
Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, κ. Νικήτας Κακλαμάνης, εγκαινίασε την Έκθεση συλλεκτικών διακοσμημένων πιάτων της Λόλας Νταϊφά με τίτλο «Ιστορία στο πιάτο», που φιλοξενείται στην αίθουσα εκδηλώσεων του κτιρίου της Βουλής επί της λεωφόρου Αμαλίας 22-24 και διοργανώθηκε από τη Βιβλιοθήκη του Κοινοβουλίου.
Όπως επεσήμανε ο Πρόεδρος της Βουλής, «τα συλλεκτικά πιάτα της Λόλας Νταϊφά μάς καλούν να γευτούμε με τρόπο εύληπτο και ευχάριστο τη μεγάλη Ιστορία, την ιστορία της Αρχαιότητας και του Βυζαντίου, την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας, των ηρώων, των προσωπικοτήτων, των πολιτικών, των βασιλιάδων, των μεγάλων γεγονότων».
Ο κ. Ν. Κακλαμάνης υπογράμμισε πως τα περίπου εκατό πιάτα που επιλέχθηκαν από τα στελέχη της Βιβλιοθήκης της Βουλής μέσα από την πλούσια συλλογή της συλλέκτριας σε συνεργασία μαζί της, «δεν αποτελούν μόνον τεκμήρια συνηθειών και κουλτούρας περασμένων εποχών, αλλά μας δίνουν ένα σύνολο με καλλιτεχνική και αισθητική αυταξία, και συγχρόνως προσφέρονται για παιδαγωγικούς σκοπούς». Όπως χαρακτηριστικά είπε «στην εποχή που ζούμε, “εποχή της εικόνας”, ένα παιδί – αλλά και εμείς, ας πούμε τα “μεγαλύτερα παιδιά”… – μπορεί να μάθει για εποχές ιστορικές μέσα από την ελκυστική εικόνα των δεκάδων πιάτων της έκθεσης».
«Δεν έχουμε παρά να “γευματίσουμε” από κοινού, να γευτούμε ιστορία, τέχνη, πολιτισμό, με “κυρίως πιάτο” τη μοναδική παράδοση της χώρας μας. Είστε όλοι καλεσμένοι!» κατέληξε ο Πρόεδρος της Βουλής.
Η ιστορία αποτυπωμένη στα πιάτα
Η συνήθεια να απεικονίζονται ιστορικά πρόσωπα, βασιλείς, πολιτικοί ή εθνικοί ήρωες πάνω σε επιτραπέζια σκεύη ξεκίνησε κυρίως στην Ευρώπη από τον 19ο αιώνα, φτάνοντας και στην ελεύθερη πλέον Ελλάδα γύρω στα μέσα του αιώνα. Οι θεματικές εμπλουτίστηκαν με αρχαιοελληνικά θέματα, ιστορικά γεγονότα, εθνικούς ευεργέτες, πολιτικούς, καθώς και με σκηνές της καθημερινότητας.
Όπως τονίζεται στο εισαγωγικό κείμενο της Έκθεσης, η συλλέκτρια Λόλα Νταϊφά ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη ζωή των απλών ανθρώπων και για τη «μοίρα» των μικρών δημιουργών των οποίων τα έργα και οι παραδόσεις κινδυνεύουν να χαθούν με το πέρασμα των χρόνων. Έτσι αποφασίζει να συλλέγει και να διασώσει «κομμάτια ζωής» μετατρέποντας αυτή την ενασχόληση σε ένα βαθύτερο πάθος. Στην εκδήλωση παρέστη ο Γενικός Γραμματέας της Βουλής, κ. Βασίλειος Μπαγιώκος και ο εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμου Β´, Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης Πατέρας Δωρόθεος.
Η Έκθεση θα διαρκέσει από τις 17 Ιουνίου έως τις 19 Σεπτεμβρίου 2026, στο κτίριο της Βουλής των Ελλήνων επί της λεωφόρου Αμαλίας 22-24, με ελεύθερη είσοδο.
Ακολουθεί ο Χαιρετισμός του Προέδρου της Βουλής...


