Τα Πάθη του Χριστού αγγίζουν τα βαθύτατα υπαρξιακά θέματα του πόνου, της δυστυχίας, του θανάτου και όλα τα δυσάρεστα γεγονότα που αμαυρώνουν απρόσμενα την ζωή μας. Όμως υπάρχει πάντα η ελπίδα που συνέχει και συντηρεί τον πεπερασμένο και αδύναμο άνθρωπο.
Η Ανάσταση του Κυρίου σηματοδοτεί την λύτρωση μας από την φθορά στην αφθαρσία και από τον θάνατο στην αθανασία. Ο θάνατος έχει νικηθεί οριστικά και η ανάσταση των κεκοιμημένων είναι δεδομένη. Η Ανάσταση ήρθε ως ζωοποιό μήνυμα στην ψυχή του ανθρώπου, ως άγκυρα ελπίδας, ασφαλής και βεβαία. Ο Αναστάς Κύριος γίνεται παρηγορητής και πηγή της ζωής μας.
Η προσδοκία μας για την εκ νεκρών ανάσταση δεν αποτελεί μια μυστικιστικού τύπου απάντηση για ψυχολογική ανακούφιση του πόνου του θανάτου, αλλά στηρίζεται στην αδιάψευστη μαρτυρία αυτοπτών μαρτύρων.
Ο στενός μαθητής και Ευαγγελιστής Ιωάννης διαβεβαιώνει « ό ακηκόαμεν, ό εωράκαμεν τοις οφθαμοίς ημών, ό εθεασάμεθα και αι χείρες ημών εψηλάφισαν» [ Ίω.1] Πρόκειται δηλ.για εμπειρική μαρτυρία του επίγειου βίου και της αναστάσεως του Χριστού, ένεκα της οποίας οι περιδεείς προ της Ανάστασης Απόστολοι ξεχύθηκαν με σθένος στα πέρατα της οικουμένης και έδωσαν την ζωή τους για την διάδοση του αισιόδοξου αυτού μηνύματος.
Χωρίς την Ανάσταση πόσο μόνος και αβοήθητος θα ήταν ο άνθρωπος και πόσο άδεια θα ήταν η ζωή του χωρίς νόημα, χωρίς σκοπό, χωρίς κουράγιο, χωρίς αγάπη, χωρίς καλοσύνη, χωρίς τίποτα! Οι άνθρωποι που βιώνουν καθημερινά σοβαρές αρρώστιες, στερήσεις και πόνο από απώλεια προσφιλών τους προσώπων κατορθώνουν να επιβιώνουν στηριζόμενοι στην ελπίδα ότι κάποτε όλα θα αλλάξουν με την πίστη τους στον Ανάσταντα Χριστό.