Οι δρόμοι άδειοι, η πόλη σιωπηλή.
Εκεί, μέσα στη σιωπή, καθαρίζουν οι σκέψεις και ακούς τον εαυτό σου πιο καθαρά.
Αυτά τα τρεξίματα δεν είναι μόνο χιλιόμετρα σώματος.
Είναι χιλιόμετρα ψυχής.
Αποφάσεις, στόχοι, εσωτερικές απαντήσεις.
Πίσω από τα γιορτινά φώτα των σπιτιών ξέρω πως συνυπάρχουν χαρές και λύπες.
Και προσεύχομαι σιωπηλά για ειρήνη και αγάπη.
Πριν φύγω, ταΐζω τα ζώα μου και μετά, από γωνία σε γωνία, τα γατάκια της γειτονιάς που με περιμένουν.
Η φροντίδα είναι κι αυτή δύναμη.
Αυτά τα πρωινά τα ξέρω από παιδί.
Από τότε που σηκωνόμουν στις 5 πριν το σχολείο, έτρεχα κρυφά, έκανα διπλές προπονήσεις, γιατί ήξερα πως μόνο με πειθαρχία, δέσμευση και σταθερότητα χτίζονται τα όνειρα.
Σήμερα έβαλα στον εαυτό μου ένα νέο προσωπικό challenge.
Δεν το μοιράζομαι.
Έμαθα πως οι μεγάλοι στόχοι θέλουν σιωπή, ενέργεια και πίστη.
Δουλειά στο σώμα και στο μυαλό.
Σταθερότητα.
Και ένα πράγμα μόνο:
να μην τα παρατήσεις ποτέ.
πηγη https://www.lecturesbureau.gr
Μαρία Πολύζου
facebook.com , Maria Polyzou, Marathoner
EIKONA : pinterest.com/pin/78109374783772371/