Ποτέ δε μπορούσα να φανταστώ ότι στην Ελλάδα, που έχει τιμηθεί με δύο Νόμπελ, Νόμπελ Λογοτεχνίας για τους ποιητές μας Γιώργο Σεφέρη και Οδυσσέα Ελύτη, η ποίηση να έχει περάσει στο περιθώριο. Αναρωτιέμαι πώς μπορούμε να αγνοούμε την υπέροχη γλώσσα μας,
«όπου άλλο πράγμα είναι η αγάπη κι άλλο ο έρωτας,
άλλο η επιθυμία άλλο η λαχτάρα,
άλλο η πίκρα άλλο το μαράζι,
άλλο τα σπλάχνα κι άλλο τα σωθικά», όπως είπε ο Ελύτης;
Πρέπει να κάνουμε κάτι όλοι μαζί ώστε το 8% των Ελλήνων που διαβάζει λογοτεχνία, να αυξηθεί και σε αυτό πρέπει να συμβάλλουν τόσο οι πολιτικές όσο και η Τοπική Αυτοδιοίκηση που έχει στις τάξεις της καλλιεργημένους ανθρώπους. Γίνονται προσπάθειες φιλαναγνωσίας αλλά δεν αρκούν. Για να μην περιμένουμε "από τους άλλους" σαν ιδρυτής της «Λογοτεχνικής παρέας Κατερίνης –ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ», τιμάμε συνεχώς την ποίηση με τη καθιερωμένη μηνιαία συνάντησή μας με τις θεματικές αναζητήσεις λογοτεχνικών κειμένων και ποιημάτων. Δεν αρκούν βέβαια μόνο οι εκδηλώσεις. Πρέπει να γίνει επανεκκίνηση στην εκπαίδευση, ο καθένας να στρέψει το βλέμμα του σε ένα βιβλίο ακόμη και αν "Μας διώχνουνε τα πράγματα, κι η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε."
ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ, “Λογοτεχνική Παρέα Κατερίνης” («Μούσαις Χάρισι θύε*») ΜΙΑ ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΒΡΙΣΚΕΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΙΜΗΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΠΙΕΡΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ... Ο ΣΠΟΡΟΣ ΝΑ ΦΥΤΡΩΝΕΙ ΠΑΝΤΟΥ ΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ, ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ... Βέβαια "Δεν θα βρεις την ποίηση πουθενά, αν δεν κουβαλάς λίγη μαζί σου..."