17.8.26

Η Gen Z δεν αποταμιεύει – ξοδεύει: Γιατί οι νέοι επιλέγουν τις μικρές χαρές αντί για το «χτίσιμο» του μέλλοντος


Νέα έρευνα της Bank of America σκιαγραφεί μια γενιά που έχει λιγότερες αποταμιεύσεις από κάθε άλλη σε σχέση με τις δαπάνες της, αλλά δεν εγκαταλείπει την κατανάλωση.
Από τον καφέ και την ομορφιά μέχρι τα ταξίδια, το social commerce και τη δεύτερη δουλειά, η Gen Z διαχειρίζεται τα χρήματά της με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Για μια γενιά που έχει ακούσει ξανά και ξανά ότι πρέπει να αποταμιεύει για το μέλλον, η πραγματικότητα μοιάζει κάπως διαφορετική.

Η Gen Z βάζει στην άκρη λιγότερα χρήματα σε σχέση με τις δαπάνες της από οποιαδήποτε άλλη γενιά στις ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, όμως, δεν φαίνεται διατεθειμένη να εγκαταλείψει εντελώς την κατανάλωση. Συνεχίζει να αγοράζει προϊόντα ομορφιάς, κοσμήματα, καφέδες, γλυκά και ρούχα, πληρώνει για εμπειρίες και ταξίδια και αναζητά νέους τρόπους για να αυξήσει το εισόδημά της.

Η εικόνα αυτή προκύπτει από τη νέα μελέτη «The Gen Z Reality Check» του Bank of America Institute, η οποία βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία από συναλλαγές με χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες, καταθέσεις και πληρωμές πελατών της τράπεζας στις ΗΠΑ. Και ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας δεν είναι ότι η Gen Z «ξοδεύει πολύ». Είναι ότι ξοδεύει διαφορετικά.

Δεν πρόκειται απαραίτητα για μια γενιά που αδιαφορεί για το μέλλον της. Αντίθετα, αρκετοί νέοι αρχίζουν να αποταμιεύουν για τη σύνταξη νωρίτερα από προηγούμενες γενιές. Απλώς, την ίδια στιγμή, ζουν σε μια οικονομία όπου η κατοικία, η καθημερινότητα και οι βασικές ανάγκες κοστίζουν περισσότερο, ενώ η αίσθηση οικονομικής ασφάλειας παραμένει χαμηλή. Έτσι, ο καφές, ένα προϊόν ομορφιάς, ένα μικρό κόσμημα ή ένα ταξίδι αποκτούν μια διαφορετική σημασία. Δεν είναι απλώς αγορές. Είναι η «little treat economy» μιας γενιάς που προσπαθεί να απολαύσει το παρόν χωρίς να εγκαταλείψει εντελώς την ιδέα του μέλλοντος.

Η γενιά με τον χαμηλότερο λόγο αποταμίευσης προς δαπάνες

Το βασικό εύρημα της Bank of America είναι σαφές: η Gen Z εμφανίζει τον χαμηλότερο διάμεσο λόγο αποταμιεύσεων προς δαπάνες από όλες τις ηλικιακές ομάδες. Ο δείκτης βρίσκεται κάτω από το 0,5, κάτι που σημαίνει ότι οι σωρευμένες αποταμιεύσεις της διάμεσης οικογένειας Gen Z υπολείπονται των μηνιαίων δαπανών της. Στην άλλη άκρη βρίσκονται οι Baby Boomers, οι οποίοι εμφανίζουν τον υψηλότερο λόγο αποταμίευσης προς κατανάλωση. Με μια πρώτη ματιά, το αποτέλεσμα μπορεί να μοιάζει με ακόμη μία ιστορία για μια νεότερη γενιά που «δεν ξέρει να κάνει οικονομία». Όμως αυτή η ανάγνωση είναι υπερβολικά απλή. Γιατί η Gen Z δεν ενηλικιώθηκε σε ένα οικονομικό περιβάλλον που έμοιαζε με εκείνο των προηγούμενων γενεών.

