15.2.26

Συνέντευξη εφ΄όλης της ύλης του Θεοχάρη Μπικηρόπουλου στο Vima365.gr (Αναδημοσίευση)

Συνέντευξη : Βίκη Σιωμοπούλου
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ
https://www.vima365.gr 
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν περιορίζονται σε έναν μόνο ρόλο· άνθρωποι που η πορεία τους είναι πολυσχιδής, βαθιά ανθρώπινη και ουσιαστικά δεμένη με τον λόγο, την τέχνη και την κοινωνία. Ο Θεοχαρης Μπικηροπουλος ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Δημοσιογράφος, συγγραφέας, άνθρωπος της επικοινωνίας, της πολιτικής σκέψης και της δημιουργίας, με μια διαδρομή που ξεκινά από πολύ νωρίς και απλώνεται σε πολλά επίπεδα έκφρασης και προσφοράς.
Η γραφή του, είτε δημοσιογραφική είτε λογοτεχνική, κουβαλά πάντα προβληματισμό, ευαισθησία και ευθύνη. 
Το έργο του συνομιλεί με τον άνθρωπο, την κοινωνία, τον χρόνο και τη μνήμη, ενώ η δράση του αποτυπώνει την ανάγκη για ουσιαστική συμμετοχή στα κοινά.
Σε αυτή τη συνέντευξη ανοίγουμε ένα παράθυρο στη σκέψη, τη διαδρομή και τον εσωτερικό κόσμο ενός ανθρώπου που επέλεξε να υπηρετεί τον λόγο όχι ως μέσο, αλλά ως στάση ζωής.

Να Καλωσορίσουμε στο Vima365.gr  τον Θεοχάρη Μπικηρόπουλο. Ευχαριστώ πολύ για την συνεντευξη.
Γεννηθήκατε στη Γερμανία αλλά η πορεία σας Είναι Άρρηκτα Δεμένη Με Την Κατερίνη. Πώς Διαμόρφωσαν Αυτοί Οι Δύο Τόποι Την Ταυτότητά Σας?
Γεννήθηκα στο Villigen της Στουτγάρδης στην τότε Δυτική Γερμανία, από γονείς μετανάστες. Πολύ λίγες αναμνήσεις έχω, από εκεί αλλά το σπουδαίο είναι ότι θυμάμαι την πρώτη μνήμη της ζωής μου, μια εικόνα από ένα τσίρκο που με είχανε πάει οι γονείς. Δε θα ξεχάσω όμως τις συζητήσεις των γονιών μου με άλλους συγγενείς ή φίλους που ήταν μαζί, για τη λειτουργία του Γερμανικού κράτους απέναντι στους εργαζόμενους αλλά και την νομοταγή συμπεριφορά των μεταναστών και φυσικά έρχεται αναπόφευκτά η σύγκριση με τα όσα ζούμε σήμερα στην Ελλάδα και την Ευρώπη με την παράνομη μετανάστευση. Εύλογα γεννιούνται ερωτήματα…
Η Κατερίνη είναι η πόλη που μεγάλωσα και ζω μετά τις επαγγελματικές απουσίες. Η Κατερίνη, οι μνήμες, οι εικόνες, ο Όλυμπος. Ο Όλυμπος είναι συνδεδεμένος με τη ζωή μας! Από τα πρώιμα παιδικά μας βλέπουμε, ακούμε, μαθαίνουμε για τον Όλυμπο. Δεν είναι απλώς ένα βουνό. Είναι ένας ολόκληρος κόσμος ιστορίας, μυθολογίας, φυσικής ομορφιάς. Μας συγκινούν τα ιστορικά γεγονότα που είναι συνδεδεμένα με το μυθικό βουνό: από τον Όμηρο, το πέρασμα του Ξέρξη, τον Ευριπίδη και τις τραγωδίες του που πρωτοπαίχτηκαν στο αρχαίο θέατρο του Δίου, μέσα στο οποίο τις βλέπουμε και σήμερα, τον Ορφέα, τους κλεφταρματολούς, τους ηρωικούς Λαζαίους, την επανάσταση του Ολύμπου το 1878, την ληστοκρατία με τον Γιαγκούλα ως την Κατοχή και τον εμφύλιο, τα μοναστήρια και η μαγεία της φύσης, όλα αυτά και άλλα πολλά καταστούν τον Όλυμπο ξεχωριστό κομμάτι στη ζωή μας και πηγή έμπνευσης. Στα περισσότερα βιβλία μου, ο αγαπημένος τόπος μου υπάρχει: στην ποίηση, στα θεατρικά, στα μυθιστορήματα.
  
Ξεκινήσατε Να Αρθρογραφείτε Μόλις Στα 16. Θυμάστε Τι Ηταν Αυτό Που Σας Ώθησε Να Πιάσετε Πρώτη Φορά Μολύβι Και Χαρτί?

Πρόσφατα βρήκα φυλαγμένα από τους γονείς μου τετράδια από την Γ΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου. Βρήκα πολλά τετράστιχα ποιήματά μου! Μου άρεσε η ποίηση και ήθελα να γράφω σαν τους μεγάλους ποιητές που μαθαίναμε στο σχολείο! Το πρώτο ποίημα όμως που θυμάμαι και συμπεριλαμβάνεται στην πρώτη μου ποιητική ανθολογία το έγραψα σε ηλικία 14 ετών κι έχει τίτλο «Ερωτικό» ! Ο έρωτας από τότε με εμπνέει!

Με εμπνέει η ζωή. Το σήμερα. Με μια διάθεση να «δω» το μέλλον. Κοιτάω μπροστά, να δω και να μιλήσω, γι΄ αυτά που δε θα προλάβουμε να ζήσουμε [ώστε να τα ζήσουμε]. Όλα όσα διαβάζει κανείς στα βιβλία μου, είναι μέρος αυτών που ζούμε. Νομίζω ότι αυτό είναι το «μυστικό» της θετικής απήχησης των βιβλίων μου. … Όλα αποτελούν μέρος της ζωής μας, δράση και έμπνευση με όρους του σήμερα και το βλέμμα στο αύριο… Το χθες το κουβαλάμε έτσι κι αλλιώς μέσα μας. «Με τη συνάφεια του κόσμου», την εποχή….Γράφω αυτό που ζει ο κόσμος, γιατί ζω μέσα στον κόσμο, ακούω τον κόσμο. Ακούω και συνδιαλέγομαι. Η σημασία του να ακούς, να πιάνεις το σφυγμό, είναι το θεμέλιο να χτίσεις την αποδοχή. Αυτό όμως που έχει τη μεγαλύτερη αξία είναι να μοιράζεσαι αυτό που σου αρέσει με τους αναγνώστες και να ταυτίζονται.

Πότε Καταλάβατε Οτι Ο Λόγος Γραπτός Και Προφορικός Δεν Είναι Απλώς Εργαλείο Αλλά Τρόπος Ζωής?

Από το 2004 τότε που εργαζόμουν στην Αθήνα στο Υπουργείο Υγείας, κάθε Παρασκευή βράδυ που ταξίδευα με το τρένο της επιστροφής, φεύγοντας από την δημιουργική βάσανο της εβδομάδας προς την Κατερίνη, τις ώρες του ταξιδιού έγραφα… κόντρα σε όσα βίωνα. Σαν αντίβαρο. Από την σκληρή πολιτική απογειωνόμουν στον κόσμο της φαντασίας. Η λογοτεχνία έδινε την υγρασία που χρειαζόμουν στην ξηρασία της πολιτικής.

