίες τους, οι εκφράσεις τους και όσα κρύβονται πίσω από ένα βλέμμα ή μια σιωπή.
Επίσης, η ποίηση είναι η κρυφή σπίθα της ζωγραφικής μου.
Συχνά ένας στίχος γίνεται η αφετηρία για ένα ξέσπασμα χρωμάτων στον καμβά, ή αντίστροφα, ένας πίνακας γεννά ένα ποίημα.
Αυτή η αμφίδρομη ροή λόγου και εικόνας με κρατά σε μια διαρκή δημιουργική εγρήγορση.
Τέλος, με εμπνέει η ίδια η ιεροτελεστία της δημιουργίας - η λευκή, σχεδόν τρομακτική επιφάνεια του άδειου καμβά που μέσα σε λίγες ώρες μετατρέπεται σε κάτι ζωντανό, που αναπνέει.
Τέλος, με εμπνέει η ίδια η ιεροτελεστία της δημιουργίας - η λευκή, σχεδόν τρομακτική επιφάνεια του άδειου καμβά που μέσα σε λίγες ώρες μετατρέπεται σε κάτι ζωντανό, που αναπνέει.
8. Σας εμπνέει ο Όλυμπος;
Ναι, ο Όλυμπος είναι μια ζωντανή παρουσία στην καθημερινότητά μου, όχι απλώς ένα όμορφο φόντο. Είναι ένας επιβλητικός, σιωπηλός γίγαντας που σε αναγκάζει να νιώσεις το δέος.
Αυτό που με μαγεύει στον Όλυμπο είναι η διαρκής αλλαγή του: η μυστηριώδης ατμόσφαιρα όταν κρύβεται στα σύννεφα και η απόλυτη, σχεδόν ιερή καθαρότητα όταν λούζεται στο φως. Αυτή η ενέργεια με άγγιξε τόσο βαθιά, που με οδήγησε να αποτυπώσω αυτή την ομορφιά και με έναν απόλυτα ρεαλιστικό τρόπο σε δύο ξεχωριστά έργα μου, προσπαθώντας να κλέψω λίγη από την αυθεντική του μαγεία.
Για μένα, ο Όλυμπος είναι ένας προσωπικός χώρος στοχασμού. Σου θυμίζει τη μικρότητά σου, αλλά ταυτόχρονα σου δίνει τα φτερά για να δημιουργήσεις κάτι διαχρονικό.
9. Υπάρχει κάποιο έργο που ξεχωρίζετε από τα έργα σας και γιατί;
Είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεχωρίσω ένα μόνο έργο, αλλά υπάρχει ένας πίνακας που κατέχει μια σχεδόν μυστικιστική θέση στην πορεία μου: η προσωπογραφία του Ιησού με το ακάνθινο στεφάνι.
Αυτό το έργο δεν τελειώνει ποτέ. Κάθε χρόνο, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, νιώθω την εσωτερική ανάγκη να επιστρέψω σε αυτόν τον καμβά. Με μικρές, σχεδόν ανεπαίσθητες πινελιές, το ξαναδουλεύω. Και κάθε χρόνο βλέπω ότι αλλάζει - αλλάζει ο πόνος στα μάτια Του, η ένταση του μαρτυρίου στο πρόσωπό Του, η ίδια η έκφραση της θυσίας.
Για μένα, αυτός ο πίνακας είναι ο καθρέφτης της δικής μου πνευματικής και καλλιτεχνικής ωρίμανσης. Είναι μια ζωντανή διαδικασία που αποδεικνύει ότι η τέχνη δεν είναι ποτέ στατική, αλλά εξελίσσεται μαζί με την ψυχή μας.
10. Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίζετε σε κάθε εικαστική δραστηριότητα που συμμετέχετε είτε προσωπικά είτε ως σύλλογος;
Οι προκλήσεις διαφέρουν κάθε φορά, αλλά ο κοινός πυρήνας είναι ένας: πώς η τέχνη θα παραμείνει ελεύθερη και αυθεντική, χωρίς να εγκλωβιστεί σε πρακτικούς συμβιβασμούς.
