Έ, Λαμπιτώ! στη στάμνα μας απλώστε το χέρι,
κι ας έβγη μια για όλες σας τον όρκο να προφέρη,
όπως εγώ θα τον ειπώ? και σεις θα ορκισθήτε
τον όρκο που θα δώσουμε πως δεν θα παραβήτε.
(Υπαγορεύει τον όρκον)
Δεν θα βρεθή ούτε γαμιάς, ούτε κι ο άνδρας μου έστω--
ΚΑΛΟΝΙΚΗ
Δεν θα βρεθή ούτε γαμιάς, ούτε κι ο άνδρας μου έστω--
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
που καυλωμένος θα μου ρθη μεσ’ στο κρεββάτι--
(Η Καλονίκη διστάζει. Η Λυσιστράτη επιτακτικώς:)
--Πες το!
ΚΑΛΟΝΙΚΗ13
Που καυλωμένος θα μου ρθη απάνω στο κρεββάτι.
(μετά τρόμου)
Μου κόπηκαν τα γόνατα, καϋμένη Λυσιστράτη!
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Και μεσ’ στο σπίτι θα περνώ χωρίς ανδρός παιγνίδια--
ΚΑΛΟΝΙΚΗ
Και μεσ’ στο σπίτι θα περνώ χωρίς ανδρός παιγνίδια--
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Με κίτρινα φορέματα και χίλια δυό στολίδια--
ΚΑΛΟΝΙΚΗ
Με κίτρινα φορέματα και χίλια δυό στολίδια--
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Που να λυσσάξη ο άνδρας μου να κοιμηθή μαζύ μου--
ΚΑΛΟΝΙΚΗ
Που να λυσσάξη ο άνδρας μου να κοιμηθή μαζύ μου--
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Μα δεν θα τον δεχθώ ποτέ και με τη θέλησί μου--
ΚΑΛΟΝΙΚΗ
Μα δεν θα τον δεχθώ ποτέ και με τη θέλησί μου--
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Κι αν θέλη και με το στανιό εκείνος να με πιάνη--
ΚΑΛΟΝΙΚΗ
Κι αν θέλη και με το στανιό εκείνος να με πιάνη--
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Όσο μπορώ χειρότερα θ’ αφήνω να την κάνη.
ΚΑΛΟΝΙΚΗ
Όσο μπορώ χειρότερα θ’ αφήνω να την κάνη.
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Τις Περσικές [παντούφλες μου μέρες, βδομάδες, μήνες,]
προς το ταβάνι δεν θα ιδή ποτέ του σηκωμένες.
ΚΑΛΟΝΙΚΗ
Τις Περσικές [παντούφλες μου μέρες, βδομάδες, μήνες]
προς το ταβάνι δεν θα ιδή ποτέ του σηκωμένες.
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Ούτε θα τουρλωθώ ποτέ, καθώς οι λιονταρίνες
που είν’ απάνω στου τυριού τους τρίφτες [σκαλισμένες.]
ΚΑΛΟΝΙΚΗ
Ούτε θα τουρλωθώ ποτέ, καθώς οι λιονταρίνες
που είν’ απάνω στου τυριού τους τρίφτες [σκαλισμένες.]
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Πίν’ απ’ το κρασί αυτό
και τον όρκο τον κρατώ.
(πίνει)
ΚΑΛΟΝΙΚΗ
(παρατηρούσα την Λυσιστράτην πίνουσαν)
Πίν’ απ’ το κρασί αυτό
και τον όρκο τον κρατώ.
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Και στον όρκ’ όποια δεν μείνη
το κρασί νερό να γίνη.
ΚΑΛΟΝΙΚΗ
Και στον όρκ’ όποια δεν μείνη
το κρασί νερό να γίνη.
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ (προς τας λοιπάς)
Ορκίζεσθε λοιπόν και σεις για όλα;
ΜΥΡΡΙΝΗ
Μα τον Δία!
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ
Φέρε λοιπόν να πιώ εγώ, ν’ αρχίσω τη θυσία.
(Λαμβάνει την λήκυθον και ετοιμάζεται να πίη).
