21.3.26

Για τα αποτυχημένα ποιήματα... Του ΚΏΣΤΑ ΚΑΝΑΒΟΥΡΗ

 Εαρινή ισημερία και Παγκόσμια Μέρα Ποίησης η 21η Μαρτίου. Μια ωραία ευκαιρία να μιλήσουμε «εις μικρόν» αλλά με αγάπη για τα μεγάλα μας σχολεία: τα αποτυχημένα ποιήματα. Μια ωραία ευκαιρία και για μένα να βγάλω από το συρτάρι λίγες λέξεις...για τις λέξεις που φιλοδόξησαν για λίγο να είναι ποιήματα κι απέτυχαν:

ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ

Τι ωραία που παραιτούνται τα αποτυχημένα ποιήματα.
Αποσύρονται, σαν να ντρέπονται,
στους λάθος χρόνους των ρημάτων τους
κρύβονται στις υπερβολές
των επιθετικών τους προσδιορισμών
καταρρέουν μέσα στα επιρρήματα
καθώς τα παρασέρνει ο άνεμος
της κάθε αντωνυμίας
και ιδιαίτερα της κάθε κτητικής.
Όμως έξω είναι απόγευμα
τα αποτυχημένα ποιήματα
θέλουν κι αυτά να ζήσουν
κάθε υποστολή σημαίας
τη λύπη κάθε κόρνου
που δεν θα του ρίξουνε ματιά οι Βαλκυρίες.
Γι' αυτό διαλύονται τα αποτυχημένα ποιήματα
γίνονται λέξεις μ' ένα λυγμό ανεπαίσθητο
σαν τρέμισμα κουρτίνας
βγαίνουν στο δρόμο, χάνονται.