Σε προσωπικό επίπεδο, η μεγαλύτερη μάχη δίνεται με τον χρόνο. Το να απομονώσεις το μυαλό σου από τον θόρυβο και τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας για να μπεις καθαρός στο εργαστήριο, απαιτεί τεράστια ψυχική αντοχή. Το ζητούμενο είναι να μένεις πιστός στο όραμά σου, ακόμη κι όταν οι συνθήκες γύρω σου είναι αντίξοες.
Σε συλλογικό επίπεδο, με τον σύλλογο, η πρόκληση αλλάζει φύση: είναι η ενορχήστρωση διαφορετικών καλλιτεχνικών χαρακτήρων. Και πιστέψτε με, το να συντονίζεις πολλούς καλλιτέχνες μαζί είναι μερικές φορές πιο δύσκολο από το να αναμειγνύεις λάδι με νερό! Το ζητούμενο είναι πώς θα δημιουργήσουμε μια κοινή δράση με ενιαίο όραμα και ποιότητα, χωρίς όμως να ισοπεδωθεί η μοναδική, προσωπική ταυτότητα του κάθε δημιουργού.
Παρά τις δυσκολίες, αυτές οι προκλήσεις είναι το «καύσιμο» για να γίνεσαι πιο ξεκάθαρη, πιο συνειδητή και πιο ουσιαστική στη δουλειά σου.
11. Τι θέλετε να νιώθουν ή να σκέφτονται οι επισκέπτες όταν βλέπουν έργα σας;
Η ομορφιά ενός έργου είναι μόνο η αρχή. Εκείνο που αναζητώ είναι ο θεατής να σταθεί μπροστά στο έργο και να νιώσει ότι το βλέμμα του πίνακα τον κοιτάζει κατάματα, ξεγυμνώνοντας τις δικές του κρυμμένες αλήθειες.
Αν ένας πίνακας καταφέρει να του ξυπνήσει μια ξεχασμένη ανάμνηση, να του προκαλέσει έναν κόμπο στον λαιμό ή μια ξαφνική ανακούφιση, τότε το έργο έχει εκπληρώσει την αποστολή του.
Θέλω η τέχνη μου να λειτουργεί σαν καθρέφτης: να μπαίνεις στην έκθεση με τον θόρυβο του κόσμου και να βγαίνεις έχοντας βρει ένα κομμάτι του εαυτού σου ελεύθερος να το ερμηνεύσεις όπως νιώθει η ψυχή σου.
Το προσωπικό στυλ δεν είναι μια στρατηγική που σχεδιάζεις στο χαρτί· είναι το καλλιτεχνικό σου DNA που βγαίνει στην επιφάνεια, θέλεις δεν θέλεις.
Αυτά που ονομάζουμε «μοτίβα» στη δουλειά μου, δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία ή μια επαναλαμβανόμενη μανιέρα για να είμαι αναγνωρίσιμη. Με αναγνωρίζουν συχνά από τον τρόπο που χρησιμοποιώ το χρώμα, τις γραμμές και τις συνθέσεις μου – είναι οι δικές μου εμμονές. Αυτό το στυλ με βρήκε μόνο του, μέσα από ώρες μοναξιάς στο εργαστήριο, λερωμένα χέρια και αμέτρητους καμβάδες.
Με λίγα λόγια: λιγότερη φιλοσοφία και περισσότερη δουλειά. Εξάλλου, η αυθεντικότητα ενός καλλιτέχνη φαίνεται όταν οι πινελιές στο έργο του είναι εξίσου αυθόρμητες με τις κηλίδες χρώματος στα ρούχα του.
Χαίρομαι που ο θεατής αναγνωρίζει πλέον την υπογραφή μου χωρίς να δει το όνομά μου κάτω από τον πίνακα. Ωστόσο, αυτή η ταυτότητα παραμένει ζωντανή. Το στυλ μου είναι ένας ανοιχτός δρόμος, όχι ένα κλουβί όπου θα κλειστώ για να νιώθω ασφαλής.