Από τότε νοιώθω πως γράφω για να συμφωνήσω ή διαφωνήσω με όσα συμβαίνουν γύρω μου, να μοιραστώ τις σκέψεις μου με τον κόσμο. Βέβαια και δημοσιογραφικά ήμουν πάντα ενοχλητικά «παρεμβατικός», ασυμβίβαστος κι αυτό υπάρχει στη συγγραφή μου. Η συγγραφή, το «γράψιμο» όπως αντιλαμβάνεστε είναι τρόπος ζωής. Οτιδήποτε μπορεί να μου προκαλέσει ερέθισμα να εκφραστώ θα πιάσω το μολύβι και το χαρτί για να γράψω. Ποίηση, χαϊκού, ιδέες για τους ήρωες στο μυθιστόρημα, μια νέα τροπή. Η συγγραφή ως ψηφίδα στο μωσαϊκό του πολιτισμού, είναι πολιτισμός, είναι πεδίο έκφρασης και ανήκει σε όλους.
    
Ιδρύσατε Και συνεκδώσατε εντυπα που άφησαν Εποχή. Τι Σας Δίδαξε Η Δημοσιογραφία Για Την Κοινωνία Και Τον Ανθρωπο?

Πράγματι από τα φοιτητικά και για 20 χρόνια περίπου έχω εκδώσει, εφημερίδες, περιοδικά με τα οποία ζούσα κατά κάποιο τρόπο. Πρωτότυπα έντυπα για την εποχή τους και για την Κατερίνη, που χρόνια μετά κυκλοφόρησαν παρόμοια στην Αθήνα! Στην Κατερίνη και την Κεντρική Μακεδονία, πάντως που κυκλοφορούσαν ήταν πρωτότυπα αλλά η διαφημιστική αγορά μικρή για να προσηλωθείς. Έμαθα όμως να υπηρετώ τον άνθρωπο, τις αξίες, τη δικαιοσύνη, να ασκώ σκληρή κριτική. Χρειάζονται πολλές σελίδες να γράψω κάποια από αυτά που θεωρώ σπουδαία και για τα οποία με θυμάται ο κόσμος. Μου τα θυμίζουν συμπολίτες. Εργάστηκα σε τοπικές εφημερίδες και ανταποκριτής Αθηναίικών μέσων, εργάστηκα στο ραδιόφωνο, στο «1ο Ιδιωτικό Ραδιόφωνο Κατερίνης» στα πρώτα βήματα της ελεύθερης ραδιοφωνίας, μάλιστα μαζί με το FM 100, τον Αθήνα 9.84 και το δημοτικό Ραδιόφωνο Κατερίνης, ήταν τα πρώτα 4 ραδιόφωνα της ελεύθερης ραδιοφωνίας, κάνοντας εκπομπές και περιμένοντας να μας συλλάβουν. Απίθανα χρόνια, μας λάτρευε ο κόσμος. Αγαπώ το ραδιόφωνο…και κατόπιν οι ανταποκρίσεις στην ΕΡΤ, αργότερα στον ΑΝΤ1, στην ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ και άλλα έντυπα… Κάναμε πράγματα που τώρα όταν τα σκέφτομαι λέω πως με τα τεχνικά μέσα που διαθέταμε κάναμε θαύματα!!

Η δημοσιογραφία ήταν πραγματική. Ήμασταν η φωνή του κόσμου, αγωνιζόμασταν να λύσουμε προβλήματα και λύναμε μπαίνοντας μπροστά με τον κόσμο στο πλευρό μας, αναδεικνύαμε κάθε τι ωραίο, τις αξίες. Σήμερα προβάλλονται αυτοί που πληρώνουν. Όχι αυτοί που αξίζουν. Όσοι αξίζουν προβάλλονται εκ των υστέρων αναγκαστικά!

Υπήρξατε Σε Θέσεις Ευθύνης Στα ΜΜΕ. Πώς Βλέπετε Σήμερα Τον Ρόλο Της Δημοσιογραφίας?


Τότε είχαμε πάθος, μεράκι, τρέχαμε για την είδηση, την έρευνα, το αποκλειστικό, την αποκάλυψη, το μεγάλο θέμα. Σήμερα η δημοσιογραφία είναι η αναπαραγωγή –ούτε καν η διασταύρωση- του…Δελτίου Τύπου!
Λίγοι είναι οι ρομαντικοί δημοσιογράφοι που επιτελούν λειτούργημα. Οι δημοσιογράφοι της επαρχίας συνεχίζουν ρομαντικά να υπηρετούν την αλήθεια. Όσοι υπηρετούν τις αρχές της δημοσιογραφίας, ξεχωρίζουν και λαμβάνουν τον σεβασμό του κόσμου. Κι ο κόσμος βλέπει, κρίνει… Αύριο μεθαύριο με τα fake news και την ΑΙ δεν ξέρω τι θα πιστεύουμε ως αληθινή είδηση…

Η Εμπειρία Σας Στην Πολιτική Επικοινωνία Τι Σας Εμαθε Για Την Εξουσία Και Τη Διαχείρισή Της?

Πάντα ισορροπούσα ανάμεσα στην πολιτική επικοινωνία και τη λογοτεχνία. Ξέρω τι αβαντάζ μου δίνει αυτό. Το ξέρουν και όσοι συνεργάστηκαν προεκλογικά και μετεκλογικά μαζί μου. Η ενασχόληση με την πολιτική έμμεσα ή άμεσα, σε κάνει ρεαλιστή, μπροστά στην σκληρή πραγματικότητα που βιώνουμε, αναζητώντας λύσεις σε προβλήματα της καθημερινότητας. Η συγγραφή –λογοτεχνία έρχεται «λυτρωτικά» με την «υγρασία» των λέξεων, για να μη «στεγνώσει η ψυχή» μας όπως είπα νωρίτερα… Η φαντασία και το όνειρο στην ποίηση οδηγούν στη δημιουργία ενώ στην πολιτική στο να βλέπεις μπροστά… Η πολιτική είναι ενασχόληση , καθημερινότητα, συνήθεια, τρόπος ζωής γεμάτος κόπους και πολλές θυσίες, συνεχή εγρήγορση και ετοιμότητα. Έρχονται στιγμές που ψάχνεις διέξοδο. Η ποίηση είναι μια πύλη που περνάς αποδρώντας από το γκρίζο σε πολύχρωμα τοπία και σου υπενθυμίζει ότι υπάρχουν αισθήματα κι όχι μόνο η απόλυτη λογική αριθμών και δεικτών, που καθορίζουν μια πολιτική.
    
Πόσο Δύσκολο Είναι Να Ισορροπεί Κανείς Ανάμεσα Στην Αλήθεια Και Στην Επικοινωνιακή Στρατηγική?

Μια ερώτηση δύσκολη, με εύκολη απάντηση! Αν πρέπει να ακολουθήσεις επικοινωνιακή στρατηγική για να αναδείξεις την αλήθεια, τα πράγματα είναι πολύ εύκολα! Πιο εύκολα από το να επικοινωνήσεις κάτι με τρόπο που θα έκανες μια διαφήμιση…

Υπηρετήσατε Σε Υπουργείο Και Πολιτικά Γραφεία. Πώς Βιώσατε Τον Κόσμο Της Πολιτικής «Εκ Των Εσω»?

