Συνεχίζοντας την παράδοση των ποιοτικών αφιερωμάτων στην καθιερωμένη πλέον αυγουστιάτικη φεγγαράδα, η Εστία Πιερίδων Μουσών Κατερίνης με την Εφορεία Χορωδίας της μας ταξίδεψε, σε μια ονειροπόλα βραδιά ξεπροβάλλοντας το Αυγουστιάτικο φεγγάρι, στον εξαιρετικού φυσικού κάλλους ιστορικό χώρο της Αρχαίας Πύδνας.
Το Σάββατο 29 Αυγούστου 2026, η Εφορεία Χορωδίας της Εστίας Πιερίδων Μουσών Κατερίνης με την υποστήριξη του Δήμου Πύδνας-Κολινδρού, του Υπουργείου Πολιτισμού και της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πιερίας για μια ακόμη χρονιά διοργάνωσε και τραγούδησε με επιτυχία την μοναδική “Φεγγαράδα” στο Βυζαντινό Κάστρο της Πύδνας.
Ο αρχαιολογικός χώρος της Πύδνας μετατρέπεται σε ένα υπαίθριο «μπαλκόνι» του Θερμαϊκού, όπου η χορωδία και η ορχήστρα μαζί με τους σολίστες ζωντανεύουν μέσα από γνώριμους ήχους και μελωδίες, μνήμες και θύμησες, έρωτες και απογοητεύσεις, σκιρτήματα και νοσταλγίες του παρελθόντος και του παρόντος μας.
Η καρδιά της βραδιάς ο μαέστρος κ. Ευθύμιος Μαυρίδης, η χορωδία μας, οι σολίστ αλλά και η ορχήστρα της Εστίας Πιερίδων Μουσών Κατερίνης.
Δίπλα του, οι σολίστ Ιωάννα Ηλιάδου, Γιάννης Χρυσίδης, Γιούλη Καραγκούνη και Μαρία Στάθη και σε έκτακτη συμμετοχή ο Θανάσης Μπατάλας και ο Χρήστος Χουσερίδης οι οποίοι έδωσαν ξεχωριστό χρώμα και φωνή στο μουσικό αυτό ταξίδι.
Την ορχήστρα που συνόδευσε εξαιρετικά την όλη προσπάθεια αποτελούσαν η Χρυσή Βαρδακώστα φλάουτο, ο Αντώνης Βιάνης ηλεκτρικό μπάσο, ο Απόστολος Γκασδόγκας κλαρινέτο, ο Αθανάσιος Γκλούμπος βιολοντσέλο, η Στέλλα Γκλιούμπου βιολί, Εκατερίνα Ελενίδη πιάνο, ο Κοσμάς Μωϋσίδης πιάνο, ο Θεόδωρος Παπαγεωργίου φλάουτο, η Φανή Παπαντωνίου κρουστά, ο Αλέξανδρος Σαλαβέρης Μπουρσανίδης ακουστική κιθάρα, ο Ζήσης Σάλτας κρουστά, ο Παρασκευάς Σωτηρόπουλος μπουζούκι, η Βίκυ Τζημαπίτη Ευθυμιάδου ντραμς, ο Ιάσωνας Τσιμπιράκης κιθάρα και η Στέλλα Τζιώτζιου βιολί.
Oι θεατές ταξίδεψαν στην Ισπανία του Φρεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, στη γη του πάθους, του αίματος και του φεγγαριού. Ο Μίκης Θεοδωράκης διάβασε Λόρκα και έκλαψε. Και μετά τον μελοποίησε, και μας τον έφερε δώρο. Μας έδωσε τον "Αντώνιο Τόρρες Χερέντια" που χορεύει με τον θάνατο. "Του ανέμου και της Παινεμένης" που ψιθυρίζει στον αέρα σαν προσευχή. Το "Κουβάρι κουβαράκι" και τον "Μονόλογο του φεγγαριού" μια κραυγή μέσα στη νύχτα που γίνεται λύτρωση. Είναι τραγούδια που δεν τα ακούς. Τα ζεις γιατί μιλούν για ότι πιο βαθύ έχουμε μέσα μας: τον έρωτα, την απώλεια και το τέλος του. Με την Ιωάννα Ηλιάδου και τον Γιάννη Χρυσίδη στην ερμηνεία και την Άννα Γκούντα επί σκηνής για το θεατρικό μέρος.
Η «Σφεντόνα» για όσα δεν χωράνε σε λέξεις, πονάνε και δεν λέγονται και αναλαμβάνει να τα πει η μουσική με την φωνή του Θανάση Μπατάλα.