13. Γράφετε και ποίηση, έχετε εκδώσει βιβλία… Μιλήστε μας και γι’ αυτή την πλευρά σας.
Για μένα, η ποίηση είναι ζωγραφική με λέξεις. Εκεί που το πινέλο σταματά γιατί η εικόνα δεν μπορεί να χωρέσει μια πολύ συγκεκριμένη σκέψη, αναλαμβάνει η γραφή.
Το 2018 έκανα το πρώτο μου μεγάλο βήμα στον εκδοτικό χώρο με την ποιητική συλλογή «Quo vadis ψυχή μου». Ήταν ένα πολύ τολμηρό εγχείρημα, γιατί εκεί η ποίηση συνομιλούσε ανοιχτά με τα έργα μου – οι στίχοι και τα χρώματα έγιναν ένα. Είναι η ανάσα της δικής μου προσωπικής φωνής.
Δεν νιώθω ότι «σπάω» στα δύο ανάμεσα στη ζωγραφική και τη λογοτεχνία. Είναι η ίδια ανάγκη, η ίδια κραυγή της ψυχής, που απλώς κάθε φορά επιλέγει διαφορετικό κανάλι για να βγει στο φως.
Για μένα, οι λέξεις και τα χρώματα δεν ανταγωνίζονται· συμπληρώνουν το ένα το άλλο.
Για μένα, η ποίηση είναι ζωγραφική με λέξεις. Εκεί που το πινέλο σταματά γιατί η εικόνα δεν μπορεί να χωρέσει μια πολύ συγκεκριμένη σκέψη, αναλαμβάνει η γραφή.
Το 2018 έκανα το πρώτο μου μεγάλο βήμα στον εκδοτικό χώρο με την ποιητική συλλογή «Quo vadis ψυχή μου». Ήταν ένα πολύ τολμηρό εγχείρημα, γιατί εκεί η ποίηση συνομιλούσε ανοιχτά με τα έργα μου – οι στίχοι και τα χρώματα έγιναν ένα. Είναι η ανάσα της δικής μου προσωπικής φωνής.
Δεν νιώθω ότι «σπάω» στα δύο ανάμεσα στη ζωγραφική και τη λογοτεχνία. Είναι η ίδια ανάγκη, η ίδια κραυγή της ψυχής, που απλώς κάθε φορά επιλέγει διαφορετικό κανάλι για να βγει στο φως.
Για μένα, οι λέξεις και τα χρώματα δεν ανταγωνίζονται· συμπληρώνουν το ένα το άλλο.
14. Στο Λιτόχωρο όπου ζείτε, υπάρχει μια πολιτιστική κίνηση, ανέκαθεν υπήρχε. Πείτε μας τι ακριβώς κάνετε στον ΠΟΛ…
Στον Πολιτιστικό Όμιλο Λιτοχώρου (ΠΟΛ) έχω την τιμή να προσφέρω τα τελευταία χρόνια ως Αναπληρώτρια Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου, αλλά και ως ενεργό μέλος του καλλιτεχνικού τμήματος. Είναι ένας ρόλος ευθύνης που με κρατά στην πρώτη γραμμή της πολιτιστικής κίνησης του τόπου μας.
Το πιο ζωντανό κομμάτι αυτής της δράσης είναι η διδασκαλία. Στα μαθήματα ζωγραφικής με παιδιά και ενήλικες, ο στόχος μου δεν είναι να βγάλω «αντίγραφα» ή να μάθω απλώς στείρες τεχνικές. Προσπαθώ να τους μάθω να βλέπουν τον κόσμο με άλλα μάτια, να ξεκλειδώνουν τα συναισθήματά τους και να νιώθουν τη μαγεία της δημιουργίας. Μέσα από αυτή τη διαδρομή έχω γνωρίσει ανθρώπους κάθε ηλικίας και έχω δει πόσο μπορεί η τέχνη να αλλάξει την αυτοπεποίθηση και τον τρόπο που βλέπει κανείς τον εαυτό του. Η στιγμή που ένα παιδί ή ένας ενήλικας ανακαλύπτει τη δική του φωνή πάνω στον καμβά, είναι για μένα μια τεράστια ηθική ανταμοιβή.
