κ’ ὕστερα καλή μ’ αυτούς φιλεναδίτσατρυφερή
υποσχετική
οἱ ἀχρεῖοι.
Φωνή μου ράτσα ὑψικάμινου ἀπό πλευρό
ἀνοιχτό τοῦ αἴλουρου, τῆς ανηφόρας
ἀπ’ τά ἐννιά σκοινιά τοῦ βούρδουλα
κι ὁ ἥλιος φίδι μές στό σύρμα.
Μήν ξεχάσεις· φτύσ’ τους.
Ἄς περιμένουν νά σέ σβήσω μέ νερό
ἤ κατά τές συνταγές ἀρχαίων Ἑλληνοσύρων
ἄς περιμένουν οἱ ἀχρεῖοι.
Έκτωρ Κακναβάτος
Διήγηση (1974)
