Ο Billy Graham ήταν γνωστός σ’ όλο τον κόσμο ως «ο Πρεσβευτής του Θεού» και «ο Ποιμένας των Προέδρων», χωρίς να μπλέκεται με την πολιτική. ΄Ομως για τα πέντε παιδιά του ήταν απλώς «ο μπαμπάς». Παρακάτω ακολουθούν μερικές από τις σκέψεις του για την πατρότητα, την οικογένεια και την πίστη.
· Ένας καλός πατέρας είναι ένας από τους πιο αφανείς, λιγότερο αναγνωρισμένους και συχνά απαρατήρητους ανθρώπους, αλλά ταυτόχρονα ένα από τα πιο πολύτιμα στηρίγματα της κοινωνίας μας.
· Ο μεγαλύτερος φόρος τιμής που μπορεί να κάνει ένα αγόρι στον πατέρα του είναι να πει: “Όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω σαν τον μπαμπά μου”. Είναι μια μεγάλη ευθύνη που καλούμαστε να αναλάβουμε εμείς οι πατέρες και οι παππούδες.
· Η ζωή μας μιλάει δυνατά σε όσους βρίσκονται γύρω μας, ιδιαίτερα στα παιδιά του σπιτιού μας
΄Ένα παιδί ρωτά τον Μπίλυ Γκράχαμ:
«Ο πατέρας μου μας εγκατέλειψε όταν ήμουν μικρός. Πώς μπορώ να γίνω εγώ καλός πατέρας για τα δικά μου παιδιά;»
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ του Billy Graham.
«Φίλε μου, προσπάθησα να κάνω και στα πέντε παιδιά μου να καταλάβουν ότι τα αγαπούσα, ό,τι κι αν έκαναν· ότι μου έλειπαν όταν βρισκόμουν μακριά τους· ότι στήριζα τον τρόπο με τον οποίο η μητέρα τους τα καθοδηγούσε και τα πειθαρχούσε· και ότι ήθελα να ανακαλύψουν το τέλειο σχέδιο που είχε ο Θεός για το καθένα τους»
· «Το χαμόγελο ενός πατέρα μπορεί να φωτίσει ολόκληρη τη μέρα ενός παιδιού»
· «Μερικές φορές ο πιο φτωχός άνθρωπος αφήνει στα παιδιά του την πιο πλούσια κληρονομιά»
· «Η παρουσία και η συμμετοχή του πατέρα στη ζωή του παιδιού του είναι μοναδική. Οι μπαμπάδες προστατεύουν, προσφέρουν ασφάλεια, παρηγορούν και αγαπούν τα παιδιά τους»
· «Οι μπαμπάδες είναι απλοί άνθρωποι που η αγάπη τούς μεταμορφώνει σε ήρωες, εξερευνητές, αφηγητές ιστοριών και τραγουδιστές»
· «Η παρουσία ενός πατέρα είναι πιο σημαντική από όσα υλικά αγαθά μπορεί να προσφέρει.»
· «Κάθε άντρας μπορεί να γίνει πατέρας. Όμως χρειάζεται κάτι ξεχωριστό για να είναι πραγματικά μπαμπάς»
«Μάθαινε το παιδί στην αρχή της ζωής του να ’χει καλές συνήθειες, και δε θα ξεστρατίσει απ’ αυτές ούτε όταν θα ’ναι γέρος πια» (Παροιμίες 22:6)
«Ο άνθρωπος οφείλει να ζει με τέτοιο τρόπο, ώστε όλοι να αναγνωρίζουν μέσα από τη ζωή του ότι είναι χριστιανός· και πάνω απ’ όλα, αυτή την αλήθεια πρέπει να τη μαρτυρεί η ίδια του η οικογένεια.»
«Ο πατέρας μου δεν μου δίδαξε πώς να ζω με λόγια· έζησε ο ίδιος με τον τρόπο που πίστευε και μου άφησε το προνόμιο να παρακολουθώ το παράδειγμά του.»
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ του Billy Graham.
«Φίλε μου, προσπάθησα να κάνω και στα πέντε παιδιά μου να καταλάβουν ότι τα αγαπούσα, ό,τι κι αν έκαναν· ότι μου έλειπαν όταν βρισκόμουν μακριά τους· ότι στήριζα τον τρόπο με τον οποίο η μητέρα τους τα καθοδηγούσε και τα πειθαρχούσε· και ότι ήθελα να ανακαλύψουν το τέλειο σχέδιο που είχε ο Θεός για το καθένα τους»
· «Το χαμόγελο ενός πατέρα μπορεί να φωτίσει ολόκληρη τη μέρα ενός παιδιού»
· «Μερικές φορές ο πιο φτωχός άνθρωπος αφήνει στα παιδιά του την πιο πλούσια κληρονομιά»
· «Η παρουσία και η συμμετοχή του πατέρα στη ζωή του παιδιού του είναι μοναδική. Οι μπαμπάδες προστατεύουν, προσφέρουν ασφάλεια, παρηγορούν και αγαπούν τα παιδιά τους»
· «Οι μπαμπάδες είναι απλοί άνθρωποι που η αγάπη τούς μεταμορφώνει σε ήρωες, εξερευνητές, αφηγητές ιστοριών και τραγουδιστές»
· «Η παρουσία ενός πατέρα είναι πιο σημαντική από όσα υλικά αγαθά μπορεί να προσφέρει.»
· «Κάθε άντρας μπορεί να γίνει πατέρας. Όμως χρειάζεται κάτι ξεχωριστό για να είναι πραγματικά μπαμπάς»
«Μάθαινε το παιδί στην αρχή της ζωής του να ’χει καλές συνήθειες, και δε θα ξεστρατίσει απ’ αυτές ούτε όταν θα ’ναι γέρος πια» (Παροιμίες 22:6)
«Ο άνθρωπος οφείλει να ζει με τέτοιο τρόπο, ώστε όλοι να αναγνωρίζουν μέσα από τη ζωή του ότι είναι χριστιανός· και πάνω απ’ όλα, αυτή την αλήθεια πρέπει να τη μαρτυρεί η ίδια του η οικογένεια.»
«Ο πατέρας μου δεν μου δίδαξε πώς να ζω με λόγια· έζησε ο ίδιος με τον τρόπο που πίστευε και μου άφησε το προνόμιο να παρακολουθώ το παράδειγμά του.»
.jpg)