Υπάρχουν καλές προθέσεις, αλλά οι «πελατειακές σχέσεις» με τους ψηφοφόρους εγκλωβίζουν τους πολιτικούς. Στο βωμό της επανεκλογής, θυσιάζουν την αξιοκρατία που μπορεί να φέρει το καινούριο, το σπουδαίο, στην πρώτη γραμμή και να ασκηθεί αληθινή πολιτική. Αυτό που ακόμη διαιωνίζεται είναι ότι ασκείται πολιτική με «παλαιοκομματικές συνταγές». Σκεφτείτε ότι οι βουλευτές, «αναγκάζονται» να είναι παρόντες στα πανηγύρια, στις βασιλόπιτες γιατί αν απουσιάσουν θα έχουν «κόστος». Αυτό σημαίνει ότι και οι ψηφοφόροι αρκούνται σε ένα χτύπημα στην πλάτη, μια χειραψία και ουσία μηδέν…
   
Θεωρείτε Ότι η πολιτική μπορεί ακόμα να Εμπνεύσει ή εχει απομακρυνθεί από τον άνθρωπο?

Ότι κάνουμε όπως το κάνουμε είναι πολιτική πράξη. Ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον σε κάθε του έκφανση… η πολιτική που υπονοείται δε θα είναι όπως ήταν. Όλα αλλάζουν με βασικό επίκεντρο το χρήμα και την ενέργεια και η νέα γενιά πλέον, αδιαφορεί για τα περιττά προσηλωμένη στην «ουσία της».
   
Ποίηση Θέατρο Μυθιστόρημα Δοκίμιο. Τι Σας Οδηγεί Κάθε Φορά Στην Επιλογή Του Είδους? Υπάρχει Ενα Εργο Σας Που Νιώθετε Πιο «Προσωπικό»?

Ποίηση και χαικού γράφω συνεχώς. Τα τελευταία 10 χρόνια έχω εκδώσει περί τα 150 ποιήματα στην Ελλάδα και την Ιταλία και σε συλλογικές ανθολογίες, αλλά έχω στο συρτάρι πάνω από 1000 ποιήματα. Αυτά ωριμάζουν… Η ποίηση εξάλλου είναι διαχρονική όποτε κι αν εκδοθεί. Το ίδιο και με τη θεατρική συγγραφή. Γράφω όταν θέλω να πω κάτι ή έχω χτίσει έναν χαρακτήρα που θα κουβαλάει κάτι ξεχωριστό και θέλω να τον παρουσιάσω στον κόσμο. Αυτά όμως ως «συγγραφικά είδη» δεν ενδιαφέρον ιδιαίτερα τους εκδότες. Παρόλα αυτά γράφω και υπάρχουν. Το μυθιστόρημα, ως το κυρίαρχο λογοτεχνικό είδος της νεωτερικότητας, αποτελεί έναν δυναμικό χώρο αφήγησης που συνδυάζει πραγματικά περιστατικά, εμπειρίες και μυθοπλασία. Για τους συγγραφείς και τους εκδοτικούς οίκους, το μυθιστόρημα έχει διαφορετικές, αλλά αλληλένδετες σημασίες, λειτουργώντας τόσο ως μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης όσο και ως εμπορικό προϊόν. Το μυθιστόρημα μου αρέσει γιατί γράφω προσηλωμένος στο αύριο. Στο μέλλον. Όπως το νέο συγγραφικό εγχείρημα που τοποθετείται στο 3026 μ. Χ. !
   
Ο Έρωτας, ο Χρόνος και η Μνήμη διατρέχουν το εργο σας. Είναι Προσωπικά Βιώματα ή Συλλογικές Αγωνίες?

Είναι η αποκάλυψη των μυστικών που είναι φυλαγμένα στην ψυχή μας. Αυτά τα μυστικά που εμπεριέχονται σε κάθε λογοτεχνικό είδος που γράφω, συχνά –ευτυχώς- τα νοιώθουν ξένοι άνθρωποι και γεμίζει και το είναι τους. Όταν συμβαίνει αυτό, το έργο ενός συγγραφέα από προσωπική υπόθεση αποκτά συλλογικό νόημα ... Γίνεται η γέφυρα όπου το εγώ, το βίωμα και οι πεποιθήσεις του μετατρέπονται σε ...εμείς, σε συλλογική αγωνία, προσφέροντας στον αναγνώστη έναν καθρέφτη για τη δική του ύπαρξη. 
 Η σύζευξη του έρωτα, του χρόνου και της μνήμης στη λογοτεχνία δεν αποτελεί μια επιλογή ανάμεσα στο «προσωπικό» και το «συλλογικό», αλλά μια διαρκή αλληλεπίδραση μεταξύ τους. 
Η μυθοπλασία με την «κοσμοθεωρία» μου, στην ποίηση, στο θέατρο, στο μυθιστόρημα, παύουν να είναι προσωπική μου υπόθεση και αποκτούν συλλογικό νόημα, όταν αγγίζουν τον αναγνώστη. Πρέπει όμως να τονίσω ότι ο έρωτας σε όλα μου τα είδη, είναι ο κοινός παρονομαστής. Ο έρωτας είναι στο επίκεντρο της ζωής μου και του συγγραφικού έργου.
   

Πώς Γεννήθηκε Ο «Κένταυρος Που Αγαπούσε Τη Γοργόνα» Και Τι Συμβολίζει Για Εσάς?

Καμία ημέρα δεν είναι όπως τη σχεδιάζουμε κάνοντας κάθε βράδυ τον απολογισμό και τον προγραμματισμό μας! Οτιδήποτε μεγαλόπνοο  οραματιζόμαστε και λέμε «θα κάνω αυτό κι εκείνο στη ζωή μου», συνήθως δε γίνεται.

Προσπαθούμε λοιπόν να μιμηθούμε όσα οραματιζόμαστε και τις περισσότερες φορές συμβιβαζόμαστε με τα ελάχιστα. 
Το μήνυμα του βιβλίου είναι: 
να αγωνίζεσαι, να αντιστέκεσαι για το ιδανικό, για τον στόχο σου, για το όνειρο. Τίποτα δε χαρίζεται, τίποτα δεν είναι εύκολο, ποτέ δεν πρέπει να εγκαταλείπουμε, πρέπει να δίνουμε τον αγώνα μας για να φτάσουμε, να πλησιάσουμε, να κατακτήσουμε το στόχο μας. Ανάμεσα σε όλα αυτά πάλι ο έρωτας, που είναι ο ρυθμιστής των εξελίξεων, πηγή ενέργειας και της ζωής !
   

Το “BLACK PEARL” Τι Πραγματεύεται Σε Βαθύτερο Επίπεδο?