Ο ΠΟΛ για μένα είναι ένα ζωντανό κύτταρο δημιουργίας κάτω από τον Όλυμπο, ένας χώρος όπου η προσφορά και η συλλογική ενέργεια δίνουν ζωή σε δράσεις που πηγαίνουν την κοινωνία μας ένα βήμα μπροστά.
Στον Πολιτιστικό Όμιλο Λιτοχώρου (ΠΟΛ) έχω την τιμή να προσφέρω τα τελευταία χρόνια ως Αναπληρώτρια Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου, αλλά και ως ενεργό μέλος του καλλιτεχνικού τμήματος. Είναι ένας ρόλος ευθύνης που με κρατά στην πρώτη γραμμή της πολιτιστικής κίνησης του τόπου μας.
Το πιο ζωντανό κομμάτι αυτής της δράσης είναι η διδασκαλία. Στα μαθήματα ζωγραφικής με παιδιά και ενήλικες, ο στόχος μου δεν είναι να βγάλω «αντίγραφα» ή να μάθω απλώς στείρες τεχνικές. Προσπαθώ να τους μάθω να βλέπουν τον κόσμο με άλλα μάτια, να ξεκλειδώνουν τα συναισθήματά τους και να νιώθουν τη μαγεία της δημιουργίας. Μέσα από αυτή τη διαδρομή έχω γνωρίσει ανθρώπους κάθε ηλικίας και έχω δει πόσο μπορεί η τέχνη να αλλάξει την αυτοπεποίθηση και τον τρόπο που βλέπει κανείς τον εαυτό του. Η στιγμή που ένα παιδί ή ένας ενήλικας ανακαλύπτει τη δική του φωνή πάνω στον καμβά, είναι για μένα μια τεράστια ηθική ανταμοιβή.
Ο ΠΟΛ για μένα είναι ένα ζωντανό κύτταρο δημιουργίας κάτω από τον Όλυμπο, ένας χώρος όπου η προσφορά και η συλλογική ενέργεια δίνουν ζωή σε δράσεις που πηγαίνουν την κοινωνία μας ένα βήμα μπροστά.
15. Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Υπάρχουν διάφορα σχέδια στα σκαριά, αλλά επειδή είμαι λίγο προληπτική, δεν θα ήθελα ακόμα να αποκαλύψω όλες τις λεπτομέρειες. Εξάλλου, ποιος καλλιτέχνης θα ρίσκαρε να θυμώσει τις Μούσες αποκαλύπτοντας τα μυστικά του πριν την ώρα τους;
Μπορώ όμως να μοιραστώ μαζί σας ένα πολύ ξεχωριστό project που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και συνδυάζει, για άλλη μια φορά, τη ζωγραφική με τον λόγο. Πρόκειται για μια παιδική ιστορία που είχα γράψει παλαιότερα: 11 αυτόνομες αφηγήσεις που εκτυλίσσονται σε ένα μαγικό δάσος, με ήρωες δύο παιδιά.
Το μαγικό σε αυτό το εγχείρημα είναι ότι δεν είμαι μόνη μου. Έχουμε δημιουργήσει μια δυναμική ομάδα γυναικών με διαφορετικές εικαστικές προσεγγίσεις, όπου η καθεμία έχει αναλάβει να εικονογραφήσει και να ζωντανέψει εικαστικά μία από τις ιστορίες. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ένα συλλογικό, πολυφωνικό βιβλίο, όπου διαφορετικές καλλιτεχνικές ματιές ενώνονται κάτω από το ίδιο παραμύθι. Ανυπομονώ να το κρατήσω στα χέρια μου και να το μοιραστώ με τους μικρούς και μεγάλους αναγνώστες.
