και διάβαζε το κάθε τι που έπεφτε στα χέρια του και μ’ έναν τέτοιο τρόπο που μόλις έφτανε σπίτι του, κ’ ενώ οι καμαριέρηδες ακόμα τον έγδυναν, αυτός κρατούσε κιόλας το βιβλίο και διάβαζε, κι απ’ το διάβασμα έπεφτε στον ύπνο κι απ’ τον ύπνο στη φλυαρία και στη Λέσχη, απ’ τη φλυαρία στο γλέντι και στις γυναίκες; κι απ’ το γλέντι πάλι στη φλυαρία, στο διάβασμα και στο κρασί. Το να πίνει καταντούσε γι αυτόν ολοένα και πιο έντονη οργανική ανάγκη μα και πνευματική ταυτόχρονα. Παρ’ όλο που οι γιατροί τούλεγαν πως με την παχυσαρκία του το κρασί τού είταν επικίνδυνο, εκείνος έπινε πάρα πολύ. Αισθανόταν απόλυτα καλά κ’ ευχάριστά μονάχα όταν, χωρίς κι ο ίδιος να το καταλαβαίνει πώς, αφού άδειαζε στο πελώριο στόμα του μερικά ποτήρια κρασί, δοκίμαζε κάποια ευχάριστη ζεστασιά στο κορμί, κάποια τρυφερότητα για όλους τους πλησίον κ’ ένιωθε το πνεύμα του έτοιμο ν’ ανταποκριθεί επιπόλαια σ’ οποΐαδήποτε σκέψη, χωρίς να εμβαθύνει στην ουσία της. Μονάχα όταν άδειαζε μια-δυο μπουκάλες κρασί, κατανοούσε συγκεχυμένα πως εκείνος ο καταμπερδεμένος, ο τρομερός κόμπος της ζωής, που τόσο τον τρόμαζε πρωτήτερα, δεν είταν δα και τόσο τρομερός όσο του φαινόταν. Ενώ το κεφάλι του βούιζε, ενώ άκουγε τις κουβέντες των άλλων, ή ενώ διάβαζε μετά το γεύμα και μετά το δείπνο, έβλεπε αδιάκοπα τον κόμπο αυτόν, πότε απ’ τη μια πότε απ’ την άλλη πλευρά του. Όμως μονάχα κάτω απ’ την επίδραση του κρασιού, έλεγε μέσα του: «Αυτό δεν είναι τίποτα. Αυτό εγώ θα το ξεμπλέξω. Να, έχω κιόλας έτοιμη την εξήγηση. Όμως τώρα δεν ευκαιρώ. Αργότερα θα τα καλοσκεφτώ όλ’ αυτά!» Κ’ εκείνο το αργότερα δεν ερχόταν ποτέ.Τα πρωινά, που είταν ξεμέθυστος, όλα τ’ αλλοτινά ζητήματα πρόβαλαν το ίδιο άλυτα και τρομερά, κι άρπαζε βιαστικά ένα βιβλίο και χαιρόταν πολύ αν ερχόταν κάποιος».
ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΗ
ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
Μετάφραση από τα ρωσικά: Κοραλία Μακρή
Εκδόσεις Γκοβόστη
ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΗ
ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
Μετάφραση από τα ρωσικά: Κοραλία Μακρή
Εκδόσεις Γκοβόστη