Χαιρετισμός Προέδρου Βουλής
στην έκθεση «Ιστορία στο πιάτο – Συλλογή Λόλας Νταϊφά»
(Τρίτη, 16 Ιουνίου 2026 – κτήριο Αμαλίας 22-24)
Υπάρχουν διαφόρων ειδών γεύματα: γεύματα επίσημα, γεύματα οικογενειακά, γεύματα καθημερινά, πρόχειρα… Εδώ, στην έκθεση που οργάνωσε η Βιβλιοθήκη της Βουλής, μάς προσφέρεται ένα πολύ ιδιαίτερο «γεύμα» (σε εισαγωγικά βεβαίως): ένα γεύμα Ιστορίας.
Και όντως, περιδιαβαίνοντας τις εικόνες που οι δεκάδες αυτών των διακοσμημένων πιάτων μας παρουσιάζουν, παίρνουμε μία χορταστική και πολυποίκιλη γεύση Ιστορίας και επιμέρους ιστοριών.
Τα συλλεκτικά πιάτα της Λόλας Νταϊφά μάς καλούν να γευτούμε με τρόπο εύληπτο και ευχάριστο τη μεγάλη Ιστορία (με Ι κεφαλαίο), την ιστορία της Αρχαιότητας και του Βυζαντίου, την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας, των ηρώων, των προσωπικοτήτων, των πολιτικών, των βασιλιάδων, των μεγάλων γεγονότων.
Παράλληλα, μας αφηγούνται και μικρο-ιστορίες, ιστορίες καθημερινότητας, βγαλμένες από τις πιο απλές και απαραίτητες βιοτικές ανάγκες μας, όπως είναι το φαγητό, αλλά με τρόπο που καταλήγουν πραγματική απόλαυση, απόλαυση όχι υλική, αλλά καλλιτεχνική, εικαστική, συγχρόνως και επιμορφωτική, με τρόπο μάλιστα πρωτότυπο και διασκεδαστικό.
Η μοναδική συλλογή της Λόλας Νταϊφά τέτοιων διακοσμημένων πιάτων αποτελεί πραγματικά μια πανδαισία – χρωμάτων, θεμάτων, διακοσμητικών μοτίβων – που σε προκαλεί να αφήσεις το μάτι σου να περιηγηθεί στην ανεξάντλητη ποικιλία με την οποία ένα και μόνο σχήμα, ο κύκλος, μπορεί να επενδυθεί.
Όποιος έχει την τύχη να επισκεφθεί το σπίτι της αγαπητής Λόλας Νταϊφά, σίγουρα έχει θαυμάσει αυτά τα ιδιαίτερα πιάτα, να καλύπτουν όλες τις επιφάνειες των τοίχων, δημιουργώντας μια εντελώς ξεχωριστή διακόσμηση, αλλά και να ξεχειλίζουν σε ειδικές πιατοθήκες.
Η συλλεκτική αγάπη της επιτρέπει και σε εμάς να τα χαρούμε, αλλά και να τα μελετήσουμε εδώ, στον εκθεσιακό χώρο του κτηρίου της Βουλής επί της οδού Αμαλίας, σε μία θεματική έκθεση, που σκοπεύει όχι να εξαντλήσει το θέμα, αλλά να μας μυήσει σε μία ενδιαφέρουσα συνήθεια, αυτή των διακοσμητικών πιάτων με ελληνικά θέματα.
Μια συνήθεια εισηγμένη, από την Ευρώπη, όπου άλλωστε κατασκευάζονταν αυτά τα πιάτα, ενώ παραγγέλνονταν και διακινούνταν από διάφορες ελληνικές εταιρείες, κυρίως στη νησιωτική Ελλάδα. Συνήθεια επομένως που αγαπήθηκε πολύ στον τόπο μας και διαδόθηκε.
Τα θυμάμαι αυτά τα πιάτα, να διακοσμούν τα αστικά (ιδίως τα μεσοαστικά) σπίτια και στο νησί μου, την Άνδρο. Και με χαρά τα αντικρίζω και πάλι, σαν παλιούς γνώριμους, εδώ σε άλλο πλαίσιο αναφοράς.
Τα σπίτια μας άλλαξαν, άλλαξαν οι λειτουργικές ανάγκες μας, οι συνήθειές μας, μαζί άλλαξε και η αισθητική μας. Αυτά τα ευφάνταστα διακοσμημένα πιάτα άρχισαν να φεύγουν από τους τοίχους και τις πιατοθήκες των σπιτιών.
Ευτυχώς, παθιασμένοι συλλέκτες, όπως η Λόλα Νταϊφά, τα έχουν διασώσει για όλους εμάς, ως συλλεκτικά πιάτα πλέον.
