Για τον ελληνικό εμφύλιο τα τελευταία 80 χρόνια έχουν γραφεί χιλιάδες κείμενα, χιλιάδες βιβλία και έχουν αναρτηθεί στο διαδίκτυο χιλιάδες δημοσιεύματα, έχουν γίνει πολλά ντοκιμαντέρ και ταινίες και στη χώρα μας και στο εξωτερικό.
Το αποτέλεσμα του εμφυλίου ήταν να καταστραφεί και να ερημωθεί η χώρα με ανυπολόγιστες συνέπειες, που φτάνουν μέχρι και σήμερα.
Όμως τώρα η χώρα μας και ο ελληνικός λαός, έχουν ανάγκη από ενότητα και ηρεμία και γι’ αυτό αρκεί ένα μόνο κερί στη μνήμη, για όλους τους νεκρούς του εμφυλίου του 1949, γιατί τελικά μόνο «οι θεοί του Ολύμπου» ο Ενιπέας και ο Άγιος Διονύσιος… είδαν και άκουσαν τι έγινε εκείνη την τραγική νύχτα και σαν επιστήθιο ας αναφέρουμε τη ρήση του Οδυσσέα Ελύτη «έχει και ο νους Λιτόχωρο, με διαβαστές πλαγιές κι εύφορα μπλε θαλάσσης…»
![]() |
Olympus and Mother of God 50x70 Ειρήνη Μητούδη |
ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ
(από τη συλλογή Δύπνοος Έκφραση)
Ανθισμένα αγριολούλουδα,
στους πρόποδες του Ολύμπου στρωμένα,
αψηφούν με θράσος του Μάρτη τις ψυχρές ριπές
του αέρα ανάσες,
τρεμοσβήνουν σαν κεριά αναμμένα παλεύοντας το αγιάζι
στο μανουάλι της Παναγιάς του Ολύμπου,
αντέχουν στο κρύο «ως εκ θαύματος».
Λιτή προσευχή στην εικόνα της αγίας μάνας
ψιθυρίζουν τα άνθη νυχθημερόν.
Μπρος στο ξωκλήσι του Ενιπέα διαβάτης του χρόνου, εσύ,
αναζητάς με το βλέμμα
τα παλάτια αρχαίων θεών στον Μύτικα ψηλά
στραμμένα τα μάτια.
Γη του πέτρινου τόπου,
λιθόχωρος του Αγίου Διονυσίου
αιωρούμενη οσμή θυμιάματος στο Μετόχι,
βυζαντινές ικεσίες αντιλαλούν στα φαράγγια
των αγώνων προπύργιο,
της Επανάστασης τόπος λυτός
του εμφύλιου σπαραγμού οδύνη περίπλοκη,
πληγή στης μάνας το στήθος
Ανθισμένα αγριολούλουδα,
στους πρόποδες του Ολύμπου στρωμένα,
αψηφούν με θράσος του Μάρτη τις ψυχρές ριπές
του αέρα ανάσες,
τρεμοσβήνουν σαν κεριά αναμμένα παλεύοντας το αγιάζι
στο μανουάλι της Παναγιάς του Ολύμπου,
αντέχουν στο κρύο «ως εκ θαύματος».
Λιτή προσευχή στην εικόνα της αγίας μάνας
ψιθυρίζουν τα άνθη νυχθημερόν.
Μπρος στο ξωκλήσι του Ενιπέα διαβάτης του χρόνου, εσύ,
αναζητάς με το βλέμμα
τα παλάτια αρχαίων θεών στον Μύτικα ψηλά
στραμμένα τα μάτια.
Γη του πέτρινου τόπου,
λιθόχωρος του Αγίου Διονυσίου
αιωρούμενη οσμή θυμιάματος στο Μετόχι,
βυζαντινές ικεσίες αντιλαλούν στα φαράγγια
των αγώνων προπύργιο,
της Επανάστασης τόπος λυτός
του εμφύλιου σπαραγμού οδύνη περίπλοκη,
πληγή στης μάνας το στήθος
τα αντιμαχόμενα παιδιά
νεκρά στο χώμα αδέρφια.
Λιθόχωρος των ηρώων και των χορωδών.
Λιτόχωρο του μύθου και της ιστορίας,
προσήλιο απάγκιο των ναυτικών
των ορειβατών αφετηρία εξερεύνησης αρχαίων παλατιών.
-Επισκέπτη του ιερού βουνού,
περιδιαβαίνεις στους πρόποδες,
στης ακροθαλασσιάς τα κύματα ξαποσταίνεις
θωρώντας από τα Γκρέμια τη Λητώ να καθρεπτίζεται
στο φεγγάρι της θάλασσας.
Κάθε αγάπη σου στη ράχη των κυμάτων ταξιδεύει,
Φως, τη ζωή μας ζεσταίνει,
Φως, στη ζωή μας λαμποκοπά.
Γη διαλεγμένη από τους θεούς,
γη ευλογημένη από την Παναγιά του Ολύμπου,
το πέτρινο ξωκλήσι της ελπίδας,
νεκρά στο χώμα αδέρφια.
Λιθόχωρος των ηρώων και των χορωδών.
Λιτόχωρο του μύθου και της ιστορίας,
προσήλιο απάγκιο των ναυτικών
των ορειβατών αφετηρία εξερεύνησης αρχαίων παλατιών.
-Επισκέπτη του ιερού βουνού,
περιδιαβαίνεις στους πρόποδες,
στης ακροθαλασσιάς τα κύματα ξαποσταίνεις
θωρώντας από τα Γκρέμια τη Λητώ να καθρεπτίζεται
στο φεγγάρι της θάλασσας.
Κάθε αγάπη σου στη ράχη των κυμάτων ταξιδεύει,
Φως, τη ζωή μας ζεσταίνει,
Φως, στη ζωή μας λαμποκοπά.
Γη διαλεγμένη από τους θεούς,
γη ευλογημένη από την Παναγιά του Ολύμπου,
το πέτρινο ξωκλήσι της ελπίδας,
της χαράς και της αγάπης.



