Τένεσι Ουίλιαμς, Απόσπασμα από το βιβλίο: ''Καλοκαίρι και Καταχνιά''

Άκου το μάθημα της ανατομίας.

Εκεί πάνω είναι ο εγκέφαλος
που διψάει για αλήθεια,και ποτέ δεν του δίνουν αρκετή,
και ποτέ δε χορταίνει.

Εδώ στη μέση είναι η κοιλιά,
που διψάει για τροφή.

Και αυτό εδώ κάτω είναι το φύλο,
που διψάει για έρωτα
γιατί νιώθει μοναξιά πότε - πότε.

Εγώ τά 'θρεψα, τα χόρτασα και τα τρία,
όσο μπορούσα κι όσο ήθελα.

Εσύ δε χόρτασες κανένα.
Μπορεί την κοιλιά σου, λίγο, με φασκόμηλο!
Αλλά από αλήθεια, από έρωτα,
τίποτα, τίποτα, τίποτα.

Μόνο φουσκωμένα λόγια,
και καμώματα και πόζες! 

(της αφήνει το χέρι)
Το μάθημα τελείωσε. 

Μπορείς να πηγαίνεις.