Πιστεύω ότι κάθε νέο έργο είναι μια νέα αρχή. Θέλω να συνεχίσω να δημιουργώ, να συνεργάζομαι με ανθρώπους που αγαπούν την τέχνη και να αφήνω κάθε φορά ένα μικρό, αληθινό αποτύπωμα μέσα από τη δουλειά μου.
Doria Kinga (Dorota Kinga Paszyńska) Βιογραφικό Σημείωμα
Η Dorota Kinga Paszyńska (Doria Kinga) είναι εικαστικός, ζωγράφος και ποιήτρια. Γεννήθηκε στην Κρακοβία και εδώ και χρόνια ζει και δημιουργεί στους πρόποδες του Ολύμπου. Από το 2015 συμμετέχει συστηματικά σε εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ακολουθώντας μια συνεχή και δυναμική δημιουργική πορεία. Αγαπά ιδιαίτερα τα ταξίδια, καθώς η γνωριμία με νέους τόπους, ανθρώπους και πολιτισμούς αποτελεί ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για το έργο της. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει με επιτυχία τα έργα της σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Τουρκία, Κόσοβο, Γαλλία, Αυστρία, Ισπανία), ενώ συμμετέχει και σε διαδικτυακές διεθνείς εκθέσεις.
Στα έργα της κυριαρχούν ο άνθρωπος, το βλέμμα, η φύση και η αναζήτηση του εσωτερικού κόσμου. Πειραματίζεται διαρκώς με διαφορετικές τεχνικές και υλικά, δημιουργώντας προσωπικές συνθέσεις που χαρακτηρίζονται από εκφραστικότητα, έντονο συναίσθημα και ιδιαίτερη εικαστική ταυτότητα.
Η Doria Kinga συνδυάζει την καλλιτεχνική δημιουργία με τη θεραπευτική προσέγγιση του ανθρώπου. Για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια εργάζεται ως διπλωματούχος θεραπεύτρια (Shiatsu, ρεφλεξολογία και θεραπευτικό μασάζ), μια εμπειρία που επηρεάζει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τόσο τον άνθρωπο όσο και την τέχνη.
Ως ενεργό μέλος πολιτιστικών συλλόγων, εμψυχώτρια και δασκάλα ζωγραφικής, μοιράζεται τη γνώση και την αγάπη της για την τέχνη με παιδιά και ενήλικες. Το έργο της περιλαμβάνει εικονογραφήσεις για εξώφυλλα βιβλίων, ποιητικές συλλογές και παιδικά παραμύθια, ενώ το 2018 εξέδωσε την προσωπική της ποιητική συλλογή «Quo vadis ψυχή μου», στην οποία η ποίηση συνομιλεί με τη ζωγραφική της.
Ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι της δραστηριότητάς της είναι ο τουρισμός. Οργανώνει και φιλοξενεί ομάδες επισκεπτών από την Πολωνία, δίνοντάς τους την ευκαιρία να γνωρίσουν την αυθεντική ομορφιά της Ελλάδας, τον πολιτισμό και τη φιλοξενία της. Παράλληλα, δημιουργεί χειροποίητα φυσικά καλλυντικά και προϊόντα περιποίησης από προϊόντα της μέλισσας, συνδυάζοντας την αγάπη της για τη φύση με τη δημιουργικότητα.
Είναι ιδιαίτερα φιλόζωη, με ξεχωριστή αγάπη για τους σκύλους και τα άλογα, ενώ αγαπά τη ζωή σε αρμονία με τη φύση, μια φιλοσοφία που διαπερνά τόσο την καθημερινότητά της όσο και το σύνολο της δημιουργικής της έκφρασης.
Σε κάθε πτυχή της πολυσχιδούς δημιουργικής και επαγγελματικής της πορείας παραμένει πιστή στη σημαντικότερη αξία της: την αυθεντικότητα.