Με το «BLACK PEARL» έκανα μια στροφή στη θεματογραφία και είχε απρόσμενα μεγάλη επιτυχία, καθώς οδεύει στην τρίτη έκδοση.
Είναι ένα βιβλίο σημερινό. Το έχουν χαρακτηρίσει αστυνομικό με προεκτάσεις μυστηρίου, ψυχολογικό θρίλερ, κοινωνικό…ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα! Στην ουσία, δεν μπόρεσαν να του «κρεμάσουν» μια ταμπέλα και αυτό μου αρέσει, γιατί είναι λίγο από όλα τα παραπάνω και κάτι παραπάνω. Όπως όλα τα βιβλία μου είναι στοχαστικά.
Το βιβλίο μιλάει για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Τόσο απλό.
Βλέπω πολύ μεγάλη την ανταπόκριση του κόσμου σε αυτό. Όσοι το διάβασαν έγιναν οι καλύτεροι «διαφημιστές» του και συνεχίζει. Παρόλες τις 616 σελίδες του διαβάζεται ευχάριστα κρατώντας το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα όπου υπάρχουν 2 ανατροπές! Τα ερωτήματα που αιωρούνται διαβάζοντας το βιβλίο είναι αν η τύχη ή οι επιλογές μας, διαμορφώνουν αυτό που γινόμαστε, η απληστία ή τα πάθη, ή και τα δύο μαζί. Μέσα στο BLACK PEARL καταλύεται κάθε εικόνα τάξης, πολιτισμού, σεβασμού, καθωσπρεπισμού. Οι επιβάτες, πίνουν, καπνίζουν, ερωτοτροπούν, τζογάρουν, σπαταλούν το χρήμα που προήλθε από παράνομες δραστηριότητες, διεκδικούν ακόμη περισσότερα, χάνουν τα πάντα. Αποκαλύπτεται το πορτρέτο της κοινωνίας μας, σήμερα. Όλα καλύπτονται από ένα μυστήριο, από το σκοτάδι της νύχτας. 5 θάνατοι, κανένας ένοχος. «Κινηματογραφικές» περιγραφές και εικόνες, αγωνία, αντιθέσεις, μα και έντονο χιούμορ, στη ροή του μύθου...
Το «BLACK PEARL» το ζεις σα να είσαι συμπρωταγωνιστής. Φυσικά όσο το ζεις, βλέπεις και τις αντοχές σου, αν αντέχεις τις αλήθειες που μας ξεγυμνώνουν. Προκύπτουν εσωτερικά ερωτήματα: «εσείς, γιατί δεν τολμήσατε αυτό που σκεφτόσασταν»; «Τι συμβαίνει σε αυτούς που τολμούν»; «Θα ήθελες να είσαι στη θέση του;» «Τι θα έκανες εσύ; Θα το έκανες εσύ;»
Και το μαύρο μαργαριτάρι, BLACK PEARL, μας ταξιδεύει σε αχαρτογράφητα νερά… και σε απρόσμενες ανατροπές...!
Το BLACK PEARL γράφτηκε σήμερα, για το σήμερα, με το βλέμμα στο μέλλον. Βιβλίο της εποχής μας. Βιβλίο του σήμερα που βάζει τον καθένα μέσα στο κάδρο, να βλέπει και να ζει την πραγματικότητα τη σημερινή.
   
Τι Σας Προσφέρει Το Θέατρο Που Δεν Μπορεί Να Σας Δώσει Η Ποίηση?

Το θέατρο εκπαιδεύει στον διάλογο και την ενσυναίσθηση, καθώς αναγκάζει τον θεατή να δει τον κόσμο μέσα από τα μάτια διαφορετικών χαρακτήρων που συγκρούονται ζωντανά μπροστά του. 
Η ποίηση, επικεντρώνεται στην εσωτερικότητα και τη μουσικότητα του λόγου… Η ποίηση γράφεται ξαφνικά και απρόσμενα κάποιες στιγμές που συμβαίνουν εσωτερικές διεργασίες μια δεδομένη στιγμή, που ούτε ο ποιητής θα θυμάται λίγα χρόνια μετά…

Πώς Νιώσατε Βλέποντας Τα Εργα Σας Να Ζωντανεύουν Επί Σκηνής?

Για δοθεί ένα έργο στον εκδότη και να βρεθεί στις προθήκες των βιβλιοπωλείων περνάει από ένα κόσκινο ώστε να νοιώσει ο συγγραφέας ότι ναι μπορεί το βιβλίο να δημοσιευθεί. Να νοιώσει ότι αυτό που θα μοιραστεί με τον κόσμο πράγματι αξίζει πολλά και ο αναγνώστης θα νοιώσει γεμάτος από την ανάγνωσή του και για τον χρόνο που θα του αφιερώσει, ότι δε θα είναι χαμένος χρόνος… Στα θεατρικά, παρόλο που τα δικά μου έχουν εκδοθεί και ήξερα την ανταπόκριση του κόσμου, όταν ήρθε η πρεμιέρα ήταν τόση μα τόση μεγάλη η αγωνία για τις αντιδράσεις του κόσμου, για το πώς θα δεχθεί ο κόσμος το έργο, που μέχρι το τελευταίο χειροκρότημα, η αγωνία ήταν βασανιστική. «Τα είδωλα στον καθρέπτη» λ.χ. τα απόλαυσα στην τέταρτη παράσταση στη Θεσσαλονίκη…!! Τότε ένοιωσα το χειροκρότημα και την απήχηση του έργου. Οι κριτικές δε, ήταν διθυραμβικές.
     
Η Συνεργασία Με Αλλους Καλλιτέχνες Σάς Εμπνέει Η Σας Δοκιμάζει?

Ένας δημοσιογράφος, μια φράση μου σε συνέντευξη μου, την έκανε τίτλο στο περιοδικό του και έγινε το μότο μου: η τέχνη ενώνει. Δεν έχω κανένα κόμπλεξ. Μου αρέσει να συνεργάζομαι με τους δημιουργούς κάθε τέχνης. Το κάνω χρόνια. Ονειρεύομαι όλες τις τέχνες μαζί, όπως κάναμε στον «Εγκιβωτισμό». Ενωμένες όλες οι δημιουργίες και οι δημιουργοί, δίνουν ένα άριστο αποτέλεσμα που λέγεται πολιτισμός! Μ΄ αρέσει να βλέπω το ίδιο «θέμα» να εκφράζεται μέσα από διαφορετική μορφή τέχνης και όλα αυτά μαζί να αποδίδουν ένα κοινό αποτέλεσμα που έχει να κάνει με την αισθητική, την ομορφιά, το ωραίο, την ευγένεια, την ανθρωπιά. Στην εποχή μας που έχουμε σε εξέλιξη μια άνιση μάχη μεταξύ εικόνας και λόγου, όπου κυριαρχεί η εικόνα, «δώσαμε» την ποίηση μου με την εικόνα, δηλαδή τη ζωγραφική και τα κολάζ της εικαστικού Ειρήνης Μητούδη, σε δύο εκδόσεις με απίστευτη ανταπόκριση από τη νεολαία. Αυτό μας οδήγησε στην Τρίτη συνεργασία που είναι υπό έκδοση και πιστεύω θα συζητηθεί.   

Ζωγραφική Σκίτσο Κολάζ Ποίηση. Πώς Συνομιλούν Αυτές Οι Τέχνες Μέσα Σας?

Η συνύπαρξη της ζωγραφικής, του σκίτσου, του κολάζ και της ποίησης στο έργο ενός δημιουργού δεν είναι μια παράλληλη δράση, αλλά μια ενιαία γλώσσα που το 2026 ονομάζουμε συχνά «διαμεσική αφήγηση». Αυτές οι τέχνες συνομιλούν με έναν τρόπο οργανικό και αλληλοσυμπληρούμενο, αναδεικνύοντας την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, που είναι ταυτόχρονα λέξη, εικόνα, αισθήματα και χρώματα.

Ο «Εγκιβωτισμός» Τι Συμβολίζει Ως Καλλιτεχνική Και Ανθρώπινη Εννοια?