Μπήκε στην ενήλικη ζωή μετά την πανδημία, σε μια περίοδο υψηλού πληθωρισμού, αυξημένων τιμών κατοικίας, ακριβότερων υπηρεσιών και μεγαλύτερης αβεβαιότητας στην αγορά εργασίας. Και υπάρχει κάτι ακόμη: οι νέοι έχουν μικρότερο οικονομικό «μαξιλάρι» για να ξεκινήσουν.
Πολλοί βρίσκονται ακόμη στην αρχή της επαγγελματικής τους διαδρομής, με χαμηλότερη συσσωρευμένη περιουσία και μικρότερη δυνατότητα να αποταμιεύσουν μεγάλα ποσά. Η σύγκριση με έναν Baby Boomer που βρίσκεται δεκαετίες μέσα στην αγορά εργασίας δεν είναι, επομένως, απόλυτα συμμετρική.

Κι όμως, η Gen Z σκέφτεται τη σύνταξη

Εδώ βρίσκεται μία από τις αντιφάσεις της έρευνας. Παρά το χαμηλό επίπεδο αποταμίευσης, αρκετά μέλη της Gen Z αρχίζουν να αποταμιεύουν για τη συνταξιοδότησή τους νωρίτερα από τις προηγούμενες γενιές.
Αυτό δείχνει ότι η χαμηλή αποταμίευση δεν σημαίνει απαραίτητα έλλειψη οικονομικής συνείδησης. Μπορεί να σημαίνει κάτι πολύ πιο πρακτικό: δεν περισσεύουν αρκετά χρήματα για να αποταμιευτούν. Η διαφορά είναι σημαντική.
Ένας νέος μπορεί να γνωρίζει ότι πρέπει να δημιουργήσει ένα emergency fund, να επενδύσει ή να αποταμιεύσει για τη σύνταξή του, αλλά ταυτόχρονα να πληρώνει ενοίκιο, λογαριασμούς, μετακινήσεις και τρόφιμα σε ένα περιβάλλον όπου το κόστος ζωής έχει αυξηθεί. Και έτσι δημιουργείται ένα παράδοξο.

Η Gen Z μπορεί να είναι περισσότερο ενημερωμένη από ποτέ για τα προσωπικά οικονομικά, να βλέπει καθημερινά συμβουλές για επενδύσεις και budgeting στο TikTok και στο Instagram, αλλά να έχει λιγότερο διαθέσιμο εισόδημα για να εφαρμόσει όσα μαθαίνει.

Γιατί ο καφές και ένα μικρό beauty haul έγιναν «οικονομική στρατηγική»

Η Bank of America εντοπίζει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συμπεριφορά στις προαιρετικές δαπάνες της Gen Z. Από τον Μάρτιο του 2025, οι discretionary spending δαπάνες της αυξάνονται σταθερά. Και οι κατηγορίες στις οποίες κατευθύνονται τα χρήματα λένε πολλά. Κοσμήματα, ρούχα, προϊόντα ομορφιάς, καφές, παγωτό, γλυκά. Μικρές αγορές που δεν είναι απαραίτητες για την επιβίωση, αλλά προσφέρουν μια άμεση αίσθηση ανταμοιβής.

Είναι η λεγόμενη «little treat economy».

Η λογική είναι απλή: όταν ένα μεγάλο οικονομικό όνειρο – όπως η αγορά σπιτιού, η δημιουργία μεγάλης αποταμίευσης ή η οικονομική ανεξαρτησία- μοιάζει μακρινό, μια μικρή απόλαυση σήμερα γίνεται πολύ πιο εύκολο να δικαιολογηθεί.

Ένας καφές των λίγων δολαρίων είναι άμεσα εφικτός. Ένα σπίτι όχι. Ένα ταξίδι μπορεί να χρειάζεται μήνες προγραμματισμού. Ένα μικρό beauty purchase μπορεί να γίνει σήμερα. Και αυτό δεν είναι απλώς καταναλωτική συμπεριφορά. Είναι και ένας τρόπος με τον οποίο η οικονομική πραγματικότητα επηρεάζει την ψυχολογία.

Σύμφωνα με την έρευνα, 92% των νέων της Gen Z δηλώνουν ότι επιβραβεύουν τον εαυτό τους με μικρές αγορές, είτε για να βελτιώσουν τη διάθεσή τους είτε για να γιορτάσουν μια καλή ημέρα. Η «μικρή πολυτέλεια» γίνεται έτσι ένας τρόπος να παραμένει η κατανάλωση μέσα στα όρια του εφικτού.

