Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα...Μπορεί να μη μας γιορτάζουν, αλλά εμείς δε σας ξεχνάμε ποτέ.

Αυτές οι Κυριακάτικες Χειμωνιάτικες Μέρες,   Robert Hayden (μετάφραση)
Τις Κυριακές ο πατέρας μου σηκωνόταν νωρίς
και φορούσε τα ρούχα του μέσα στο γαλάζιο-μαύρο κρύο,
κι έπειτα, με χέρια σκασμένα που πονούσαν
από τη δουλειά της εβδομάδας,
άναβε τη φωτιά μέχρι να φουντώσει. 

Κανείς ποτέ δεν τον ευχαρίστησε.

Εγώ ξυπνούσα και άκουγα το κρύο να σπάει μέσα στο σπίτι.
Όταν τα δωμάτια ζέσταιναν, με φώναζε,
κι αργά σηκωνόμουν και ντυνόμουν,
φοβούμενος τη βαριά, δύσκολη σιωπή εκείνου του σπιτιού.

Μιλούσα ψυχρά απέναντί του,
εκείνον που είχε διώξει το κρύο
και είχε γυαλίσει και τα παπούτσια μου.
Τι ήξερα εγώ, τι ήξερα εγώ
για την αυστηρή και μοναχική μορφή της αγάπης;