ΕΓΚΙΒΩΤΙΣΜΟΣ…είναι ένα λεύκωμα, ένα έργο τέχνης, γεμάτο έργα τέχνης. 
Ο «ΕΓΚΙΒΩΤΙΣΜΟΣ» περιλαμβάνει χαικού και εντυπωσιακά κολάζ της γνωστής εικαστικού Ειρήνης Μητούδη, η οποία «εγκιβώτισε» μέσα στα έργα της τα χαικού μου, στα πλαίσια της διακαλλιτεχνικής μας συνεργασίας, με τεράστια αποδοχή, με πολλές προσκλήσεις από δήμους, Συλλόγους και Σχολεία -Λύκεια, με ομιλίες και workshop. Με τον «Εγκιβωτισμό» φέραμε στην επικαιρότητα, τα χαικού, το κολάζ, τον εγκιβωτισμό με όλες τις τέχνες μαζί σε κάθε μας εκδήλωση.
Με το Λεύκωμα «ΕΓΚΙΒΩΤΙΣΜΟΣ» συμμετείχαμε στα «18α Αικατερίνεια», σε εκδηλώσεις δήμων, Φεστιβάλ, σε διάφορα projects στην Κατερίνη, στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, το Βόλο, το βιβλίο επιλέχθηκε και συμμετείχε στην διεθνή έκθεση βιβλίου στο Λονδίνο. 
Επαναλαμβάνω,  πως στις μέρες μας,  που είναι σε εξέλιξη μια αδυσώπητη μάχη ανάμεσα στις εικόνες και τις λέξεις-και οι εικόνες νικούν κατά κράτος- ίσως τα χαϊκού, αυτές οι λίγες συλλαβές τους,  να φέρουν μια νέα ισορροπία. Είναι τεράστιο κέρδος να διαβάσει κάποιος στην εποχή της φωτογραφίας, δηλ, της εικόνας, τις 17 συλλαβές σε μια σελίδα, σαν μια λεζάντα και αυτό το λίγο που θα διαβάσει είναι …
λογοτεχνία !
  
Η Πρότασή Σας Για Την Ίδρυση ΤΕΙ Κατερίνης Δικαιώθηκε Χρόνια Μετά. Πώς Νιώθετε Γι’ Αυτό?

Νοιώθω ότι τόλμησα όντας φοιτητής να κάνω το χρέος μου στην πόλη και τον νομό, με μια πρόταση να δημιουργηθούν ΤΕΙ στην Κατερίνη. Με πρωτοσέλιδο άρθρο στο πρώτο φύλλο της εφημερίδας που είχα εκδώσει τότε. Από τη μια ικανοποίηση, και από την άλλη «σαρδόνια» γέλια για την ποιότητα των ανθρώπων γύρω μας. Πολλά χρόνια μετά πολλοί προσπάθησαν να καπηλευτούν την ιδέα… Ποτέ δεν έγινε μια αναφορά παρά μόνο από κάποιους ανθρώπους. Να σκεφτείτε ότι ακόμη και μετά την ίδρυση του ΤΕΙ που πλέον έχει εξελιχθεί σε Πανεπιστημιακό τμήμα δεν είχε κανείς το θάρρος να μιλήσει για την πρώτη ιδέα, πρόταση σκέψη. Γνωρίζουμε ότι τα ΤΕΙ έγιναν πανεπιστήμια… δεν έγινε μόνο της Κατερίνης… Δε θέλετε να ξέρετε πόσοι μιλάνε για το αποτέλεσμα και όχι για την πρότασή μου. Υπάρχει το πρωτοσέλιδο της πρότασής μου παρόλα αυτά πολλοί λένε «τα δικά τους» ! Δε με απασχολεί. Ο τόπος είναι κερδισμένος.  

Πόσο Σημαντική Θεωρείτε Τη Σύνδεση Πολιτισμού Και Εκπαίδευσης? Και Τι Σημαίνει Για Εσάς Η Προσφορά Στην Τοπική Κοινωνία?

Για έναν δημιουργό η τοπική κοινωνία είναι το πεδίο όπου ο πολιτισμός αποκτά άμεσο αντίκτυπο: ο πολιτισμός λειτουργεί ως συνεκτικός ιστός που ενισχύει την ποιότητα ζωής και τη συλλογική ταυτότητα των πολιτών στην καθημερινότητά τους. Η επένδυση σε πολιτιστικές υποδομές και δράσεις αποτελεί μοχλό οικονομικής και τουριστικής ανάπτυξης για τις τοπικές κοινότητες. Δε φτάνει να αναδεικνύουμε τον πολιτισμό μας, αλλά να παράγουμε σήμερα πολιτισμό. Και παράγουμε. Οι δήμοι που το έχουν αντιληφθεί κάνουν στο μέτρο των δυνατοτήτων τους, σπουδαίο έργο.
   

Ποια Είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που Αντιμετωπίσατε στη διαδρομή Σας?


Να μην υπερβώ τις κόκκινες γραμμές μου,  σε πολλές προκλήσεις που συνάντησα στην πορεία μου.

Τι σας Φοβίζει κι σας κρατά ακόμη Δημιουργικό? Πότε Νιώθετε Πραγματικά Πλήρης?


Στη διαδρομή κάθε δημιουργού, οι δυνάμεις που μας ωθούν και εκείνες που μας φρενάρουν βρίσκονται σε μια διαρκή, γόνιμη σύγκρουση. Σε έναν κόσμο που αλλάζει με καταιγιστικούς ρυθμούς, αυτές οι απαντήσεις αποκτούν μια νέα, πιο ουσιαστική διάσταση. Η δημιουργία είναι μια πράξη αντίστασης στο εφήμερο. Το να φτιάχνεις κάτι που έχει τη δυνατότητα να μείνει, με την ελπίδα ότι θα μείνει, είναι ο ένας τρόπος να μην μετρώ τον χρόνο, αλλά να τον ζω.
   

Τι Θα Λέγατε σε εναν Νέο άνθρωπο που θέλει να ασχοληθεί με τη γραφή?

Θα διάβαζα το έργο του και θα έλεγα την άποψη μου με παρότρυνση να συνεχίσει. Κόντρα στους ειδήμονες που θεωρούν λογοτεχνία μόνο τον …ακαταλαβίστικο συμβολισμό που απευθύνεται στους λίγους και …εκλεκτούς και μετά αναρωτιούνται γιατί οι Έλληνες δεν διαβάζουν βιβλία!
Είμαι με τον Μίκη Θεοδωράκη που μελοποιώντας ποίηση, μάθαμε σα λαός ποίηση.
Η ποίηση των συμβολισμών για τους λίγους, μετατρέπεται σε βουβή κραυγή. 
Στη χώρα των δύο Νόμπελ λογοτεχνίας, ο ποιητικός λόγος παραμένει φυλακισμένος στα ερμάρια της διανόησης, αδυνατώντας να φτάσει στα ράφια των βιβλιοπωλείων και στην καρδιά του αναγνωστικού κοινού. 
Η ελιτίστικη προσέγγιση της ποίησης είναι το μεγαλύτερο εμπόδιό της,  αδυνατώντας να αγγίξει τον μέσο άνθρωπο.

Αν έπρεπε να συνοψίσετε τη ζωή Σας σε μία φράση ποια θα ήταν;

Έκανα και έζησα πράγματα σπουδαία που ποτέ δεν είχα σχεδιάσει ούτε ονειρευτεί. Τώρα που το σκέφτομαι, είναι και η ώθηση, η παρότρυνση του κόσμου, των συμπολιτών μου να συνεχίζω... 
Οι συγκυρίες και ο αγώνας να ανταποκριθώ σε κάθε πρόκληση με οδήγησαν σε κορυφές που κατέκτησα για να δω από ψηλά, πόσες κορυφές πρέπει ακόμη να σκαρφαλώσω.
Πρέπει να σας πω ότι όσα απάντησα στις ερωτήσεις σας, τα έχω πει ήδη στην ποίηση, στο θέατρο, στα μυθιστορήματα μου. 
Σε όλα έχω απαντήσεις μέσα από τη λογοτεχνία.
   

Τι Ονειρα μένουν ακόμη ανεκπλήρωτα?


