Κάποια στιγμή μού λέει ο Σταύρος:
''Θέλεις να γράψεις τα τραγούδια
για μια ταινία;''Εκείνη την εποχή έγραφε τη μουσική
για το φιλμ του Βασίλη Γεωργιάδη
''Τα Κόκκινα Φανάρια''.
Κινητά και μαγνητόφωνα δεν είχαμε,
έτσι κάθισε στο πιάνο,
κι άρχισε να μου παίζει τη μελωδία
ξανά και ξανά μέχρι να τη μάθω απ' έξω.
Κατευθείαν μου ήρθαν τα λόγια, γιατί
ήμουνα φτωχός, ήμουνα μπατίρης και
σαν κι εμένα ήτανε ολόκληρη η Ελλάδα.
Άπονη ζωή
μας πέταξες στου δρόμου την άκρη
μας αδίκησες.
Ούτε μια στιγμή
δεν είπες να μας διώξεις το δάκρυ,
μας κυνήγησες.
Το κρίμα μας βαρύ, μας γέννησε φτωχούς,
με την καρδιά πικρή, γεμάτη στεναγμούς.
Κάθε τραγούδι μου ήτανε για το λαό.
Λαϊκό τραγούδι.
Γι' αυτό και είχε ιδεολογία μέσα.
Τη φτώχεια.
Όχι τη φτώχεια την κακομοίρικη
αλλά τη δυνατή, την περήφανη.
Έλεγα
Φτωχολογιά,
που απ' τον πηλό πλάθεις λουλούδι
και τους καημούς σου
τους πλέκεις ψιλοβελονιά,
έλεγα
Καμαρούλα μια σταλιά,
δύο επί τρία, κόχη και λατρεία
τοίχος και φιλιά,
έλεγα
Σκέψου τί όμορφη που θα 'σαι
με το φεγγάρι στα μαλλιά.
-Ποια εικόνα θυμάσαι έντονα
από τα παιδικά σου χρόνια;
-Το λέω στο τραγούδι:
Σάββατο κι απόβραδο και ασετυλίνη
στην Αριστοτέλους που γερνάς,
έβγαζα απ' τις τσέπες μου
φλούδες μανταρίνι,
σου 'ριχνα στα μάτια να πονάς.
Παίζαν οι μικρότεροι
κλέφτες κι αστυνόμους
κι ήταν αρχηγός η Αργυρώ,
και φωτιές ανάβανε
στους απάνω δρόμους
τ' Αϊ Γιάννη θα 'τανε, θαρρώ.
Η Αργυρώ ήταν πραγματικό πρόσωπο.
Ήταν ένα κορίτσι που έκανε παρέα
μόνο με αγόρια,
που γυρνούσε ξυπόλητη, όπως όλοι μας,
έπαιζε βόλους αλλά και ξύλο κι έβριζε.
-Ήσουν από φτωχή οικογένεια...
-Πάμπτωχη, δεν είχαμε να φάμε.
Μέναμε σ' ένα δωμάτιο, στο βάθος
μιας αυλής με κοινόχρηστη τουαλέτα.
Γύρω-γύρω ήταν κι άλλα τέτοια
δωμάτια, με οικογένειες ολόκληρες,
ο ένας πάνω στον άλλον.
Στη μέση της αυλής υπήρχε ένα πηγάδι,
απ' όπου παίρναμε νερό.
Έχεις δει την ταινία Συνοικία το Όνειρο;
Κάπως έτσι ζούσαμε.
-ΑΕΚ πώς έγινες;
-Δεν έγινα. Γεννήθηκα
ΑΕΚ και ΑΕΚ θα πεθάνω.
-Τραγούδι για την ΑΕΚ έχεις γράψει;
-Δεν το ξέρεις;
Σε μουσική Χρήστου Νικολόπουλου.
Αναστενάζουν τα γκολπόστ
και τα δοκάρια σπάζουν,
της Ένωσης οι αετοί
τα δίχτυα κομματιάζουν.
Εμπρός, της ΑΕΚ παλικάρια,
σουτάρετε και σπάστε τα δοκάρια,
τα δίχτυα σκίστε, τη δόξα κατακτήστε,
νικήστε, νικήστε, νικήστε!..
.........................................................................
Πηγή: athensvoice. gr
Απόσπασμα από συνέντευξη
στον Γιώργο Παυριανό.