(Ακρυλικά,30χ40)
EN RECHERCHANT GODOT...**
Είναι πολλά αυτά που πιάνουν χώρο στο μυαλό μας και μεταξύ αυτών ανακυκλώνονται μέσα μας λάθη και πάθη.
Θέλω να μοιραστώ μια παρατήρηση ενός φίλου που όπως μου εξομολογήθηκε τον έκανε να ανακαλύψει πολλά για την κοινωνία και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.
Πιο συγκεκριμένα αναφέρθηκε σ΄ενα από τα μεγάλα παράδοξα του ανθρώπου που ψάχνει τον Θεό κοιτώντας προς τα πάνω. Εγώ είπε «ανακάλυψα το Θεό κοιτώντας ένα γεράνι»
Πράγματι ,σηκώνουμε τα χέρια προς τα ψηλά και νιώθουμε να ίπταται ένα μυστήριο αιώνων κάπου εκεί που δε πιάνει το μάτι μας. Κοιτάμε προς τα πάνω και ψάχνουμε το Θεό στο υπερπέραν, ξεχνώντας να κοιτάξουμε μέσα μας και δίπλα μας. Κάθε μέρα βιώνει κανείς την έννοια του Θεού στις ανησυχίες των ανθρώπων που μιλάει και συναντάει, στο φύσημα του ανέμου, μέσα σε ένα δάσος, στην ομορφιά ενός λουλουδιού και σε μια αληθινή πράξη που περιέχει δόσιμο χωρίς απαίτηση επιστροφής.
Την επόμενη φορά που θα δεις κάποιον να σου λέει ο Θεός είναι μεγάλος, ο Θεός είναι ψηλά, η θα προσευχηθεί κοιτώντας προς τα πάνω, μη διστάσεις να του πεις ότι βλέπεις το Θεό πίσω απ' την πλάτη του, μέσα στους προβληματισμούς του ή μέσα στη δύναμη του να αντιστέκεται στα συμβάντα της ζωής.
Πολλοί βλέπουν τον Θεό να φυτρώνει μέσα από το έδαφος, να μας φωτίζει με τον ήλιο, να μας ηρεμεί με το φεγγάρι, να μας επιβραβεύει με ικανοποίηση όταν πράττουμε με τρόπο που ξεκλειδώνεται μια ηθική αγνή που κάπου μέσα μας υπάρχει έτοιμη να μας κυριεύσει όταν νιώσουμε ότι έχει έρθει η ώρα να απελευθερωθεί.
* ΠΕΛΑΡΓΟΝΙΟ ΖΩΝΩΤΟ
**Παραφθορά του τίτλου του θεατρικού έργου "En attendant Godot" (Περιμένοντας τον Γκοντό ) του Σάμουελ Μπέκετ