Δεν αγοράζουν απαραίτητα περισσότερα – πληρώνουν περισσότερο

Υπάρχει όμως μια λεπτομέρεια που αλλάζει την εικόνα. Στα καταστήματα καλλυντικών, για παράδειγμα, η αύξηση της δαπάνης ανά συναλλαγή ήταν σχεδόν τετραπλάσια από την αύξηση του αριθμού των συναλλαγών. Με άλλα λόγια, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι νέοι πηγαίνουν πολύ συχνότερα για ψώνια. Μπορεί να σημαίνει ότι κάθε επίσκεψη κοστίζει περισσότερο. Και αυτό είναι κρίσιμο σε μια εποχή πληθωρισμού.
Όταν βλέπουμε ότι οι δαπάνες αυξάνονται, δεν πρέπει αυτομάτως να συμπεραίνουμε ότι οι καταναλωτές έγιναν πιο πλούσιοι ή πιο πρόθυμοι να ξοδέψουν. Μπορεί απλώς να πληρώνουν περισσότερα για τα ίδια ή παρόμοια προϊόντα. Η ίδια λογική φαίνεται και στα ταξίδια.

Η Gen Z εξακολουθεί να θέλει να ταξιδεύει

Αν υπάρχει μία κατηγορία που δείχνει πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνεται η Gen Z την κατανάλωση, αυτή είναι τα ταξίδια. Οι ταξιδιωτικές δαπάνες της αυξάνονταν μέχρι τον Ιούνιο του 2026 με ετήσιο ρυθμό περίπου 8,5%, υψηλότερα από εκείνον των υπόλοιπων γενεών. Και εδώ, όμως, υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια. Οι συναλλαγές για ξενοδοχεία δεν αυξάνονταν με τον ίδιο ρυθμό. Άρα η αύξηση των συνολικών δαπανών δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η Gen Z ταξιδεύει πολύ περισσότερο. Σε σημαντικό βαθμό αντανακλά και την αύξηση των τιμών. Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι οι νέοι εξακολουθούν να κατευθύνουν σημαντικό μέρος του διαθέσιμου εισοδήματός τους στις ταξιδιωτικές εμπειρίες έχει ιδιαίτερη σημασία. Για τη Gen Z, η εμπειρία συχνά έχει μεγαλύτερη αξία από την κατοχή. Ένα ταξίδι μπορεί να θεωρείται πιο σημαντικό από ένα ακριβό αντικείμενο.

Μια συναυλία, μια έξοδος ή ένα weekend σε άλλη πόλη μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη προτεραιότητα από την αγορά ενός προϊόντος που θα μείνει για χρόνια. Και αυτό εξηγεί γιατί η οικονομική πίεση δεν εξαφανίζει την κατανάλωση. Αλλάζει το τι θεωρείται ότι αξίζει να αγοράσεις.

Το «K-shaped» χάσμα δεν εμφανίζεται τόσο έντονα στη Gen Z

Ένα ακόμη ενδιαφέρον εύρημα της έρευνας αφορά τις διαφορές μεταξύ των εισοδηματικών ομάδων. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής ο όρος K-shaped economy. Περιγράφει μια οικονομία όπου τα υψηλότερα εισοδήματα συνεχίζουν να αυξάνουν τις δαπάνες τους, ενώ τα χαμηλότερα εισοδήματα περιορίζουν περισσότερο την κατανάλωσή τους.
Η Bank of America διαπιστώνει ότι αυτό το μοτίβο εμφανίζεται πολύ πιο αδύναμο στη Gen Z. Η διαφορά στις δαπάνες μεταξύ των υψηλότερων και των χαμηλότερων εισοδημάτων είναι μικρότερη από εκείνη που παρατηρείται στις άλλες γενιές. Και αυτό δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα εικόνα. Η Gen Z φαίνεται να συνεχίζει να καταναλώνει ακόμη και όταν το εισόδημά της είναι χαμηλότερο. Όχι επειδή όλοι έχουν άνεση. Αλλά επειδή μεγάλο μέρος της κατανάλωσης αφορά μικρότερες, σχετικά προσιτές αγορές. Η «little treat economy» λειτουργεί, λοιπόν, και ως ένας τρόπος να διατηρείται η κατανάλωση σε μια γενιά που δεν διαθέτει ακόμη μεγάλη οικονομική ασφάλεια.

