αργά να πέφτουν οι συλλαβές
- η κλεψύδρα σε κλέβει.
Και πού είναι η λέξηπου λέει μαζί το μπλε και το πράσινο;
Ποια είναι η λέξη
που ανακατώνει τη ζωή και το θάνατο,
που ενώνει την αρχή και το τέλος;
Πού είναι η άλλη λέξη
που ανέμεινα πέρα από την υπομονή;
Πού είναι η άλλη λέξη;
Είναι αργή η λέξη η αναμενόμενη
αισχυντηλή διστακτική και σώφρων
δε σκάζει μύτη δύο χρόνια για παράδειγμα
κι ύστερα ξαφνικά σού ξεπροβάλλει στη γωνία
φθόγγο το φθόγγο, συλλαβή τη συλλαβή
παίρνει υπόσταση και ξεθαρρεύει
αρθρώνεται, επαναλαμβάνεται και σχάται
ανακυβίζεται πάλι και πάλι και σμιλεύεται
πότε επιμηκύνεται, συσπειρώνεται άλλοτε
ηδονική εισχωρεί στο σώμα σου λυσιμελής.
Είναι αμφίσημη η λέξη η αναμενόμενη
κρυψίνους ασαφής και σκεπτικίστρια
αναχωρεί μεταναστεύει και αλλοτριώνεται
έρχεται πάλι -ευκαιριακά και ινκόγκνιτο.
Είναι παράνομη η λέξη η αναμενόμενη.
δυναμιτίζει τις επιδημίες πείνας
αποτρέπει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις
αντιστέκεται στις διολισθήσεις συνόρων
αναμοχλεύει τις εσβεσμένες επαναστάσεις.
Ασυγκράτητη
βάδιζε κόντρα στο ρεύμα των αυτοκινήτων.
τότε ακούστηκε ο ήχος του όμποε κι ένας χορός από πουλιά
μελωδικά,
η πλάση αφουγκράστηκε:
Πρόβαλε ιερή και αθάνατη
νεκρή και αναστημένη
-η λέξη που ανέμεινα πέρα από την υπομονή-
εγκυμονούσα το πλήθος των νοημάτων της
μύριες λέξεις νεόκοπες έτεκε,
άλλες πιο ζωηρές παιχνίδιζαν
και άλλες σοβαρές στεκόντουσαν.
Ιερή και αθάνατη
αιώνια πλάστρα αυτόνομη κι αυτάρκης -
σιβυλλική.