Στο Πνευματικό Κέντρο του δήμου Κατερίνης, παρουσιάστηκε με την παρουσία βιβλιόφιλων και φίλων, του δικηγόρου κ. Δημητρίου Δημηνά, το καινούριο του βιβλίου με τίτλο «Κεραυνοί… εν αιθρία», των εκδόσεων "Αρμός".
Το βιβλίο παρουσίασε ο δρ Παναγιώτης Ταρενίδης και ο συγγραφέας Θεοχάρης Μπικηρόπουλος.
Ακολουθεί η ομιλία του Θεοχάρη Μπικηρόπουλου:
"Κυρίες και κύριοι,
Η αναγνωστική εμπειρία σύμφωνα με μελέτες, καταδεικνύει ότι τα λογοτεχνικά έργα που ασκούν τη βαθύτερη επίδραση στον αναγνώστη είναι εκείνα που ενεργοποιούν μηχανισμούς ταύτισης και οικειότητας, καλλιεργώντας μια αίσθηση «déjà vu». Πρόκειται για κείμενα δηλαδή που δημιουργούν την εντύπωση ότι τα περιγραφόμενα βιώματα, τα γεγονότα ή τα πρόσωπα έχουν ήδη, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, εγγραφεί στην ατομική ή συλλογική μνήμη, καθιστώντας την αναγνωστική πρόσληψη όχι απλώς αισθητική εμπειρία, αλλά και διαδικασία αναστοχασμού.
Στο θεωρητικό αυτό πλαίσιο εντάσσεται το βιβλίο «Κεραυνοί… εν αιθρία», του συμπολίτη μας κ. Δημητρίου Δημηνά, το οποίο αποτελεί συλλογή δεκαέξι διηγημάτων και εντάσσεται στο ευρύτερο πεδίο της πεζογραφίας, ως επιμέρους έκφανση της αφηγηματικής λογοτεχνίας.
Το διήγημα, ως σύντομη αφηγηματική φόρμα, διακρίνεται σαφώς από το μυθιστόρημα και τη νουβέλα, τόσο ως προς την έκταση όσο και ως προς τη δομική του οικονομία.
Οι συλλογές διηγημάτων συγκροτούνται, από αυτοτελείς ιστορίες που διατηρούν μεταξύ τους θεματική ή υφολογική συνοχή, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός ενιαίου νοηματικού πλαισίου.
Η ιδιαιτερότητα της συγγραφής διηγημάτων έγκειται στη συμπύκνωση του νοήματος και στη βέλτιστη αξιοποίηση του περιορισμένου αφηγηματικού χώρου.
Η οικονομία του λόγου καθίσταται κεντρική αρχή, καθώς κάθε γλωσσικό στοιχείο επιτελεί συγκεκριμένη λειτουργία στην εξέλιξη της αφήγησης.
Η πλοκή είναι συνεκτική, απαλλαγμένη από περιττές παρεκβάσεις, ενώ η σκιαγράφηση των χαρακτήρων επιτυγχάνεται με λιτές αλλά ουσιαστικές αφηγηματικές ενδείξεις, οι οποίες αποκαλύπτουν ψυχολογικό βάθος χωρίς εκτενή ανάλυση.
Μέσα σε αυτό το αισθητικό και αφηγηματικό πλαισιο, το έργο του κ. Δημηνά συνιστά μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα περίπτωση, καθώς προσφέρει μια ζωντανή και τεκμηριωμένη αποτύπωση της καθημερινότητας της μάχιμης δικηγορίας.
Ο υποψιασμένος αναγνώστης, από τη φράση «Κεραυνός εν αιθρία» που σημαίνει ένα εξαιρετικά αναπάντεχο, ξαφνικό και δυσάρεστο γεγονός που συμβαίνει χωρίς καμία προειδοποίηση και μεταφορικά περιγράφει μια είδηση ή ένα γεγονός, που προκαλεί σοκ και έκπληξη, σα να πέφτει ένας κεραυνός στον ουρανό, ενώ είναι αίθριος, καθαρός, χωρίς σύννεφα, μπορεί να καταλάβει ότι πρόκειται για διηγήματα τα οποία αφηγούνται περιστατικά, ανθρώπινες ιστορίες, που τάραξαν ξαφνικά τις σχέσεις ανθρώπων ή οικογενειών. Αν το ενδιαφέρον για τον δικηγόρο είναι ο χειρισμός και η καλύτερη δυνατή λύση, για τους αναγνώστες φαντάζομαι είναι η περιέργεια για συμβάντα και πρόσωπα γύρω μας.
Το περιεχόμενο του βιβλίου βασίζεται σε πραγματικές υποθέσεις που διαχειρίστηκε ο συγγραφέας κατά την επαγγελματική του διαδρομή, προσδίδοντας στο έργο χαρακτήρα αυθεντικότητας και βιωματικής εγκυρότητας. Είναι αυτονόητο ότι ως δικηγόρος, χειρίστηκε εκατοντάδες υποθέσεις και περιστατικά.
Θεωρούσα ότι ήταν δύσκολη επιλογή, αυτών που μοιράζεται μαζί μας στο βιβλίο «Κεραυνοί εν αιθρία», όμως την απάντηση γιατί επέλεξε τα συγκεκριμένα περιστατικά την δίνει ο ίδιος ο συγγραφέας στον επίλογο του, καθώς υπογραμμίζει πως «εστίασε σε υποθέσεις κοινωνικού και οικογενειακού ενδιαφέροντος».
