-Δεν αντέχω να εχω απόσταση απο τους ανθρώπους, τελικά... ειπα ξημερωνοντας στη Πάτυ.
-Εγώ δεν αντέχω την εγγύτητα μαζί τους... ειπε η Πάτυ.
Καθόμασταν δίπλα δίπλα.
-Δες πόσο κοντα είμαστε Πάτυ... Χιλιοστά απέχουμε...
-Ξερεις τι χιλιομετρα ειναι τα χιλιοστά ανάμεσα στους ανθρώπους; Πιο μεγάλη απόσταση δεν υπάρχει...
Γιαυτο τρέμω την εγγύτητα: φανερώνει την τρομακτικη απόσταση...
Σιώπησα...
ΑΚουστηκε κατι να τριζει. Σαν παγος που σκιζεται για να αποκοπεί.
Άλλαζε ο χρόνος...
-Καλή Χρονιά Πάτυ... ειπα.
-Καλή Χρονιά εγω λέω στο τέλος του χρόνου. Αφου την έζησα. Πριν, δεν ξερω τι ειναι...