Η δεύτερη δουλειά δεν είναι πια εξαίρεση

Αν η Gen Z θέλει να συνεχίσει να καταναλώνει αλλά δεν έχει αρκετό εισόδημα, υπάρχει μια απλή λύση: να βρει περισσότερο εισόδημα. Και εδώ μπαίνει η gig economy. Η συμμετοχή της Gen Z σε μορφές gig work αυξάνεται ταχύτερα από εκείνη των μεγαλύτερων γενεών. Όμως το ενδιαφέρον βρίσκεται στο πού ακριβώς βρίσκει αυτά τα επιπλέον χρήματα. Σύμφωνα με τη μελέτη, το 39% του gig work της Gen Z προέρχεται από το social commerce. Ακολουθούν οι διανομές με 30%, οι υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών με 23% και η δημιουργία περιεχομένου με μόλις 5%.

Το τελευταίο στοιχείο είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό. Η εικόνα που έχουμε για τη Gen Z ως «γενιά των influencers» δεν αντανακλά απαραίτητα την πραγματικότητα της οικονομίας της. Η δημιουργία περιεχομένου υπάρχει, αλλά αντιπροσωπεύει σχετικά μικρό μέρος των πρόσθετων εισοδημάτων. Αντίθετα, πολύ περισσότεροι νέοι χρησιμοποιούν τα social media ως κανάλι πώλησης. Και αυτό είναι μια ουσιαστική αλλαγή.

Από το TikTok στο εισόδημα: το social commerce γίνεται δουλειά

Για προηγούμενες γενιές, τα social media ήταν κυρίως ένας χώρος επικοινωνίας.
Για τη Gen Z μπορούν να λειτουργήσουν ταυτόχρονα ως:
βιτρίνα,
marketplace,
διαφημιστικό κανάλι,
μέσο επικοινωνίας με πελάτες,
εργαλείο προσωπικού branding,
και πηγή εισοδήματος.

Ένας νέος μπορεί να πουλά προϊόντα μέσω social media, να μεταπωλεί αντικείμενα, να προσφέρει υπηρεσίες ή να χρησιμοποιεί τις πλατφόρμες για να βρει πελάτες.
Η ίδια η έννοια της «δεύτερης δουλειάς» αλλάζει. Δεν είναι πλέον απαραίτητα ένα δεύτερο ωράριο σε ένα φυσικό κατάστημα. Μπορεί να είναι ένα online shop που λειτουργεί από το κινητό. Μπορεί να είναι μια υπηρεσία που προσφέρεται μέσω Instagram. Μπορεί να είναι πωλήσεις μέσω TikTok. Και μπορεί να είναι μια δραστηριότητα που πραγματοποιείται λίγες ώρες την εβδομάδα, παράλληλα με την κύρια εργασία.

Fintech: η τράπεζα βρίσκεται πλέον στο κινητό

Η ίδια γενιά που αποταμιεύει λιγότερο χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο ψηφιακά χρηματοοικονομικά εργαλεία. Τα στοιχεία της Bank of America δείχνουν ότι το μερίδιο της Gen Z στις συναλλαγές μέσω fintech αυξάνεται ταχύτερα από εκείνο των μεγαλύτερων γενεών. Η εξέλιξη είναι λογική.
Η Gen Z μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου η διαχείριση χρημάτων δεν χρειάζεται να σημαίνει επίσκεψη σε υποκατάστημα. Πληρωμές, μεταφορές χρημάτων, επενδύσεις, budgeting, ψηφιακές τράπεζες και άλλες χρηματοοικονομικές υπηρεσίες είναι διαθέσιμες από μία εφαρμογή. Η σχέση με το χρήμα γίνεται έτσι περισσότερο mobile-first. Αυτό, όμως, έχει δύο όψεις. Η εύκολη πρόσβαση στα χρηματοοικονομικά εργαλεία μπορεί να βοηθήσει τους νέους να οργανώσουν καλύτερα τα χρήματά τους. Ταυτόχρονα, μπορεί να κάνει την κατανάλωση υπερβολικά εύκολη. Όταν η απόσταση ανάμεσα στο «το θέλω» και στο «το αγόρασα» είναι μερικά taps στην οθόνη, η αυτοσυγκράτηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Η Gen Z κερδίζει περισσότερα, αλλά η αγορά εργασίας δεν είναι εύκολη