Ήρθε όμως η ώρα για την επιστροφή στο σπίτι, στη γειτονιά, στο καφενείο, στο φως της λάμπας. Στην Ελλάδα του μεροκάματου, του ιδρώτα και του καημού. Αυτός είναι ο λαϊκός Μίκης ο δικός μας Μίκης. Που έγραψε "Στου κόσμου την ανηφοριά" και νιώσαμε όλοι ότι μιλάει για εμάς. Που τραγούδησε "Κουράστηκα να σε κρατώ" και μας πήρε αγκαλιά σαν πατέρας. Που άντεξε "Στα χρόνια της υπομονής" μαζί μας. Που μας κοίταξε "Στα μάτια" και μας είπε την αλήθεια που φοβόμασταν. Και που θυμήθηκε με δάκρυ "Το παλικάρι που έχει καημό". Τραγούδια που τα μάθαμε από τους γονείς μας και σήμερα τα τραγουδάμε στα παιδιά μας, γιατί δεν πρέπει να ξεχάσουν! Με την Ιωάννα Ηλιάδου και τον Γιάννη Χρυσίδη στην ερμηνεία και το κοινό να συμμετέχει θερμά και να τραγουδά μαζί με τους συντελεστές.
Μετά τις θύμησες, το γλέντι και την χαρά λίγη σιωπή για να αφουγκραστούμε και να φέρουμε στην μνήμη μας την Τόσκα του Πουτσίνι "Vissi d' arte" "έζησα για την τέχνη, έζησα για την αγάπη" από την Ιταλία. Μια κραυγή για όλους εμάς που αγαπήσαμε και πληγωθήκαμε για χάρη της τέχνης. Για όλους εμάς που δώσαμε την ψυχή μας και δεν μετανιώνουμε. Με την διεθνούς φήμης σοπράνο Γιούλη Καραγκούνη, που με τη φωνή της κοσμεί τις μεγαλύτερες σκηνές της Βιέννης μας καθηλώνει με την ερμηνεία της.
Αλλαγή για μια ακόμη φορά της εποχής, με χαμόγελο φορώντας τα καλά μας προορισμός η δεκαετία του '50 σε μια Αθήνα αθώα, ρομαντική, με άρωμα γιασεμιού με εκείνες τις αξέχαστες βραδιές στο Ζάππειο. Με την "Κική και την Κοκώ" που έβαφαν τα χείλη τους κόκκινα και έκλεβαν καρδιές. Με "Ένα φιλάκι που είναι λίγο" αλλά αρκεί για μια ζωή. Με καρδιές που "πονούν για σας" και το λένε καθαρά και με την "Ριρή Ριρίκα" να μας κάνει να γελάσουμε με την ψυχή μας. Είναι τα τραγούδια που άκουγαν οι προηγούμενες γενιές στο ραδιόφωνο, μαζεμένοι γύρω από ένα πιάτο φαγητό. Έχουν ακόμα εκείνη την ίδια γλύκα, γιατί η αγνότητα δεν παλιώνει ποτέ. Με την διεθνούς φήμης σοπράνο Γιούλη Καραγκούνη και την εξαιρετική σοπράνο Μαρία Στάθη να ερμηνεύουν τα ρετρό τραγούδια.
Προχωρώντας το πρόγραμμα ήρθε η σειρά να ακουστεί ένα τραγούδι-ταξίδι, ένα τραγούδι-πληγή και γιατρειά μαζί. Ο "Κεμάλ" που δεν είναι ένα απλό κομμάτι. Είναι μια ανάμνηση που δεν έσβησε, είναι η Ανατολή που συναντά τη Δύση και κλαίνε μαζί, είναι ο πόνος του ξεριζωμού, η νοσταλγία ενός τόπου που χάθηκε, αλλά ζει αιώνια μέσα σε μια μελωδία που μας πηγαίνει εκεί στα μέρη της Ανατολής. Το τραγούδι ερμηνεύει κάνοντας το ντεμπούτο του ο Χρήστος Χουσεριδης.
