ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΑΣΤΡΟ...του Σταμάτη Παγανόπουλου

A piece of my art :"Το Οικείο Φως του Ιερού" (Ακρυλικά,50χ70)

Η παλιά λάμπα που αιωρείται πάνω από τον θρόνο του Δία στον Όλυμπο μοιάζει σαν ένα παράδοξο άστρο που δεν ανήκει στον ουρανό, αλλά στην ανθρώπινη μνήμη. Το γυαλί της κουβαλά το φως των σπιτιών μας , το φως που άναβε παλιά κάθε βράδυ για να φωτίσει το οικογενειακό τραπέζι, τα πρόσωπα, την ιστορία. Κι όμως, εδώ, αυτό το οικείο φως ανεβαίνει ψηλά, πάνω από το βουνό των Θεών, σαν να θέλει να το αγγίξει, να το ζεστάνει, να το επαναφέρει μέσα στον κύκλο της καθημερινής ζωής.
Υπάρχει μια αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στο θεϊκό βουνό καί τον Πιερέα ,τον Ελληνα : O Όλυμπος φωτίζει τον άνθρωπο καί ο άνθρωπος φωτίζει τον Όλυμπο. Η λάμπα δεν ρίχνει απλώς φως,διοχετεύει μνήμη καί θαλπωρή. Φέρνει μαζί της όλες τις αφηγήσεις που ειπώθηκαν με το βλέμμα στραμμένο προς τις κορυφές, όλες τις νύχτες που το βουνό στεκόταν σαν σκιά ,σαν υπόσχεση ,σαν προστασία . Το φως της γίνεται ο τρόπος με τον οποίο ο λαός της Πιερίας συνεχίζει να κατοικεί τον μύθο, όχι ως παρελθόν, αλλά ως παρόν που αναπνέει.
Για τον κάτοικο του Λιτόχωρου και της Πιερίας, ο Όλυμπος δεν είναι απλώς ένα μακρινό, απρόσιτο βουνό, είναι η «αυλή» του, το φόντο της καθημερινότητάς του. Η λάμπα δηλώνει πως το βουνό των Θεών είναι πλέον ένα ζωντανό δωμάτιο της ελληνικής μνήμης.
Ο Όλυμπος αποτελεί το σημείο τομής ανάμεσα στον ουρανό και τη γη. Ενώ ιστορικά κατοικήθηκε από τους αρχαίους Θεούς, φαίνεται να «φωτίζεται» από την αγάπη και την οικειότητα των σύγχρονων ανθρώπων. Η σύνδεση όλων των Ελλήνων με αυτό το κοσμολογικό σύμβολο επιτυγχάνεται μέσα από αυτή την απλότητα: ο μύθος παύει να είναι τρομακτικός και γίνεται μέρος της εθνικής μας εστίας.
Το φως της παλιάς λάμπας συμβολίζει τη συνέχεια της ιστορίας. Είναι το φως που καίει εδώ και αιώνες, συνδέοντας το αρχαίο δωδεκάθεο με τη λαϊκή παράδοση και το σήμερα. Είναι μια δήλωση ότι ο Όλυμπος δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν, αλλά είναι ένας φάρος ταυτότητας που παραμένει αναμμένος χάρη στη σχέση του λαού με τον τόπο του.