Πρώτον, ας ξυπνώ υγιής το πρωί και να δημιουργώ όλη μέρα…
Υπάρχουν πολλά ανεκπλήρωτα όνειρα κι όσο υπάρχουν η δημιουργικότητα παραμένει ζωντανή. Παρότι η διαδρομή προσφέρει καρπούς, πάντα υπάρχει εκείνο το «ανεκπλήρωτο» που λειτουργεί ως πηγή ενέργειας για τη συνέχεια. Για να δώσω μια πιο ρεαλιστική απάντηση, παραμένει ανεκπλήρωτο το όνειρο για μια κοινωνία όπου η τέχνη δεν θα θεωρείται πολυτέλεια και όπου οι δημιουργοί θα αναγνωρίζονται για την αξία τους και όχι από τις γνωριμίες τους.
   

Αυτή την περίοδο το νέο σας Βιβλιο-Πρότζεκτ βρίσκεται στο τυπογραφείο. Τι είδους βιβλίο ειναι, ποια Θεματολογία πραγματεύεται Και Εχει Ηδη καταλήξει ο Τίτλος του η είναι Κάτι Που Ακόμα Διαμορφώνεται?

Αυτή την ώρα που μιλάμε διαμορφώνουμε τις σελίδες του βιβλίου(lay out), σε συνεργασία με τον εκδοτικό. Πρόκειται για ένα βιβλίο που είναι κατά κάποιο τρόπο η μετεξέλιξη του «ΕΓΚΙΒΩΤΙΣΜΟΥ» με την χρήση της τεχνολογίας! Η ταχύτητα με την οποία εξελίσσεται ο άνθρωπος και η ζωή, μας φέρνει εκ νέου μπροστά σε μεγάλα αναπάντητα ερωτήματα αλλά και στην ανάγκη να φανταστούμε τον κόσμο -γνωρίζοντας την μέχρι τώρα πορεία της ανθρωπότητας-, αλλά χωρίς να μπορούμε να προβλέψουμε που θα φτάσουμε. 
Ο τίτλος του-προς το παρόν- είναι «12 ΑΘΛΟΙ, UPDATE 3026». 
Με τα κείμενα μου κάνω μια αντιπαραβολή των άθλων του Ηρακλή, στο έτος 3026 μ. Χ. 
Η ιδέα να «μεταφερθεί» ο μύθος του Ηρακλή στο παρόν, αλλά και στο απώτερο μέλλον, χίλια χρόνια μπροστά -στο έτος 3026 μ.Χ.- γεννήθηκε από την ανάγκη να συνδεθούν τα κατορθώματα του αρχαίου ήρωα με τα σημερινά -και μελλοντικά- προβλήματα-δοκιμασίες, προκλήσεις της ανθρωπότητας.

Το λιοντάρι της Νεμέας, οι Στυμφαλίδες Όρνιθες ή τα άλογα του Διομήδη έτσι όπως περιγράφονται, ωχριούν μπροστά στους "πραγματικούς μύθους"  που μας επιφυλάσσει το ...μέλλον! 
Υπάρχουν πια,  πολύ πιο τρομακτικά «τέρατα» που ταλανίζουν τις κοινωνίες μας: 
η φτώχεια, η αδικία, η περιβαλλοντική καταστροφή, οι κοινωνικές ανισότητες, οι πόλεμοι, οι αρρώστιες –πανδημίες, η απειλή πυρηνικού πολέμου, τα ναρκωτικά, το trafficking και άλλα.

Στο πλευρό του λόγου, η τέχνη, η οποία αναδεικνύει το φανταστικό με εικόνες, συνδέοντας έτσι τον μύθο, τον λόγο και την τέχνη, μέσα από την ίδια πνευματική ανάγκη. Τις εικόνες ανέλαβε η εικαστικός και διακοσμήτρια Ειρήνη Μητούδη με την οποία έχω συνεργαστεί σε ακόμη δύο εκδόσεις με μεγάλη επιτυχία. Με τα 12 έργα της απεικονίζει με εντυπωσιακό τρόπο και έμπνευση τους 12 άθλους του Ηρακλή. Κάθε έργο πλαισιώνεται από δύο 
QR codes τα οποία επεκτείνουν άμεσα την εμπειρία του αναγνώστη σε ψηφιακό περιβάλλον. 
Μέσω των QR codes, ο αναγνώστης -θα- μπορεί στις σελίδες του βιβλίου -λευκώματος να βλέπει σύντομα βίντεο με κίνηση του εικαστικού έργου, αυθεντικό κείμενο της εικαστικού που προσφέρει πρόσβαση στη διαδικασία, στις επιλογές χρώματος και σύνθεσης, ερωτήσεις στοχασμού και δημιουργικές προτροπές, μετατρέποντας το βιβλίο σε εργαλείο χρήσης και όχι απλής θέασης, με υλικό κατάλληλο για εκπαιδευτική αξιοποίηση και εργαστήρια, ανοίγοντας τον δρόμο για παράλληλες δράσεις και συνεργασίες. Το δεύτερο QR θα παρέχει ηχητική ανάγνωση των κειμένων των 12 νέων άθλων (audio book γι΄ αυτόν που θα έχει το βιβλίο) και έτσι η έννοια της συμπερίληψης, αποκτά νόημα για συμπολίτες μας με προβλήματα όρασης.

Αντιλαμβάνεστε ότι πρόκειται για μια μεγαλόπνοη παραγωγή, που έχει σκοπό, να περιοδεύσει με έκθεση των έργων, την παρουσίαση του βιβλίου, μαζί με μουσική, χορό, θεατρικά αναλόγια, workshops με μαθητές κ.α … Πιστεύω ότι όσοι φορείς, δήμοι, φεστιβάλ αντιληφθούν το λογοτεχνικό,  και εικαστικό μέγεθος του βιβλίου και την ευκαιρία της διαδραστικής συμμετοχής θα μας αγκαλιάσουν.

ΒΙΚΗ ΣΙΩΜΟΠΟΥΛΟΥ: 
Η συζήτηση με τον Θεοχαρη Μπικηροπουλο δεν είναι απλώς μια καταγραφή γεγονότων και τίτλων.
Είναι μια κατάδυση στη διαδρομή ενός ανθρώπου που συνεχίζει να δημιουργεί, να στοχάζεται και να παρεμβαίνει με λόγο ουσιαστικό και καθαρό.
Μέσα από την πορεία του αποδεικνύεται πως όταν η γνώση συναντά την ευαισθησία και η εμπειρία συνοδεύεται από συνείδηση, τότε το αποτέλεσμα μπορεί να αφήσει πραγματικό αποτύπωμα.
Η τέχνη, η δημοσιογραφία, η πολιτική σκέψη και η κοινωνική δράση δεν λειτουργούν αποσπασματικά, αλλά ως ενιαία έκφραση ενός ανθρώπου που εξακολουθεί να πιστεύει στη δύναμη του λόγου.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό μήνυμα: 
ότι όσο υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν, 
μιλούν και δημιουργούν με αλήθεια, 
ο διάλογος παραμένει ζωντανός.

ΓΙΑ ΤΟ VIMA365 
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ
..........................................................................


GALLERY 























Μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του 55 ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΟΛΥΜΠΟΥ

Ιδρυτής της "Λογοτεχνικής Παρέας Κατερίνης -ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ" 




Μέλος του ΔΣ της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης (ΕΛΘ)


ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ



O Θεοχάρης Μπικηρόπουλος γεννήθηκε στο Villigen (Stuttgart) της Γερμανίας. Ξεκίνησε να αρθρογραφεί από 16 χρονών στον τύπο της Κατερίνης με σημαντικές δημοσιογραφικές επιτυχίες και παρεμβάσεις στην κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική ζωή της Πιερίας.