Μετά τις αναμνήσεις ήρθε το σήμερα, στα έντεχνα τραγούδια που έχουν ποίηση, μυαλό και καρδιά. Τραγούδια που "η νύχτα μυρίζει γιασεμί" και μας γυρίζουν πίσω, που θυμούνται "Όσο αγαπιόμαστε τα δυο" και μας ραγίζουν, που περπατούν "Περιμπανού" στους δρόμους της μοναξιάς μαζί μας και ψιθυρίζουν τρυφερά το όνομα "Χριστινάκι" τραγούδια που μπήκαν μέσα μας και έγιναν κομμάτι μας, τραγούδια που όσο και να θες δεν μπορείς να τα ξεχάσεις. Με την Ιωάννα Ηλιάδου και τον Γιάννη Χρυσίδη στην ερμηνεία και το κοινό να συμμετέχει θερμά και πάλι να τραγουδά μαζί με τους συντελεστές.
Τελευταίος σταθμός στην σημερινή μουσική περιήγηση είναι μια υπόσχεση πως θα ξανασυναντηθούμε, είναι μια ζεστή αγκαλιά πριν φύγουμε στα σπίτια μας. "Να μ' αγαπάς, της καληνύχτας τα φιλιά, έμεινα εδώ", μείνε μαζί μου λίγο ακόμα, μην φύγεις ακόμα γιατί στο τραγούδι το τέλος δεν είναι αντίο, ποτέ δεν είναι αντίο.
Η "Βασιλική", για όλες τις Βασιλικές που αγαπήσαμε, που χάσαμε, που κουβαλάμε μέσα μας σαν ιερή εικόνα.
Και κλείνουμε όπως γεννηθήκαμε με χορό, με την "Γιορτή ζεϊμπέκιδων", γιατί η ζωή όσο κι αν μας ρίχνει κάτω, όσο κι αν μας πληγώνει στο τέλος σηκώνεται, τις πληγές κάνει μετάλλια και χορεύει, γιατί αυτό είναι το πείσμα μας.
Την παρουσίαση της βραδιάς και την επιμέλεια των κειμένων είχε η δημοσιογράφος Μαρία Βούλγαρη.
Τη βραδιά τίμησαν με την παρουσία τους η Αντιδήμαρχος Τουρισμού του Δήμου Πύδνας Κολινδρού με το ρόλο του οικοδεσπότη κ. Μαρία Ναβροζίδου, ο Βουλευτής Πιερίας κ. Ξενοφών Μπαραλιάκος, ο κ Χαράλαμπος Μπρουσκέλης εκπρόσωπος του Βουλευτή Πιερίας κ Σπύρου Κουλκουδίνα, ο κ. Σιαμάγκας Θεόδωρος εκπρόσωπος της Βουλευτού Πιερίας κ Άννα Μάνη Παπαδημητρίου, η κ. Τζήκα Άννα Περιφερειακή Σύμβουλος Πιερίας, ο Πρόεδρος της Κοινότητας Μακρυγυάλου κ. Κάβουρας Σταύρος, εκπρόσωποι φορέων και πολιτιστικών συλλόγων και ο επίτιμος Πρόεδρος της Εστίας Πιερίδων Μουσών Κατερίνης κ. Κωνσταντινίδης Κωνσταντίνος και πλήθος κόσμου σε κάθε γωνιά του αρχαιολογικού χώρου.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εστίας Πιερίδων Μουσών Κατερίνης και η εφορεία χορωδίας ευχαριστεί τον Δήμο Πύδνας-Κολινδρού για την συνεργασία, την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πιερίας για την προθυμία και τον αρχαιοφύλακα κ. Αθανάσιο Γκιουλμετάρογλου ο οποίος μας υποστηρίζει σθεναρά κάθε χρόνο, τον Ερυθρό Σταυρό Κατερίνης για την συμπαράσταση τους, τον Φιλανθρωπικό Πολιτιστικό Σύλλογο Μακρυγυάλου «η στέγη της Αγάπης» για την βοήθεια σε κάθε είδους πρακτικά ζητήματα και όλους τους συντελεστές της σημερινής μουσικής βραδιάς. Τον κ Στέφανο Τσιότσιο για την βιντεοσκόπηση της συναυλίας και τον κ. Παντελή Αιναλή και την κ. Βούλγαρη Μαρία για την λήψη φωτογραφιών κατά την διάρκεια της συναυλίας. Τα μέλη της μεγάλης οικογένειας της Εστίας Πιερίδων Μουσών Κατερίνης για την πρόθυμη, αγόγγυστη και συνεχή συμμετοχή με κάθε ρόλο στην κοινή προσπάθεια. Πιο πολύ όμως ευχαριστεί το πολυπληθές κοινό που για ακόμη μια χρονιά σταθήκατε αρωγοί και συμπαραστάτες, ενθαρρύνοντάς και στηρίζοντάς μας με την παρουσία σας.
.jpg)
