
Ένα πολύ όμορφο τραγούδι του Λουδοβίκου των Ανωγείων, ως αφιέρωση, υπόμνημα ή όποια άλλη λέξη θέλετε να βάλετε για όσα γράφονται και συμβαίνουν αυτές τις μέρες στους πρόποδες του Ολύμπου.
Εκεί που πέρασε ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Άγιος Διονύσιος, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο εμφύλιος και για όσα θα ακολουθήσουν το προσεχές ΠΣΚ στο Λιτόχωρο.
Το δέντρο και ο άνεμος
Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Εγώ είμαι ένα δέντρο
με πράσινα δάκρυα.
Είμαι ένα δέντρο
που δεν ονειρεύεται,
είμαι ένα δέντρο
που ταξιδεύει.
Χθες βράδυ το φεγγάρι
κοιμήθηκε στα κλαδιά μου
και το πρωί ήρθε
ένας άνεμος απ’ τα βουνά.
-Μα εγώ είμαι ο άνεμος
και αύριο φεύγω.
-Άγγελε των ανέμων μη φεύγεις,
μη φεύγεις.
-Μα αφού είμαι άνεμος.
Ήρθα και φεύγω.
-'Αγγελε των ανέμων μη φεύγεις.
Μα αν τόσο πολύ το θέλεις,
καλό σου ταξίδι..
Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Εγώ είμαι ένα δέντρο
με πράσινα δάκρυα.
Είμαι ένα δέντρο
που δεν ονειρεύεται,
είμαι ένα δέντρο
που ταξιδεύει.
Χθες βράδυ το φεγγάρι
κοιμήθηκε στα κλαδιά μου
και το πρωί ήρθε
ένας άνεμος απ’ τα βουνά.
-Μα εγώ είμαι ο άνεμος
και αύριο φεύγω.
-Άγγελε των ανέμων μη φεύγεις,
μη φεύγεις.
-Μα αφού είμαι άνεμος.
Ήρθα και φεύγω.
-'Αγγελε των ανέμων μη φεύγεις.
Μα αν τόσο πολύ το θέλεις,
καλό σου ταξίδι..