Ένα από τα πιο παράδοξα στοιχεία της έρευνας είναι ότι η Gen Z εμφανίζει σημαντικές μισθολογικές αυξήσεις. Για όσους εργάζονται, η αύξηση των αποδοχών έφτασε περίπου στο 10% σε ετήσια βάση τον Ιούνιο, σημαντικά υψηλότερα από τις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι η οικονομική κατάσταση των νέων βελτιώνεται. Δεν είναι όμως τόσο απλό. Οι πρόσφατοι απόφοιτοι αντιμετωπίζουν υψηλότερα ποσοστά ανεργίας σε σύγκριση με πριν από μία δεκαετία. Άρα δημιουργείται μια αγορά εργασίας δύο ταχυτήτων.
Όσοι έχουν ήδη μπει στην αγορά και έχουν βρει δουλειά μπορούν να βλέπουν σημαντικές αυξήσεις εισοδήματος. Όσοι προσπαθούν ακόμη να μπουν, αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα εμπόδια. Και αυτό εξηγεί γιατί η εικόνα της Gen Z δεν μπορεί να συνοψιστεί στο «δεν αποταμιεύουν επειδή ξοδεύουν».
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε έναν νέο που έχει σταθερή δουλειά και αυξανόμενο μισθό και σε έναν νέο που μόλις τελείωσε τις σπουδές του και δυσκολεύεται να βρει την πρώτη του θέση. Είναι η Gen Z «κακομαθημένη» ή απλώς ζει στο παρόν; Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον ερώτημα.
Κάθε γενιά έχει κατηγορηθεί κάποια στιγμή ότι δεν ξέρει να διαχειρίζεται τα χρήματά της. Η Gen Z δεν αποτελεί εξαίρεση. Όμως η εικόνα που προκύπτει από τα στοιχεία είναι πιο σύνθετη από το στερεότυπο μιας γενιάς που «ξοδεύει τον μισθό της σε καφέδες». Η Gen Z αντιμετωπίζει ένα οικονομικό περιβάλλον όπου ορισμένοι μεγάλοι στόχοι μοιάζουν πολύ πιο μακρινοί.

Η αγορά κατοικίας, για παράδειγμα, μπορεί να απαιτεί κεφάλαιο που ένας νέος εργαζόμενος αδυνατεί να συγκεντρώσει. Η δημιουργία σημαντικής αποταμίευσης μπορεί να χρειάζεται χρόνια. Η συνταξιοδότηση μοιάζει δεκαετίες μακριά. Αντίθετα, ένα μικρό ταξίδι, ένας καφές, ένα προϊόν ομορφιάς ή ένα μικρό κόσμημα προσφέρουν κάτι που μπορεί να αποκτηθεί τώρα. Έτσι, η κατανάλωση μετατρέπεται σε διαχείριση του παρόντος. Δεν είναι απαραίτητα οικονομικά ορθολογική σε κάθε περίπτωση. Είναι όμως κατανοητή ως συμπεριφορά.

Από το «save for later» στο «enjoy something now»

Η μεγάλη αλλαγή ίσως βρίσκεται στη σχέση της Gen Z με τον χρόνο. Οι προηγούμενες γενιές μεγάλωσαν περισσότερο με τη λογική της αναβολής: δουλεύεις, αποταμιεύεις, αγοράζεις σπίτι, επενδύεις και κάποια στιγμή στο μέλλον απολαμβάνεις τους καρπούς. Η Gen Z έχει μεγαλώσει με πολύ μεγαλύτερη αβεβαιότητα γύρω από το μέλλον. Κλιματική κρίση, πανδημία, πληθωρισμός, στεγαστική κρίση, αβεβαιότητα στην αγορά εργασίας και ταχύτατες τεχνολογικές αλλαγές έχουν δημιουργήσει μια διαφορετική σχέση με την έννοια του «αργότερα». Και έτσι η μικρή απόλαυση αποκτά μεγαλύτερη αξία.
Δεν σημαίνει ότι οι νέοι δεν ενδιαφέρονται για το μέλλον. Σημαίνει ότι δεν είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν ολόκληρο το παρόν για ένα μέλλον που μοιάζει αβέβαιο.