Ιδρυτής και συνεκδότης της εφημερίδας ΕΠΙΛΟΓΕΣ της ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ, των περιοδικών WEEK, MUST και στη συνέχεια του «MUST- 4 Εποχές» τη δεκαετία του ΄90 ως το 2005 .

Διετέλεσε διευθυντής ειδήσεων σε τοπικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, τηλεπαρουσιαστής ειδήσεων και εκπομπών. Συνεργάστηκε με όλες τις τοπικές εφημερίδες, υπήρξε ανταποκριτής Αθηναϊκών ΜΜΕ, κειμενογράφος διαφημίσεων και λογογράφος.

Εργάσθηκε ως υπεύθυνος Γραφείου Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων, σε Νομάρχες και Πολιτικά Γραφεία.

Υπήρξε υπεύθυνος πολιτικού σχεδιασμού και επικοινωνιακής υποστήριξης σε υποψήφιους που εκλέχθηκαν, συμμετείχε και συμμετέχει σε ομάδες επικοινωνίας και πολιτικού σχεδιασμού.

Ενεργό μέλος πολλών Συλλόγων με πολυποίκιλη δράση.

Μέλος της «Ελληνικής Εταιρίας Δημοσίων Σχέσεων».

Διετέλεσε «Συντονιστής» της Ομάδας Επικοινωνίας και ΜΜΕ του «Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής», τη διετία 2006 και 2007.

Από το 2004 ως τον Ιανουάριο του 2008, διετέλεσε, Υπεύθυνος Τύπου και Διευθυντής Πολιτικού Γραφείου, στο Υπουργείο Υγείας, στην Αθήνα.

Κάτοχος του Μεταπτυχιακού τίτλου M.Sc «Διοίκησης Υπηρεσιών Υγείας» της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας 2008-2010 (Ε.Σ.Δ.Υ. μέλος των: WHO, ASPHER, EAPHSS, EHMA, FICOSSER).

Μελέτες και εργασίες του έχουν δημοσιευθεί σε πρακτικά συνεδρίων.

To 2007 παρακολούθησε το ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ της ΣΤΟΑΣ ΒΙΒΛΙΟΥ.

Τιμήθηκε από το Δήμο Κατερίνης στις 22-7-2006 «για την προσφορά με το έργο του στη πνευματική ζωή της Κατερίνης και στα Ελληνικά Γράμματα».

Ιδρυτικό μέλος και τ. Αντιπρόεδρος της ΕΝΩΣΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΠΙΕΡΙΑΣ.

Μέλος της Ένωσης Εικαστικών Καλλιτεχνών Πιερίας.

Μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Ολύμπου 2016.

Μέλος της κριτικής επιτροπής του 3ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Ποίησης 2017, του ΑΡΧΕΙΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΣ & ΤΕΧΝΗΣ

Συμμετείχε στο 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίηση Πάτρας, 1-4 Σεπτεμβρίου 2022, μεταξύ 65 Ελλήνων και ξένων ποιητών, στη διάρκεια του οποίου τιμήθηκε για το έργο του ο Τίτος Πατρίκιος.

Μέλος της «Πρωτοβουλίας Πολιτών για τον Πολιτισμό στην Πιερία».

Μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του 53ου Φεστιβάλ Ολύμπου 2024.

Μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.

Ιδρυτής της «Λογοτεχνικής Παρέας Κατερίνης, ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ»

Ζει και εργάζεται στην Κατερίνη ως εκπαιδευτικός στη ΣΑΕΚ του Υπουργείου Υγείας στην Κατερίνη, (πρώην ΔΙΕΚ όπου διετέλεσε διευθυντής).

Τα βιβλία του και οι συμμετοχές σε συλλογικές εκδόσεις :

· «Κάτι στιγμές» (1992), Eκδόσεις ΠΕΡΙ

· «Ο κήπος με τα ρόμπολα» (2003).

· Εικονογράφησε μέρος του βιβλίου «Η Ελλάδα με χρώμα ,ήχο, εικόνα και λόγο» (2002) των εκδόσεων «Εκδοτική Όλυμπος -Γ. Ράπτης»).

· «Η εξ-ΟΥΣΙΑ της Επικοινωνίας –Γραφείο Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων» (Eκδόσεις Παπαζήση, Πρόλογος του Άρη Σπηλιωτόπουλου)

· Η Βαλίτσα, Eκδόσεις Σαββίδη 2008 (μετάφραση στα Αγγλικά, Κρυσταλλία Παπαδοπούλου, One-act play : “The suitcase”).

· Εγώ; Εσύ… Θέατρο, 2011.

· «Αλκυονίδες Νύχτες», Τα Ερωτικά - ανθολογία περιόδου 2004-2011

· «Οδυσσέα, μη γυρίσεις στην Ιθάκη». Τα Ερωτικά - ανθολογία περιόδου 2004-2011. 2011.

· «Οι έρωτες της Ενδορφίνης», Ποιητική ενότητα στην ελληνοιταλική δίγλωσση έκδοση Tra ludiche evoluzioni interior si cerca l’amore /Ανάμεσα σε εσωτερικά παιχνίδια εξέλιξης αναζητάται η αγάπη/Θεοχάρης Μπικηρόπουλοσς, Ornella Cappuccini, Giovanni Campisi. [Μετάφραση στην Ιταλική γλώσσα των ποιημάτων του Θεoχάρη Μπικηρόπουλου: Χαϊδεμενοπούλου Γεωργία. [ΠΟΙΗΣΗ-Δίγλωσση Ιταλοελληνική έκδοση, εκδόσεις Edizioni Universum, Italia 2014.

· Κρίσεις επιΚρίσεων (Ήταν λέει... στο σπίτι του πρωθυπουργού. Γιατί δε μιλάς; Υπό Σκιήι). Εκδόσεις Όστρια , 2015

· ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΠΟΙΗΣΕΩΣ- Συλλογικό έργο. Εκδόσεις Όστρια, 2016.

· Αλκοόλ –Αλκοολισμός. Χρήση και κατάχρηση. Έρευνα για τις στάσεις και αντιλήψεις νέων 18-30 ετών στη Μακεδονία. Εκδόσεις Όστρια, 2016.

· Ορφέας και Λειβηθρίδες (Χαικού) Εκδόσεις Όστρια, 2017.

· Ποιητική Ακαδημία Ελλάδας, Συλλεκτική έκδοση, συλλογικός τόμος, επιμέλεια Δ. Ιατρόπουλος, Εκδόσεις της Νέας Διάστασης, 2018.

· Χωροχρόνος, Παναγιώτης Φτάρας, συμμετοχή στο «φωτογραφικό λεύκωμα και λογοτεχνία», 2018, εκδόσεις Όστρια.

· Ο Κένταυρος που αγαπούσε τη Γοργόνα, μυθιστόρημα,656 σελ., 2018, εκδόσεις Όστρια.

· ΚΕΦΑΛΟΣ-λογοτεχνικό ημερολόγιο 2021. (Συλλογικό έργο Δεκέμβριος 2020).

· Galaxy, Εκδόσεις Edizioni Universum, Italia 2021 (συλλογικός τόμος στην Αγγλική γλώσσα)

· Είδωλα στον καθρέπτη, θέατρο. (Πλήρης ημερών, Η εξομολόγηση της πεταλούδας, Σοκολάτα υγείας.) Εκδόσεις Οξύνοια, 2021.

· EMERGENZA CLIMATICA, κατάσταση έκτακτης ανάγκης για το κλίμα, Ιταλία, Edizioni Universum (συλλογικός τόμος σε 5 γλώσσες) 2022.