Η αφηγηματική πρακτική σε πρώτο πρόσωπο που υιοθετείται συνδυάζει την αμεσότητα με την επιμέλεια, επιτρέποντας την ανάδειξη τόσο της νομικής πολυπλοκότητας όσο και της ανθρώπινης διάστασης της απονομής της δικαιοσύνης.
Το βιβλίο δεν περιορίζεται σε μια απλή παράθεση περιστατικών, αλλά λειτουργεί ταυτόχρονα ως αναλυτική μαρτυρία της σύνθετης φύσης της δικηγορικής πράξης.
Αναδεικνύει με σαφήνεια τις προκλήσεις, τα ηθικά διλήμματα και τις ευθύνες που συνοδεύουν τον ρόλο του δικηγόρου, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην κατανόηση της λειτουργίας της δικαιοσύνης στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η ανάδειξη ακραίων μορφών ανθρώπινης συμπεριφοράς, οι οποίες εγείρουν καίρια ερωτήματα σχετικά με τα όρια της ηθικής, της ευθύνης και της κοινωνικής συνύπαρξης.
Τα αφηγηματικά αυτά παραδείγματα υπερβαίνουν τη λειτουργία της απλής αναπαράστασης και μετατρέπονται σε εργαλεία αναστοχασμού, υπογραμμίζοντας ότι η παραβατικότητα δεν αποτελεί αφηρημένη έννοια, αλλά εμπειρική πραγματικότητα που διαπερνά τον κοινωνικό ιστό. Παράλληλα, το έργο φωτίζει, με αξιοσημείωτη εμβρίθεια, υποθέσεις που απασχόλησαν την τοπική κοινωνία της Κατερίνης, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα οικογενειακών και κοινωνικών υποθέσεων. Η προσέγγιση των υποθέσεων αυτών δεν εξαντλείται στην αφηγηματική τους διάσταση, αλλά αποκτά διδακτικό χαρακτήρα, ενισχύοντας τον κοινωνικό προβληματισμό και προάγοντας την ανάγκη πρόληψης και συλλογικής εγρήγορσης.
Εν κατακλείδι, η έκδοση με τον τίτλο «Κεραυνοί… εν αιθρία» υπερβαίνει τα όρια μιας συμβατικής συλλογής διηγημάτων και αναδεικνύεται σε ένα πολυδιάστατο έργο, στο οποίο η νομική επιστήμη συναντά τη λογοτεχνική δημιουργία.
Μέσω αυτής της σύζευξης, ο αναγνώστης μπορεί να κατανοήσει την ανθρώπινη συμπεριφορά υπό το πρίσμα της δικαιοσύνης.
Τέλος, πρέπει να πω, πως διαβάζοντας το βιβλίο προσπαθούσα να βρω τις απαντήσεις σε διαχρονικά ερωτήματα:
· με ποιον τρόπο ο δικηγόρος δύναται να υπερασπίζεται έναν ένοχο, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την προστασία του αθώου.
Επίσης
· πως ο δικηγόρος, υπερασπίζεται τον αθώο από τις δολοπλοκίες και ψευδομαρτυρίες των ενόχων.
Η απάντηση που αναδύεται μέσα από τις λεπτές ισορροπίες και τους χειρισμούς του δικηγόρου, εν προκειμένου, του κ. Δημηνά, εδράζεται στις θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου και της δίκαιης δίκης, σύμφωνα με τις οποίες η υπεράσπιση δεν συνιστά ηθική επικύρωση της πράξης, αλλά εγγύηση της νομιμότητας και της προστασίας των δικαιωμάτων κάθε ανθρώπου.
Σας ευχαριστώ πολύ..."
* Ο ποιητής και συγγραφέας Θεοχάρης Μπικηρόπουλος εμφανίστηκε στα γράμματα το 1992. Έχει εκδώσει δεκαεπτά (17) βιβλία, με πολλές συμμετοχές σε συλλογικές εκδόσεις στην Ελλάδα και στην Ιταλία.
Το εύρος της συγγραφής του αφορά, ποιητικές συλλογές, θεατρικά έργα, πραγματείες και μυθιστορήματα.
Ιδρυτής της «Λογοτεχνικής Παρέας Κατερίνης -ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ»
Μέλος του Δ.Σ. της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.
Μέλος της Καλλιτεχνικής επιτροπής του Φεστιβάλ Ολύμπου.
Διετέλεσε διευθυντής και υπεύθυνος τύπου του Πολιτικού Γραφείου του Υφυπουργού
Γ. Κωνσταντόπουλου,
Ζει και εργάζεται στην Κατερίνη ως εκπαιδευτικός στη ΣΑΕΚ του Υπουργείου Υγείας στην Κατερίνη, (πρώην ΔΙΕΚ όπου διετέλεσε διευθυντής).
στο Υπουργείο Υγείας 2004-2008.
Ζει και εργάζεται στην Κατερίνη ως εκπαιδευτικός στη ΣΑΕΚ του Υπουργείου Υγείας στην Κατερίνη, (πρώην ΔΙΕΚ όπου διετέλεσε διευθυντής).