Το πραγματικό παράδοξο της Gen Z

Η έρευνα της Bank of America καταλήγει, ουσιαστικά, σε μια γενιά γεμάτη αντιφάσεις.
Η Gen Z:
Αποταμιεύει λιγότερο, αλλά ξεκινά νωρίτερα να σκέφτεται τη σύνταξη.
Ξοδεύει περισσότερο σε μικρές απολαύσεις, αλλά αναζητά παράλληλα πρόσθετες πηγές εισοδήματος.
Θέλει να ταξιδεύει, αλλά αντιμετωπίζει υψηλότερες τιμές.
Χρησιμοποιεί περισσότερο fintech, αλλά αυτό κάνει την κατανάλωση ευκολότερη.
Κερδίζει υψηλότερους μισθούς, αλλά οι νέοι που βρίσκονται στην αρχή της καριέρας τους δυσκολεύονται περισσότερο να βρουν δουλειά.
Χρησιμοποιεί social media για κατανάλωση, αλλά ταυτόχρονα τα μετατρέπει σε εργαλείο εργασίας και εισοδήματος.
Αυτό δεν μοιάζει τόσο με μια γενιά που «δεν ενδιαφέρεται για τα οικονομικά».
Μοιάζει περισσότερο με μια γενιά που προσπαθεί να βρει νέους κανόνες οικονομικής επιβίωσης.
Και τελικά, τι μας λέει αυτή η εικόνα για το μέλλον;
Η Gen Z είναι η πρώτη μεγάλη γενιά που ενηλικιώνεται σε μια οικονομία όπου το smartphone, το social commerce, το fintech και η gig economy αποτελούν φυσικό κομμάτι της καθημερινότητάς της.
Δεν αντιμετωπίζει τα χρήματα μόνο ως μισθό που μπαίνει στον τραπεζικό λογαριασμό μία φορά τον μήνα. Τα βλέπει ως ένα οικοσύστημα από εισόδημα, side hustles, ψηφιακές πλατφόρμες, μικρές επενδύσεις, online αγορές και εμπειρίες. Και ίσως γι’ αυτό η χαμηλή αποταμίευση δεν είναι ολόκληρη η ιστορία. Το πραγματικό story είναι ότι η Gen Z προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο αντίθετες ανάγκες: να εξασφαλίσει το μέλλον της και να μην περιμένει μέχρι τότε για να ζήσει. Το ερώτημα είναι αν αυτή η ισορροπία μπορεί να διατηρηθεί. Γιατί όσο οι τιμές αυξάνονται και η οικονομική ασφάλεια παραμένει δύσκολη, το «little treat» μπορεί να λειτουργεί ως μικρή καθημερινή χαρά. Αν όμως γίνει μόνιμη υποκατάσταση της αποταμίευσης, τότε το πρόβλημα μεταφέρεται απλώς στο μέλλον. Και εκεί βρίσκεται η μεγάλη πρόκληση για τη Gen Z: να βρει έναν τρόπο να απολαμβάνει το σήμερα χωρίς να εγκαταλείπει εντελώς το αύριο. Ίσως τελικά η πιο χαρακτηριστική εικόνα της Gen Z να μην είναι ούτε ο καφές, ούτε το TikTok, ούτε το shopping. Είναι το κινητό στο ένα χέρι και η οικονομική ανασφάλεια στο άλλο.
Και ανάμεσα στα δύο, μια γενιά που προσπαθεί να αποφασίσει πόσα από τα χρήματά της αξίζει να κρατήσει για το μέλλον και πόσα αξίζει να ξοδέψει για να κάνει το παρόν λίγο καλύτερο.

ΠΗΓΗ  https://www.theopinion.gr