«…πάνω σ' αυτήν την πέτρα θα χτίσω την εκκλησία μου και οι πύλες του Άδη δε θα μπορέσουν να την κατανικήσουν» (Ματθαίος 16:18).
Ανησυχώ για το πόσο δυναμώνει η επιρροή του μεταμοντερνισμού. Το αποτέλεσμα είναι ότι περάσαμε από μια χριστιανική εποχή σε μια μεταχριστιανική. Κάποτε λέγαμε ότι αυτό είχε συμβεί στη Μεγάλη Βρετανία. Τώρα το λέω για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, τη χώρα που αγαπώ και υπηρέτησα για να προστατεύσω. Τα τελευταία χρόνια, όμως, έχουμε γλιστρήσει στα θολά νερά μιας μεταχριστιανικής κοινωνίας.
Αντί η ζωή να ερμηνεύεται με ειλικρίνεια, ερμηνεύεται πια με βάση το συναίσθημα. Αντί το πραγματικό να θεωρείται πραγματικό, κυριαρχεί η εικονική πραγματικότητα. Και επειδή η αληθινή πραγματικότητα φαίνεται αλλοιωμένη και δυσάρεστη, η νεότερη γενιά προτιμά την εικονική. Η πραγματικότητα τους κουράζει.
Έχουμε αλλάξει τρόπο σκέψης: από τη σταθερή, αντικειμενική διδασκαλία της Αγίας Γραφής, περάσαμε σε μια υποκειμενική, κοσμική σκέψη, βασισμένη αποκλειστικά στον άνθρωπο, όπου το «εγώ» μπαίνει πάντα στο κέντρο.
Θέλετε έναν ορισμό του μεταμοντερνισμού; Ίσως μια περιγραφή να βοηθά περισσότερο. Ο μεταμοντερνισμός τρέφεται από το χάος. Θέλει να καταργήσει κάθε ηθικό κριτήριο και να το αντικαταστήσει με το «κανένα». Επιδιώκει έναν κόσμο όπου όλα είναι σχετικά, όπου δεν υπάρχει αλήθεια και η αντίληψη γίνεται η μόνη πραγματικότητα. Σε έναν τέτοιο κόσμο δεν χωρά η αιώνια αλήθεια του Θεού· γι’ αυτό και βλέπουμε, όσο εξαπλώνεται ο μεταμοντερνισμός, να μειώνεται η γνώση της Βίβλου.
Είναι ενδιαφέρον πώς εξελίχθηκε όλο αυτό. Ο μεταμοντερνισμός ξεκίνησε μέσα στους ακαδημαϊκούς και λογοτεχνικούς κύκλους. Σιγά σιγά άρχισε να διαχέεται από τα πανεπιστήμια σε όσους είχαν θέσεις εξουσίας. Μεταφέρθηκε από τις αίθουσες της ακαδημίας στις αίθουσες του Κογκρέσου, στα δημόσια σχολεία και τελικά μπήκε και στα ίδια μας τα σπίτια.
Τα λέω όλα αυτά όχι για να κατηγορήσω, αλλά για να δείξω την ελπίδα που μας προσφέρει ο Θεός μέσα από τον Λόγο Του. «Καμιά δύναμη της κόλασης δεν θα μπορέσει να νικήσει» την Εκκλησία, το σώμα του Χριστού. Ακόμα και ο μεταμοντερνισμός, όσο διαδεδομένος κι αν είναι, δεν έχει καμία εξουσία πάνω στον Χριστό και στην Εκκλησία Του.
του Charles R. Swindoll
ΣΚΕΨΟΥ ΤΟ
Μην αφήνεις τον θυμό να σου ελέγχει τη γλώσσα
Ο θυμός περνά∙ τα λόγια όμως που είπαμε μέσα στη φλόγα του μπορούν να χαράξουν σημάδια που διαρκούν μια ζωή.
Είναι στιγμιαίος, μα το αποτύπωμά του μπορεί να γίνει μόνιμο. Τα λόγια δεν ξεθωριάζουν· επιμένουν, αντηχούν, και συχνά βρίσκουν καταφύγιο εκεί όπου οι άνθρωποι κουβαλούν τη σιωπηλή τους ευαισθησία.
Η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στο να κερδίσεις έναν καβγά, αλλά στο να επιλέξεις την καλοσύνη όταν τα συναισθήματα πιέζουν να ξεσπάσουν.
Πάρε μια ανάσα. Κάνε ένα βήμα πίσω. Θυμήσου πως ο άνθρωπος απέναντί σου έχει μια καρδιά που νιώθει βαθιά — όπως και η δική σου.
Ένας ήρεμος νους λέει ό,τι μια σοφή καρδιά δε θα μετανιώσει αργότερα.
Και η καλοσύνη που προσφέρεται στις δύσκολες στιγμές γίνεται ένα από τα πιο αληθινά σημάδια χαρακτήρα.
Άφησε τα λόγια σου να θεραπεύουν, όχι να πληγώνουν.
Να χτίζουν, όχι να γκρεμίζουν.
Ο κόσμος έχει ήδη αρκετές ουλές — μην προσθέτεις κι άλλες.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Τ.Ν. (ΑΙ)
* Το κείμενο απέστειλε
ο κ. Γιώργος "Τζώρτζης" Κανταρτζής