· Δύπνοος έκφραση, ποίηση και κολάζ, Θεοχάρης Μπικηρόπουλος –Ειρήνη Μητούδη, εκδόσεις ΜΑΤΙ 2022.

· POETAE MUNDI, πολύγλωσση συλλογική ποιητική ανθολογία στην Ιταλία, εκδόσεις Edizioni Universum,2023 (συμμετέχει με 9 ποιήματα).

· PAX TOTO ORBE TERRARUM πολύγλωσση συλλογική ποιητική ανθολογία στην Ιταλία, εκδόσεις Edizioni Universum, 2023.

· «BLACK PEARL», Μυθιστόρημα, εκδόσεις ΜΑΤΙ Δεκέμβριος 2023.

· «BLACK PEARL», Μυθιστόρημα, εκδόσεις ΜΑΤΙ Β΄ έκδοση, Ιούλιος 2024.

· ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ, συλλογικός τόμος, 40 χρόνια εκδόσεις ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, Ιούλιος 2024.

· «ΕΓΚΙΒΩΤΙΣΜΟΣ», Διακαλλιτεχνική συνεργασία, ‘έγχρωμο σκληρόδετο συλλεκτικό λεύκωμα, Χαικού και Κολάζ. Εκδόσεις «ΤΡΙ.ΕΝΑ Πολιτισμού». Οκτώβριος 2024.

· ΚΑΝΕΝΑΣ, Συλλογικός τόμος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, Φεβ 2025.

***

Η ζωγραφική και το σκίτσο είναι επίσης αγαπημένοι του τρόποι έκφρασης. Συμμετείχε στα «Αικατερίνεια 2008» (1-11-2008) με έκθεση σκίτσων περιόδου 1981-2008. 

Ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από τον μουσικοσυνθέτη Μπάμπη Ναβροζίδη.

Κείμενά του συμπεριλαμβάνονται στο βιβλίο «Λογοτεχνικές εκδόσεις, μαρτυρίες και αφηγήσεις στην Πιερία 1918-2010» Αντώνης Κάλφας, Κατερίνη 2011,του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Κατερίνης.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Στις 3 Οκτωβρίου 1988 με πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «ΕΠΙΛΟΓΕΣ της ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ», ως εκδότης, με άρθρο του, ο Θεοχάρης Μπικηρόπουλος ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ την ίδρυση και λειτουργία Τ.Ε.Ι. ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ, πρόταση που ευοδώθηκε, 15 χρόνια μετά, το 2003. Σήμερα η σχολή ανήκει στο ΔΙΠΑΕ!

Στις 26-1-2024, διοργάνωσε με επιτυχία στο πνευματικό κέντρο Κατερίνης την εκδήλωση «Υγεία και ασθένεια στη λογοτεχνία» με τη συμμετοχή καταρτιζόμενων της Σχολής Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης Κατερίνης (ΣΑΕΚ ΓΝΚ) του Υπουργείου Υγείας, με στόχο την ετήσια καθιέρωσή της.

30-12-2024, ΟΡ.ΦΕ.Ο. "Χειμωνιάτικες ψηφίδες πολιτισμού"...ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ- Εκδήλωση στη μνήμη του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Φεστιβάλ Ολύμπου Γιώργου Χανδόλια, Επιμέλεια και παρουσίαση της εκδήλωσης, Θεοχάρης Μπικηρόπουλος.

21-3-2025. Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Τιμητική πρόσκληση και έκφραση συγχαρητηρίων από τον δήμαρχο Κατερίνης κ. Ντούμο και Αντιδήμαρχο Πολιτισμού κ. Διαμαντοπούλου, στο Δημαρχείο με την ευκαιρία της παγκόσμιας ημέρας ποίησης, για το λογοτεχνικό –συγγραφικό έργο.

8-4-2025, Ομιλία για την ποίηση, το μυθιστόρημα, το βιβλίο, σε τμήματα Α΄ και Β΄ Γυμνασίου στο εκπαιδευτήρια ΠΛΑΤΩΝ

10-4-2025, Ομιλία για την ποίηση, το μυθιστόρημα, το βιβλίο, σε τμήματα Α΄ και Γ΄ Λυκείου στο Λύκειο Κορινού.

12-4-2025, Νέα Έφεσος, «Παθών Ψαλμοί», Επιμέλεια ποιημάτων εκδήλωσης, παραγωγή ΚΕΝΤΡΟ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΔΙΟΥ, με την υποστήριξη του δήμου ΔΙΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ, του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ Νέας Εφέσου και των Πολιτιστικών Συλλόγων Νέας Εφέσου, ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ και το ΣΤΟΥΠΙ- ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ του ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ.

10 Μαΐου 2025. Paraliart 2, Εφήμερη τέχνη, Συνύπαρξη. Διοργάνωση συλλόγου «Οι Φίλοι Της Νέας Παραλίας» με την Αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης, στον Κήπο των Γλυπτών. Ένταξη της εφήμερης τέχνης στο αστικό τοπίο. 
Συμμετοχή με το έργο, εγκατάσταση(installation), «ΕΓΚΙΒΩΤΙΣΜΟΣ» ομάδα, «Μπικηρόπουλος Θεοχάρης -Μητούδη Ειρήνη».

15-16-17-18 Μαΐου 2025, Θεατρική απόδοση του έργου ΕΙΔΩΛΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗ από το Θέατρο ΜΑΙΩΤΡΟΝ σε Κατερίνη, Θεσσαλονίκη με πρωταγωνιστές των Δημήτρη Μπικηρόπουλου και τη Βάσω Δήμογλου, σε σκηνοθεσία Σταύρου Παρχαρίδη.

1-6-2025, διοργάνωσε την «1η Ευρωπαική Νύχτα Λογοτεχνίας» στο Λιτόχωρο, στον Κήπο της «Παναγιάς Ολύμπου». Κείμενα Θεοχάρη Μπικηρόπουλου, συμμετοχή εικαστικών καλλιτεχνών από τον ΠΟΛ Τμήμα εικαστικών Λιτοχώρου και Εργαστήρι Βροντινός .

14-7-2025. ΠΑΡΙΣΙ: MIKIS THEODORAKIS -PAUL ELUAR-LITOCHORO OLYMPE, THE OFFICE GALLERY-PARIS, 9/7-14/8/2025 , ΕΚΘΕΣΗ του εικαστικού ΑΣΤΕΡΗ ΓΚΕΚΑ με «φιλοξενία» 7 ποιητών μεταξύ των οποίων και του Θεοχάρη Μπικηρόπουλου (https://olymposvoice.blogspot.com/2025/07/mikis-theodorakis-paul-eluar-litochoro.html )

11-10-2025, ΒΟΛΟΣ, Filippou Art café Classique Εκδήλωση ΕΓΚΙΒΩΤΙΣΜΟΣ, έκθεση κολάζ, πιάνο, χαικού.

25-11-2025, Τιμητική Διάκριση, από το Πανεπιστήμιο Δυτική Μακεδονίας, Παιδαγωγικό Τμήμα Φλώρινας - παρουσίαση του λογοτεχνικού έργου από μεταπτυχιακούς φοιτητές.

28-1-2026, διοργάνωσε με μεγάλη επιτυχία στο πνευματικό κέντρο Κατερίνης την εκδήλωση «Ψυχική Υγεία και ασθένεια στη λογοτεχνία» με τη συμμετοχή καταρτιζόμενων της Σχολής Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης Κατερίνης (ΣΑΕΚ ΓΝΚ) του Υπουργείου Υγείας σε συνδιοργάνωση με το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Κατερίνης (ΣΔΕ).