Λέω ευτυχώς, γιατί δεν αποτελούν μόνον τεκμήρια συνηθειών και κουλτούρας περασμένων εποχών, αλλά γιατί πραγματικά μας δίνουν ένα σύνολο με καλλιτεχνική και αισθητική αυταξία, και συγχρόνως προσφέρονται για παιδαγωγικούς σκοπούς: στην εποχή που ζούμε, «εποχή της εικόνας», ένα παιδί – αλλά και εμείς, ας πούμε τα «μεγαλύτερα παιδιά»… – μπορεί να μάθει για εποχές ιστορικές μέσα από την ελκυστική εικόνα των δεκάδων πιάτων της έκθεσης.
Αυτός ήταν και ο στόχος των στελεχών της Βιβλιοθήκης, που ανέλαβαν να οργανώσουν την έκθεση θεματικά, επιλέγοντας περίπου μια εκατοντάδα πιάτων από τη συλλογή Λόλας Νταϊφά, σε συνεργασία βεβαίως μαζί της.
Ευχαριστώ όλους όσοι εργάστηκαν για αυτή την έκθεση, και βέβαια πολλές θερμές ευχαριστίες στην ίδια τη συλλέκτρια, κυρία Νταϊφά.
Όταν η Ιστορία μας προσφέρεται στο πιάτο – όπως ευρηματικά προτείνει ο τίτλος της έκθεσης – τότε δεν έχουμε παρά να ανταποκριθούμε στην πρόσκληση.
Νομίζω ότι τα πιο ωραία γεύματα είναι αυτά από τα οποία δεν θυμάσαι μετά τόσο τα εδέσματα, όσο τους συνδαιτυμόνες: το γεύμα λοιπόν ως αφορμή για ανθρώπινη επαφή, για μοίρασμα εμπειριών, νοημάτων και συναισθημάτων.
Το ίδιο ισχύει και για τις εκθέσεις και γενικότερα για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις. Εδώ, πολιτισμός και «γεύμα» (με την προαναφερθείσα έννοια) γίνονται ένα.
Ε λοιπόν, δεν έχουμε παρά να «γευματίσουμε» από κοινού, να γευτούμε ιστορία, τέχνη, πολιτισμό, με «κυρίως πιάτο» την μοναδική παράδοση της χώρας μας.
Είστε όλοι καλεσμένοι!
Και όντως, περιδιαβαίνοντας τις εικόνες που οι δεκάδες αυτών των διακοσμημένων πιάτων μας παρουσιάζουν, παίρνουμε μία χορταστική και πολυποίκιλη γεύση Ιστορίας και επιμέρους ιστοριών.
Τα συλλεκτικά πιάτα της Λόλας Νταϊφά μάς καλούν να γευτούμε με τρόπο εύληπτο και ευχάριστο τη μεγάλη Ιστορία (με Ι κεφαλαίο), την ιστορία της Αρχαιότητας και του Βυζαντίου, την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας, των ηρώων, των προσωπικοτήτων, των πολιτικών, των βασιλιάδων, των μεγάλων γεγονότων.
Παράλληλα, μας αφηγούνται και μικρο-ιστορίες, ιστορίες καθημερινότητας, βγαλμένες από τις πιο απλές και απαραίτητες βιοτικές ανάγκες μας, όπως είναι το φαγητό, αλλά με τρόπο που καταλήγουν πραγματική απόλαυση, απόλαυση όχι υλική, αλλά καλλιτεχνική, εικαστική, συγχρόνως και επιμορφωτική, με τρόπο μάλιστα πρωτότυπο και διασκεδαστικό.
Η μοναδική συλλογή της Λόλας Νταϊφά τέτοιων διακοσμημένων πιάτων αποτελεί πραγματικά μια πανδαισία – χρωμάτων, θεμάτων, διακοσμητικών μοτίβων – που σε προκαλεί να αφήσεις το μάτι σου να περιηγηθεί στην ανεξάντλητη ποικιλία με την οποία ένα και μόνο σχήμα, ο κύκλος, μπορεί να επενδυθεί.
Όποιος έχει την τύχη να επισκεφθεί το σπίτι της αγαπητής Λόλας Νταϊφά, σίγουρα έχει θαυμάσει αυτά τα ιδιαίτερα πιάτα, να καλύπτουν όλες τις επιφάνειες των τοίχων, δημιουργώντας μια εντελώς ξεχωριστή διακόσμηση, αλλά και να ξεχειλίζουν σε ειδικές πιατοθήκες.
Η συλλεκτική αγάπη της επιτρέπει και σε εμάς να τα χαρούμε, αλλά και να τα μελετήσουμε εδώ, στον εκθεσιακό χώρο του κτηρίου της Βουλής επί της οδού Αμαλίας, σε μία θεματική έκθεση, που σκοπεύει όχι να εξαντλήσει το θέμα, αλλά να μας μυήσει σε μία ενδιαφέρουσα συνήθεια, αυτή των διακοσμητικών πιάτων με ελληνικά θέματα.
Μια συνήθεια εισηγμένη, από την Ευρώπη, όπου άλλωστε κατασκευάζονταν αυτά τα πιάτα, ενώ παραγγέλνονταν και διακινούνταν από διάφορες ελληνικές εταιρείες, κυρίως στη νησιωτική Ελλάδα. Συνήθεια επομένως που αγαπήθηκε πολύ στον τόπο μας και διαδόθηκε.
Τα θυμάμαι αυτά τα πιάτα, να διακοσμούν τα αστικά (ιδίως τα μεσοαστικά) σπίτια και στο νησί μου, την Άνδρο. Και με χαρά τα αντικρίζω και πάλι, σαν παλιούς γνώριμους, εδώ σε άλλο πλαίσιο αναφοράς.
Τα σπίτια μας άλλαξαν, άλλαξαν οι λειτουργικές ανάγκες μας, οι συνήθειές μας, μαζί άλλαξε και η αισθητική μας. Αυτά τα ευφάνταστα διακοσμημένα πιάτα άρχισαν να φεύγουν από τους τοίχους και τις πιατοθήκες των σπιτιών.
Ευτυχώς, παθιασμένοι συλλέκτες, όπως η Λόλα Νταϊφά, τα έχουν διασώσει για όλους εμάς, ως συλλεκτικά πιάτα πλέον.
Λέω ευτυχώς, γιατί δεν αποτελούν μόνον τεκμήρια συνηθειών και κουλτούρας περασμένων εποχών, αλλά γιατί πραγματικά μας δίνουν ένα σύνολο με καλλιτεχνική και αισθητική αυταξία, και συγχρόνως προσφέρονται για παιδαγωγικούς σκοπούς: στην εποχή που ζούμε, «εποχή της εικόνας», ένα παιδί – αλλά και εμείς, ας πούμε τα «μεγαλύτερα παιδιά»… – μπορεί να μάθει για εποχές ιστορικές μέσα από την ελκυστική εικόνα των δεκάδων πιάτων της έκθεσης.
Αυτός ήταν και ο στόχος των στελεχών της Βιβλιοθήκης, που ανέλαβαν να οργανώσουν την έκθεση θεματικά, επιλέγοντας περίπου μια εκατοντάδα πιάτων από τη συλλογή Λόλας Νταϊφά, σε συνεργασία βεβαίως μαζί της.
Ευχαριστώ όλους όσοι εργάστηκαν για αυτή την έκθεση, και βέβαια πολλές θερμές ευχαριστίες στην ίδια τη συλλέκτρια, κυρία Νταϊφά.
Όταν η Ιστορία μας προσφέρεται στο πιάτο – όπως ευρηματικά προτείνει ο τίτλος της έκθεσης – τότε δεν έχουμε παρά να ανταποκριθούμε στην πρόσκληση.
Νομίζω ότι τα πιο ωραία γεύματα είναι αυτά από τα οποία δεν θυμάσαι μετά τόσο τα εδέσματα, όσο τους συνδαιτυμόνες: το γεύμα λοιπόν ως αφορμή για ανθρώπινη επαφή, για μοίρασμα εμπειριών, νοημάτων και συναισθημάτων.
Το ίδιο ισχύει και για τις εκθέσεις και γενικότερα για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις. Εδώ, πολιτισμός και «γεύμα» (με την προαναφερθείσα έννοια) γίνονται ένα.
Ε λοιπόν, δεν έχουμε παρά να «γευματίσουμε» από κοινού, να γευτούμε ιστορία, τέχνη, πολιτισμό, με «κυρίως πιάτο» την μοναδική παράδοση της χώρας μας.
Είστε όλοι καλεσμένοι!